Een wetsvoorstel voor stablecoin-regulering in de VS kan gemeenschapsbanken in het nadeel stellen door rente-achtige beloningen op stablecoins toe te staan, wat de lokale kredietverlening onder druk zet.
Het Amerikaanse wetsvoorstel Clarity Act, dat de regulering van stablecoins moet stroomlijnen, dreigt kleine banken in de Verenigde Staten in het nadeel te stellen. Dat zegt Nathan Franzén, een bankier uit South Dakota, in een opiniestuk op CoinDesk. Volgens hem kunnen de bepalingen over beloningen op stablecoins leiden tot een aanzienlijk verlies van deposito’s voor lokale banken, met gevolgen voor de kredietverlening aan boeren en kleine bedrijven.
Franzén reageert op uitspraken van Summer Mersinger van de Blockchain Association, die de zorgen van banken over het wetsvoorstel eerder had afgedaan. Mersinger stelde dat geld dat naar stablecoins vloeit, binnen het financiële systeem blijft omdat uitgevers reserves aanhouden. Dit argument, zo stelt Franzén, mist de essentie van het probleem voor gemeenschapsbanken.
Miljardenverlies voor lokale economie
Het punt is niet of het geld verdwijnt, maar waar het terechtkomt. Wanneer een klant 100.000 dollar (ongeveer 92.000 euro) van een bankrekening naar een stablecoin verplaatst, verliest de lokale bank die 100.000 dollar aan financiering voor kredietverlening. De stablecoin-uitgever koopt er dan mogelijk staatsobligaties mee, maar de gemeenschapsbank en de lokale economie zien daar geen voordeel van. De Amerikaanse bankenvereniging (ABA) schat dat alleen al in South Dakota tot wel 4,7 miljard dollar (ongeveer 4,3 miljard euro) aan deposito’s van gemeenschapsbanken kan wegvloeien door stablecoins. Dit zou de kredietcapaciteit in de staat met maar liefst 3,7 miljard dollar (ongeveer 3,4 miljard euro) verminderen.
Dit heeft directe gevolgen voor de landbouw, veeteelt en kleine bedrijven, die sterk afhankelijk zijn van lokale leningen. Elke verloren dollar aan leningen betekent dat het moeilijker wordt om een bedrijf te starten of een hypotheek te krijgen in South Dakota, zo benadrukt Franzén. Wij zien vooral dat dit een oneerlijk speelveld creëert. Gemeenschapsbanken moeten voldoen aan strenge regels en gebruiken deposito’s om leningen te verstrekken, terwijl stablecoin-uitgevers effectief rendementen kunnen bieden zonder diezelfde maatschappelijke functie te vervullen.
Gelijk speelveld is cruciaal
De GENIUS Act, een ander wetsvoorstel, verbiedt stablecoin-uitgevers zelf om rente te betalen. Maar de Clarity Act laat de deur open voor beurzen of wallet-aanbieders om beloningen aan te bieden die vergelijkbaar zijn met rente. Deze onduidelijkheid kan leiden tot jarenlange juridische procedures en onzekerheid voor de bredere cryptosector, en brengt de economie in gevaar. Wij zouden hier niet zomaar voorbijgaan aan de waarschuwingen van lokale bankiers, die de polsslag van de gemeenschap voelen.
Franzén pleit voor een aanpassing van de Clarity Act om stablecoins te behouden als betaalinstrumenten, maar te voorkomen dat ze concurreren met bankdeposito’s door middel van rente-achtige beloningen. Transactiegebaseerde beloningen, zoals die bij creditcards, lijken hem wel redelijk. Een gelijk speelveld is niet alleen belangrijk voor innovatie, maar ook voor de ‘Main Street’ – de lokale economieën die afhankelijk zijn van hun gemeenschapsbanken. We volgen dit verder op, want de discussie over de balans tussen innovatie en financiële stabiliteit is nog lang niet voorbij.


