Een nationale bank, wiens naam niet is onthuld, heeft het Office of the Comptroller of the Currency (OCC) verzocht om toestemming om cryptocurrency op de eigen balans aan te houden ter ondersteuning van blockchain-gebaseerde diensten. Op 18 november heeft de OCC eindelijk gereageerd.
In Interpretive Letter 1186 bevestigt het agentschap dat nationale banken de inheemse activa kunnen aanhouden die nodig zijn om blockchain “network fees” (netwerkkosten) te betalen. Dit opent de deur voor gereguleerde instellingen om on-chain operaties uit te voeren zonder externe tussenpersonen in te schakelen.
Volgens de brief mogen nationale banken blockchain “network fees,” vaak aangeduid als gas, betalen als een activiteit “incidenteel aan de bankactiviteiten.” Ze kunnen, als hoofddrager, de crypto-activa aanhouden die nodig zijn om die kosten te dekken, zolang deze behoefte “redelijk te voorzien” is binnen hun operationele plannen.
Deze opheldering verwijdert een van de grootste operationele obstakels voor banken die tokens willen bewaren of stablecoins willen verplaatsen op openbare ketens: je kunt geen transacties op Ethereum afhandelen als je geen ETH mag aanhouden.
Deze uitspraak bevindt zich op het snijvlak van infrastructuur en precedent. De netwerkkosten op openbare ketens worden betaald in de inheemse activa van de keten. Daarom heeft elke bank die tokens wil bewaren, klanten stablecoins wil verplaatsen of tokenized deposits (tokenizedDeposito’s) op Ethereum of vergelijkbare netwerken wil uitvoeren, een bepaalde hoeveelheid ETH of een equivalent daarvan nodig.
Tot nu toe mijdde een groot aantal banken on-chain activiteiten volledig of steunden ze op derde partijen om gas vooraf te betalen en dit in te verwerken in een fiat-kost.
De OCC stelt nu dat banken die inheemse tokens als hoofddrager kunnen aanhouden, mits ze enkel nodig zijn voor operationele doeleinden.
Voor grote custodians, tokenization desks en stablecoin-uitgevers die onder de GENIUS Act opereren, betekent deze verschuiving dat ze eindelijk volledige controle hebben over specifieke netwerken zonder het laatste schakelstuk uit te besteden.
De connectie met GENIUS en de koerswijziging in maart
De OCC verbindt de brief expliciet aan activiteiten die al zijn toegestaan onder het stablecoin-kader van de GENIUS Act.
Het agentschap verklaart dat deze activiteiten vereisen dat banken netwerkkosten “namens de klant of als onderdeel van hun custody-operaties” betalen.
De brief bouwt voort op de bredere koerswijziging van maart tot mei 2025, toen de OCC de oude richtlijnen die voorschreven dat “je vooraf goedkeuring moest krijgen voor elke crypto-activiteit” terugdraaide en bevestigde dat banken zich kunnen bezighouden met crypto custody, bepaalde stablecoin-activiteiten en deelname aan gedistribueerde ledger-netwerken zonder voorafgaande toestemming, met inachtneming van de gebruikelijke risicobeheerprocedures.
Brief 1186 richt zich op een specifiek operationeel obstakel binnen dat nieuwe kader: je kunt geen on-chain custody of tokenized deposits uitvoeren als je geen recht hebt om het gas-token aan te houden.
American Banker citeert de logica van de brief rechtstreeks. Als het als node dienen toegestaan is, dan moet “het accepteren van de netwerkfee voor crypto-activa” en het tijdelijk aanhouden ervan ook acceptabel zijn.
Anders zou een bank “praktisch worden uitgesloten” van een wettige activiteit. Deze redenering biedt grote custodians een schoner pad om een kleine gasbalans intern te onderhouden in plaats van deze functie uit te besteden aan fintech-intermediairs of helemaal off-chain te blijven.
