Australië, met zijn 26 miljoen inwoners, biedt een verrassend potentieel voor digitale financiële groei. De cryptobeurs OKX gelooft dat dit land, mits snel en doeltreffend beleid wordt gevoerd, kan uitgroeien tot een toonaangevende speler binnen de ontwikkelde wereld op het gebied van digitale financiën. Een recent rapport dat gefinancierd is door deze beurs, schat dat Australië tot A$24 miljard (bijna $17 miljard) aan jaarlijkse economische voordelen kan realiseren door middel van getokeniseerde markten, innovatieve betalingssystemen en andere digitale activa, als de wetgevers bereid zijn de verouderde licentie- en infrastructuurregels te moderniseren.
De studie, uitgevoerd door het Digital Finance Cooperative Research Centre, benadrukt dat innovatie in digitale financiën kan bijdragen aan een groei van ongeveer 1% van het bruto binnenlands product (BBP). Dit is voor een groot deel te danken aan efficiëntere buitenlandse wisselkoersen, kapitaalmarkten en grensoverschrijdende betalingen. Echter, als Australië de huidige regulatoire koers aanhoudt, zou het naar verwachting slechts A$1 miljard van dat potentieel kunnen vastleggen tegen 2030. Dit betekent dat het land een aanzienlijk deel van de verwachte digitale financiële voordelen misloopt, en dit vormt de kern van het pleidooi van de industrie richting de overheid.
Kate Cooper, CEO van OKX Australië, toonde in een interview met CoinDesk de urgentie van de situatie aan: “In Australië is productiviteit het belangrijkste aandachtspunt van de overheid.” Ze wijst erop dat de productiviteitsgroei in het land de afgelopen tien jaar grotendeels stagnatie heeft gekend. Het rapport is ontstaan uit herhaalde verzoeken van beleidsmakers naar gegevens die de impact van crypto op de Australische economie kwantificeren.
Hoewel het misschien verrassend lijkt dat OKX zich op Australië richt terwijl andere beurzen, zoals Gemini, zich terugtrekken uit markten als de VS, het VK en de EU, betoogt Cooper dat Australië unieke voordelen biedt. Zij legt uit: “Onze strategie richt zich op wat wij strategische markten noemen, waar het een concurrentievoordeel biedt om onshore actief te zijn.”
Deze benadering veronderstelt dat regulering fungeert als een bescherming. Gezien de strikte licentiestandaarden en hoge compliance-kosten in landen als Australië, kan het opereren binnen deze regelgeving een positie creëren die moeilijk te repliceren is voor platforms die alleen offshore actief zijn. Voor OKX betekent dit een investering in lokale goedkeuringen en infrastructuur, om zich voor te bereiden op institutionele stromen, vooral nu getokeniseerde obligaties, stablecoins en digitale marktinfrastructuur opkomen.
Cooper legt verder uit dat, gezien het feit dat Australië over een van de grootste pensioenvermogen pools ter wereld beschikt, het verkrijgen van lokale regulering en een stevige verankering veel minder over retail handelsvolume gaat. Het draait vooral om langdurige toegang tot geconcentreerd kapitaal. Wanneer wetgevers de juiste wetgeving aannemen, zou dit kapitaal kunnen bijdragen aan een versnelde adoptie van digitale financiële praktijken in Australië.
Anders dreigt het land, zoals Cooper het beschrijft, te verzeilen in een “doodsspiral van proof of concepts”, waarbij slechts een fractie van de verwachte A$24 miljard aan kansen wordt veroverd. Dit kan leiden tot een uitstroom van zowel de industrie als het beschikbare kapitaal richting het buitenland.
Vraag & Antwoord
Wat zijn de belangrijkste kansen voor digitale financiën in Australië?
Australië heeft het potentieel om A$24 miljard aan jaarlijkse economische voordelen te realiseren door getokeniseerde markten en innovatieve financiële oplossingen, mits de overheid de regelgeving moderniseert.
Waarom is OKX geïnteresseerd in de Australische markt?
OKX ziet Australië als een strategische markt met reguleringen die hen een concurrentievoordeel bieden, waardoor ze beter kunnen inspelen op institutionele investeringen en langdurige kapitaaltoegang.
Wat gebeurt er als Australië zijn huidige regulatoire koers voortzet?
Als Australië zijn regulering niet aanpast, wordt slechts een beperkt deel van de stortvloed aan economische mogelijkheden benut, waardoor kapitaal en talent naar andere markten verhuizen.
