Block #9

Tag: boetes

  • Fietsers Lezen Massaal Berichten Op GSM, Politie Controleert Extra Op Afleiding

    Fietsers Lezen Massaal Berichten Op GSM, Politie Controleert Extra Op Afleiding

    Ondanks een hoge pakkans en een boete van 220 euro, blijft één op de tien fietsers en één op de vijf e-steppers in België hun smartphone gebruiken tijdens het rijden, met ernstige veiligheidsrisico’s tot gevolg.

    Het Belgische verkeer kent een opvallende tegenstelling: al rijdend berichten lezen op de fiets of elektrische step is verboden en kan je een boete van 220 euro kosten, en toch doet een aanzienlijk deel van de weggebruikers het. Een recente bevraging van verzekeraar Baloise en Vias institute, uitgevoerd bij 1.542 Belgen, toont aan dat één op de tien fietsers tijdens het rijden naar het scherm van hun gsm kijkt. Bij regelmatige gebruikers van een elektrische step loopt dit aandeel zelfs op tot één op de vijf.

    Deze cijfers komen naar buiten net nu de politie vandaag en morgen extra controles uitvoert op afleiding in het verkeer, zowel bij automobilisten als bij kwetsbare weggebruikers. De studie benadrukt de gevaren: tien procent van de e-stepgebruikers en 3,5 procent van de fietsers raakte het afgelopen jaar betrokken bij een ongeval door gsm-gebruik. Bijna een kwart van de e-steppers week zelfs van de baan af of reed tegen de richting in, wat wij toch wel een alarmerende statistiek vinden. Het risico op ongevallen is reëel, ook al lijken de bestuurders zichzelf minder kwetsbaar te achten.

    Controle-illusie En Lage Boetes

    Opvallend is dat de meeste respondenten, ongeveer tachtig procent, het gevaar van gsm-gebruik achter het stuur erkennen en een verbod steunen. Toch denkt één op de vijf fietsers veilig te kunnen bellen met de telefoon in de hand, een fenomeen dat Vias institute een ‘controle-illusie’ noemt. Mensen kennen de risico’s, maar geloven ten onrechte dat ze die zelf kunnen beheersen. Dit wijst erop dat bewustzijnscampagnes alleen mogelijk niet volstaan om het gedrag te veranderen.

    De handhaving van het verbod lijkt eveneens een zwakke schakel. Driekwart van de fietsers schat de kans op een controle hoog in, maar slechts twee procent van hen heeft het afgelopen jaar daadwerkelijk een boete ontvangen. Deze kloof tussen perceptie en realiteit kan het gedrag in stand houden, omdat de kans op een daadwerkelijke sanctie als laag wordt ervaren. De boete voor gsm-gebruik, die volgens Karin Genoe, CEO van Vias institute, niet min is en voor alle bestuurders geldt, zou in theorie afschrikwekkend moeten werken, maar de praktijk lijkt anders.

    Jongeren En De Altijd-Bereikbaar-Reflex

    Het onderzoek belicht ook de redenen achter het gsm-gebruik en toont generatieverschillen. Bij jongeren tussen achttien en vierentwintig jaar is schermgebruik tijdens verplaatsingen bijna een gewoonte, gedreven door gemak, zoals navigatie of muziek. Eén op de vijf jongeren gebruikt de gsm zelfs uit verveling. Bij oudere leeftijdsgroepen verschuift de motivatie naar de wens om bereikbaar te zijn voor werk of noodgevallen, wat de ‘altijd-bereikbaar-reflex’ van onze moderne samenleving onderstreept.

    Deze constante connectiviteit, hoewel handig, leidt tot visuele, cognitieve en fysieke afleiding. Wie naar een scherm kijkt, mist sneller wat er op de weg gebeurt. De aandacht is niet volledig bij het verkeer, en wie een telefoon vasthoudt, heeft een hand minder vrij om te sturen of te remmen. Dit is cruciaal, want veilig rijden op een fiets of e-step vereist volledige controle met beide handen aan het stuur.

    Wat Betekent Dit Nu?

    De bevindingen van Baloise en Vias institute tonen aan dat het smartphonegebruik in het verkeer een hardnekkig probleem blijft, met aanzienlijke veiligheidsrisico’s voor fietsers en e-steppers. De discrepantie tussen de waargenomen pakkans en de daadwerkelijke boetes, gecombineerd met de psychologische ‘controle-illusie’, bemoeilijkt een effectieve aanpak. Hoewel de politie nu extra controles uitvoert, blijft het de vraag of dit op lange termijn voldoende is om het gedrag te veranderen. Het vraagt om een bredere aanpak die zowel gedragsverandering als strengere handhaving omvat om de veiligheid van kwetsbare weggebruikers te verbeteren.

  • Fiscus Legt Boetes Op Voor Foutieve Aangifte Van Erfenissen

    Fiscus Legt Boetes Op Voor Foutieve Aangifte Van Erfenissen

    Wie een erfenis niet tijdig of onvolledig aangeeft, riskeert fikse boetes van de belastingdienst. Een kleine fout kan grote financiële gevolgen hebben voor erfgenamen.