Dezelfde brief bevestigt dat banken ook beperkte hoeveelheden crypto als hoofddrager kunnen aanhouden om anders toegestane crypto-activa platforms te testen, of deze nu intern zijn gebouwd of van een derde partij zijn gekocht.
Met andere woorden, de OCC stelt goed dat banken kleine, werkende voorraden van inheemse tokens mogen hebben zodat zij transacties daadwerkelijk kunnen verwerken op de rails die hen zijn toegestaan, en deze rails veilig kunnen testen voordat zij klantengelden of balanskapitaal aan productiedoeleinden binden.
Veranderingen in custody en betalingen
Wat betalingen en afhandeling betreft, draait het om infrastructuur, niet om proprietary trading (eigenhandel). De verandering is vooral van belang voor banken die stablecoin-operaties of tokenized deposit-programma’s uitvoeren die afwikkelen op openbare ketens.
Deze instellingen hebben nu expliciete autoriteit om het gas aan te houden dat nodig is om klanttransacties te verwerken zonder dat ze werkarounds moeten structuren of afhankelijk zijn van externe liquiditeitsproviders.
De richtlijnen omvatten ook situaties waarin de bank kosten betaalt namens klanten in haar rol als custodian of agent, vooral voor GENIUS-conforme stablecoins.
Verschillende samenvattingen benadrukken dat de aanhoudingen beperkt zijn tot “operationele behoeften,” inclusief fee buffers voor afwikkeling en voor het testen van custody-platforms, en dat ze geen open-eindige speculatieve posities mogen zijn.
Dat is het onderscheid tussen fee custody en balans-sheet crypto-exposure: banken kunnen genoeg ETH aanhouden om voorziene transactievolumes en platformtesten te dekken, maar ze kunnen geen speculatieve posities opbouwen of inheemse tokens als investeringsactiva beschouwen.
De framing van de OCC maakt duidelijk dat dit operationele voorraden betreft, geen nieuwe activaklasse voor banktreasury’s.
Voor custody desks verwijdert de uitspraak een laag van tegenpartijrisico en operationele complexiteit.
Banken die voorheen afhankelijk waren van derde partijen om gas te verstrekken, hebben nu de mogelijkheid om die functie intern te organiseren, wat de uitvoeringstijden verkort en tussenpersonen elimineert die zelf te maken kunnen krijgen met liquiditeitsbeperkingen tijdens netwerkcongestie of marktschommelingen.
Het positioneert bovendien nationale banken om competitiever te zijn met crypto-native custodians die altijd inheemse tokens als onderdeel van hun servicelaag hebben aangehouden.
De beperkingen voor banken
De OCC benadrukt dat al deze activiteiten op een “veilige en verantwoorde” manier en in overeenstemming met bestaande wetgeving moeten plaatsvinden.
Meermaals benadrukt het persbericht van het agentschap en opmerkingen van de American Bankers Association dat banken de omvang van deze aanhoudingen moeten beperken, ze moeten koppelen aan specifieke toelaatbare activiteiten en de gebruikelijke risico- en operationele risicokaders moeten hanteren.
De OCC houdt alleen toezicht op nationale banken, terwijl de Federal Reserve in een aparte beleidsverklaring heeft gecommuniceerd dat het aanhouden van crypto als hoofddrager “onveilig en ongezond” is voor staatsledenbanken. Dit creëert een spanningsveld tussen de toezichthouders, zelfs na de versoepeling van het OCC-beleid eerder dit jaar.
Deze divergentie betekent dat OCC-gecharterde banken groen licht hebben voor operationele gasbalansen. Echter, het bredere Amerikaanse bancaire landschap wordt geconfronteerd met gemengde signalen, afhankelijk van het type charter en de primaire toezichthouder.
Banken zullen ook prijsvolatiliteit moeten navigeren. Inheemse tokens, zoals ETH, fluctueren, wat betekent dat de dollarwaarde van de gasinventaris van een bank van dag tot dag kan schommelen, zelfs als de hoeveelheid tokens constant blijft.
