In de ongereguleerde wereld van Bitcoin-mining in Maleisië, is de jacht naar de dader letterlijk begonnen vanuit de lucht. Drones zoemen over rijen winkels en verlaten huizen, op zoek naar onverwachte thermische afwijkingen—de warmtesignatuur van machines die niet zouden moeten draaien. Op de grond maakt de politie gebruik van handzame sensoren die onregelmatig stroomverbruik detecteren. Soms is de technologie eenvoudiger; inwoners melden vreemde vogelgeluiden, waarna agenten ontdekken dat deze natuurgeluiden worden ingezet om het geluid van de machines te maskeren.
De reden achter deze surveillance is evident: de omvang van het probleem vraagt erom. Tussen 2020 en augustus 2025 zijn er meer dan 13.827 locaties betrapt op elektriciteitsdiefstal ten behoeve van crypto-mining, met Bitcoin als grootste schuldige. De verliezen worden geschat op ongeveer 4,6 miljard ringgit, ofwel zo’n 1,1 miljard dollar, volgens de staatse energieonderneming Tenaga Nasional (TNB) en het ministerie van Energietransitie en Watervoorziening.
Begin oktober, terwijl Bitcoin recordhoogtes bereikte en meer dan 30% in waarde verloor om daarna weer te herstellen, registreerden de autoriteiten rond de 3.000 gevallen van elektriciteitsdiefstal in verband met mining. De miners die men achterna zit, zijn bijzonder voorzichtig. Ze verplaatsen zich van lege winkelpanden naar verlaten huizen en installeren hitte-isolatie om het licht van hun rigs te camoufleren. De ingangen worden beveiligd met camera’s, zware beveiliging en gebroken glas om ongewenste bezoekers op afstand te houden.
De controle voor een effectieve aanpak
Wat begon als eenvoudige metercontroles, is uitgegroeid tot een geavanceerde surveillance-operatie. De controlekamer van TNB houdt nu toezicht op slimme meters op transformator-niveau, om onverklaarbare verliezen te detecteren. Deze slimme distributiemeters, onderdeel van een pilotprogramma, registreren in real-time hoeveel energie er in een buurtcircuit stroomt. Wijkt het totaal van de klantmeters onder de verwachting af, dan weten de operatoren dat er ergens in die cluster elektriciteit wordt omgeleid.
Onregelmatigheden leveren een lijst van probleemgebieden op, waarna teams deze straten ’s nachts verkennen met thermische drones en handmatige lastensensoren. Wat ooit een eenvoudige ‘knock and peek’-methode was, is nu een gerichte zoekactie geworden. De drones detecteren warmtesignaturen van verdachte mining clusters, terwijl de sensoren bevestigen dat er onregelmatige elektriciteitsafnames plaatsvinden.
In een briefingsessie in 2022 werd al melding gemaakt van de inzet van drones in combinatie met traditionele meterinspecties. TNB heeft ook een database opgezet die verdachte locaties koppelt aan eigenaren en huurders. Het ministerie van Energie beschouwt deze database nu als het referentiepunt voor inspecties en invallen, waarmee een persistent handhavingprobleem wordt aangepakt. Vaak staan de apparatuur geregistreerd op lege entiteiten, en worden panden verhuurd of onderverhuurd—dit verkleint de kans op veroordeling, zelfs als invallen succesvol zijn.
Op 19 november heeft de overheid een speciaal interdepartementaal comité opgericht, bestaande uit het ministerie van Financiën, Bank Negara Maleisië en TNB, om een gecoördineerde aanpak tegen te voeren. De plaatsvervangend energieminister, Akmal Nasrullah Mohd Nasir, die de werkgroep leidt, schetst de risico’s als existentiëel. Volgens een recent rapport van Bloomberg News: “Het risico van het toestaan van dergelijke activiteiten gaat niet alleen over diefstal; het kan zelfs ons systeem bedreigen.” Overbelaste transformatoren, branden en lokale stroomuitvallen zijn inmiddels toegevoegd aan de lijst van zorgen.
De economische motieven achter meterfraude
De fundamenten van deze economische daadkracht zijn eenvoudig: zwaar gesubsidieerde netstroom, een dure activa en vrijwel geen arbeidskosten. Maleisië’s binnenlandse tarieven zijn historisch laag, met een stijgende schaal die begint bij 21,8 sen per kilowattuur. In 2025 werd het basistarief verhoogd naar ongeveer 45,4 sen per kWh, waarbij hoge verbruikers nu extra toeslagen boven 600 kWh per maand ontvangen. Desondanks beschrijven analisten de effectieve elektriciteitsprijzen in Maleisië als ongeveer $0,01 tot $0,05 per kWh.
Voor een miner die tientallen of honderden ASICs (Application-Specific Integrated Circuits) 24/7 draait, is het verschil tussen het betalen van deze gesubsidieerde tarieven en betalen uit de portemonnee niets minder dan cruciaal. Dit creëert een sterke prikkel om meters volledig te omzeilen. Bij vele invallen vinden onderzoekers kabels die direct op bovenleidingen zijn aangesloten, waardoor het geregistreerde verbruik van het pand op het niveau van een kleine winkel of woning blijft, terwijl de transformator die deze voorziening ondersteunt een veel hoger vermogen krijgt.