De “redelijk te voorzien operationele behoefte” norm van de OCC impliceert dat banken hun buffers conservatief moeten dimensioneren en overmatige aanhoudingen moeten vermijden om zich te beschermen tegen speculatieve risico’s.
Dit creëert een delicaat evenwicht: te weinig aanhouden roept het risico op dat banken zonder gas komen te staan tijdens drukke perioden, terwijl te veel aanhouden betekent dat ze volatiele activa op de balans hebben staan zonder duidelijke operationele rechtvaardiging.
De betrokkenheid van de industrie
De bredere vraag die Letter 1186 beantwoordt, is of Amerikaanse banken kunnen participeren in on-chain finance zonder regulatorische workarounds of structurele nadelen ten opzichte van crypto-native concurrenten.
Jarenlang was het impliciete antwoord nee: banken konden alleen crypto-diensten aanbieden door off-chain te blijven, partnerschappen met derde partijen aan te gaan, of per geval goedkeuring te vragen voor activiteiten die rechtstreekse tokenhandling inhielden.
De koerswijziging in maart opende de deur voor custody en stablecoin-activiteiten. Deze brief verwijdert het laatste operationele obstakel door banken toestemming te geven om het gas aan te houden dat nodig is om daadwerkelijke transacties te verstellen.
Als deze positie standhoudt, kunnen nationale banken met bestaande tokenization- of stablecoin-programma’s binnen een jaar gasbeheer intern organiseren.
Deze verschuiving zal de fundamentele economie van on-chain betalingen niet veranderen. Desalniettemin zal het consolidatie van meer van de service-infrastructuur binnen gereguleerde instellingen betekenen, en het zal de afhankelijkheid van fintech-intermediairs voor basisafwikkelingsfuncties verminderen.
Het legt ook een precedent voor hoe toezichthouders andere operationele noodzakelijke zaken zullen benaderen die vereisen dat inheemse tokens worden gehouden, van staking voor proof-of-stake netwerken tot liquiditeitsvoorziening voor protocollen in de gedecentraliseerde financiën waar banken mogelijk ooit bij betrokken zijn.
Het risico is dat dit een OCC-alleenpositie blijft. Als de Federal Reserve niet volgt met soortgelijke richtlijnen voor staatsledenbanken, dan resulteert dit in een systeem met twee snelheden waarin het type charter bepaalt of een bank gas-tokens kan aanhouden of niet.
Dit zou meer instellingen aansporen nationale statuten voor crypto-gerelateerde bedrijven aan te vragen, wat de activiteit onder een enkele toezichthouder concentreert en staatsgecharterde banken in een competitieve achterstand zou brengen voor on-chain diensten.
Voor nu is Letter 1186 een toestemming, geen beleidsconvergentie, en de afstand tussen deze twee zal bepalen hoe ver Amerikaanse banken daadwerkelijk kunnen gaan.
Vraag & Antwoord
Welke impact heeft deze regelgeving op nationale banken?
De nieuwe regelgeving stelt nationale banken in staat om de inheemse crypto-activa aan te houden die nodig zijn om netwerkvergoedingen te betalen, waardoor ze meer autonomie hebben bij het uitvoeren van on-chain transacties zonder afhankelijk te zijn van externe partijen.
Wat betekent dit voor stablecoins en tokenized deposits?
Banken kunnen nu gestandaardiseerde operationele gas-balansen aanhouden, wat het eenvoudiger maakt om stablecoin- en tokenized deposit-programma’s te beheren en af te handelen op publieke netwerken.
Krijgen we een gelijk speelveld voor crypto- en traditionele banken?
Dat hangt af van de reactie van de Federal Reserve. Als staatsbanken niet dezelfde vrijheid krijgen, ontstaat er een oneerlijk competitief landschap tussen nationale en staatsgecharterde banken in het domein van on-chain diensten.