Akmal heeft specifiek verbonden dat de stijging in diefstal samenhangt met de prijs van Bitcoin. In juli merkte hij op dat met BTC boven de 500.000 ringgit per munt, steeds meer operators bereid zijn om het risico van elektriciteitstekort voor mining te nemen. Hoewel de gevolgen bestaan, zijn ze vaak te verwaarlozen. De Electricity Supply Act staat boetes tot 1 miljoen ringgit en gevangenisstraffen tot 10 jaar voor meterfraude voor, en politiegegevens tonen aan dat er de afgelopen jaren honderden arrestaties zijn verricht en tientallen miljoenen ringgit aan apparatuur in beslag is genomen.
Echter, de structuren van misdaadsyndicaten verzachten de klap: apparatuur geregistreerd
op schimmige firma’s, onderverhuurde panden en de daadwerkelijke exploitanten van de rigs zijn zelden degenen die de huurovereenkomsten ondertekenen. Er is ook een systeemwijde opportuniteitskost. Maleisië probeert haar elektriciteitsnetwerk te decarboniseren door een verschuiving van kolen naar gas en zonne-energie, terwijl het tegelijkertijd een golf van datacentra moet van stroom voorzien. Elke gestolen kilowattuur is stroom die had kunnen gaan naar betalende klanten in de industriële en digitale economie, in plaats van ondergrondse mining-boerderijen te subsidiëren.
De geografische strategie van de illegalen in het schiereiland Maleisië is opvallend. Illegale miners verplaatsen zich tussen lege winkelpanden, verlaten huizen en halflege malls. Ze installeren hitte-isolatie, camera’s en zelfs gebroken glas rondom de ingangen als preventieve maatregelen. Een spraakmakende operatie vond plaats in het grotendeels lege ElementX Mall dichtbij de Straat van Malakka, dat pas ontmanteld werd nadat beelden op TikTok waren gedeeld.
In Sarawak werd miningapparatuur aangetroffen, verborgen in afgelegen houtzagerijen en gebouwen diep in bossen, met directe verbindingen naar bovenleidingen. Wat er meestal gebeurt na een inval is niet dat de miners verdwijnen, maar dat hun hash-power verhuist naar het volgende goedkopere of minst streng gecontroleerde netwerk. Deze wereldwijde trend werd al blootgelegd tijdens de “Great Mining Migration” na China’s miningverbod in 2021, waar honderden machines naar Kazachstan, Noord-Amerika en andere energie-rijke jurisdicties verhuisden.
Wanneer Kazachstan vervolgens maatregelen nam tegen ongeregistreerde miners, verhuisden de hardware en opportunisten naar Rusland en andere delen van Centraal-Azië. In 2025 zijn er weer nieuwe echo’s van deze dynamiek in de regio te zien. Koeweit doelt op een grote schoonmaak van woningen die tot twintig keer meer elektriciteit verbruikten en blameert miners voor een verergerende stroomcrisis. Laos, dat in eerste instantie miners aantrok met overtollige waterkracht, is nu van plan om de elektriciteit voor crypto-operaties af te sluiten tegen begin 2026, dit om de stroom te herbestemmen voor AI-datacentra, metaalraffinage en EV-productie.
Zelfs China heeft, ondanks het verbod in 2021, een terugslag van ondergrondse mining gezien, met een geschatte 14% tot 20% van de wereldwijde hashrate tegen eind 2025, doordat operators profiteren van goedkope elektriciteit en overgebouwde datacenterinfrastructuur in energie-rijke provincies. Maleisië sluit zich aan bij deze bredere ontwikkeling. Wanneer het toezicht in een regio met goedkope of gesubsidieerde energie verstrakt, verplaatsen miners zich verder ondergronds, naar moeilijker te detecteren locaties, of ze verhuizen naar een buurtondergrond waar de cijfers nog kloppen en het risico behapbaar is.
Akmal bevestigt deze conclusie door te stellen dat de mobiliteit van de sites en de snelheid waarmee rigs kunnen worden verplaatst, duiden op georganiseerde misdaadstructuren in plaats van hobbyisten. De belangen zijn niet alleen die van de diefstal meer; ze zijn gericht op de vraag of Maleisië in staat is haar netwerkinfrastructuur te beschermen, welke cruciaal is voor de financiering van een groene transitie en een data-center boom, of zal het een tijdelijke schuilplaats worden in de wereldwijde jacht op goedkope energie, een drone-scan per keer.
Vraag & Antwoord
Wie zijn de belangrijkste betrokkenen in de Bitcoin-mining problematiek in Maleisië?
De betrokkenen zijn onder andere de illegale miners die elektriciteit stelen, de autoriteiten die toezicht houden en handhavend optreden, en bedrijven zoals Tenaga Nasional die de energievoorziening beheren.
Wat zijn de economische gevolgen van deze illegale activiteiten?
De economische gevolgen zijn aanzienlijk, met geschatte verliezen van 4,6 miljard ringgit. Dit heeft niet alleen invloed op de energieleverancier, maar ook op de bredere economie door de afname van beschikbare energie voor legale en hulpprojecten.
Welke maatregelen worden er getroffen om deze illegale mijnbouw te bestrijden?
Autoriteiten maken gebruik van drones, thermische sensoren en intern ontwikkelde databases om onregelen in het elektriciteitsverbruik te monitoren. Er zijn ook nieuwe interdepartementale comités opgericht om de aanpak van deze problematiek te coördineren.