    De Belgische fiscus is onverbiddelijk wanneer het aankomt op de aangifte van erfenissen. Erfgenamen die nalatenschappen te laat of onvolledig indienen, kunnen rekenen op financiële sancties. Dit gegeven wordt benadrukt in een recent artikel van Trends, dat wijst op de vaak gemaakte fouten en de hardvochtige aanpak van de belastingdienst.

    Een veelvoorkomend probleem is het onderschatten van de complexiteit van een erfenisaangifte. Vaak ontbreekt het aan gedetailleerde kennis over welke activa precies moeten worden opgenomen en hoe deze correct te waarderen. De Belgische wetgeving voorziet in strikte termijnen voor het indienen van de aangifte, en elke afwijking hiervan kan leiden tot een verzuimboete, een standaardboete voor het niet voldoen aan een verplichting.

    Wij zien vooral dat het gebrek aan transparantie en de soms ondoorzichtige communicatie van de fiscus bijdragen aan deze problemen. Hoewel de intentie van de belastingdienst is om naleving te garanderen, lijkt de drempel voor de burger om alles correct af te handelen soms te hoog. Dit leidt tot frustratie en onnodige kosten voor de betrokken families.

    In Nederland bedraagt de standaardboete voor een te late inkomstenbelastingaangifte, vergelijkbaar met een verzuimboete, 469 euro. Dit bedrag kan oplopen tot 6.709 euro bij herhaaldelijke overtredingen. De Nederlandse situatie toont aan dat fiscale autoriteiten in de Benelux-landen een vergelijkbare, strenge lijn trekken. Een succesvol beroep tegen een boete vraagt om een gedetailleerde reconstructie van de gebeurtenissen, inclusief bewijs van indiening en eventuele uitzonderlijke omstandigheden. Een terugbetaling van te veel betaalde belasting heft overigens de aangifteplicht niet op, en ook een positief fiscaal resultaat voorkomt de boete voor laattijdige indiening niet.

    De algemene onzekerheid in financiële markten kan ook bijdragen aan de complexiteit van het waarderen van bepaalde activa in een erfenis. Zo noteren Bitcoin (BTC) en Ethereum (ETH) op 30 september om 06:30 uur respectievelijk 73.565 euro en 2.359 euro. Hoewel de Bitcoin-koers de afgelopen 30 dagen met 7,5 procent steeg, en Ethereum met 10,9 procent, ligt Bitcoin nog steeds 32 procent onder zijn recordkoers. Deze volatiliteit maakt de waardebepaling op een specifiek moment voor de aangifte van een nalatenschap extra lastig.

    Wat betekent dit nu?

    Erfgenamen moeten uiterst zorgvuldig te werk gaan bij het aangeven van een erfenis. Dat betekent: alle activa correct inventariseren, tijdig de aangifte indienen en bij twijfel professioneel advies inwinnen. De fiscus is niet mals, en een kleine vergissing kan onverwacht hoge boetes met zich meebrengen, die het verdriet van een verlies enkel verzwaren.

  • Vanaf Oktober 2026 Zet Leuven Scanwagens In, PVDA Ziet Viermaal Hoger Boetecijfer Dan Antwerpen

    Vanaf Oktober 2026 Zet Leuven Scanwagens In, PVDA Ziet Viermaal Hoger Boetecijfer Dan Antwerpen

    De stad Leuven introduceert scanwagens voor parkeercontrole. De oppositie vreest een vergelijkbare escalatie van boetes als in Antwerpen, waar het aantal parkeerretributies verviervoudigde, en stelt de rol van private bedrijven in vraag.

    Vanaf oktober 2026 start de stad Leuven met de inzet van scanwagens voor het controleren van geparkeerde voertuigen. Deze wagens zullen automatisch nummerplaten scannen om te verifiëren of de parkeerregels worden nageleefd. De PVDA-fractie in Leuven uit scherpe kritiek op dit plan, waarbij zij verwijst naar de ervaringen in Antwerpen, waar de introductie van scanwagens leidde tot een aanzienlijke toename van het aantal uitgeschreven parkeerboetes.

    Het gemeenteraadslid Anton Nilis van PVDA wijst erop dat in Antwerpen het aantal parkeerboetes steeg van 169.417 in 2019 naar maar liefst 675.836 in 2024. Dat betekent een verviervoudiging van het aantal retributies in vijf jaar tijd, wat ook de inkomsten uit boetes deed exploderen van 3,9 miljoen euro naar meer dan 20,2 miljoen euro. Nilis betoogt dat Leuven met deze stap bewust kiest voor een systeem dat veel meer boetes kan genereren, en noemt het een ‘boetemachine’. Schepen van Mobiliteit Dirk Vansina (CD&V) stelt daartegenover dat de scanwagen enkel de bestaande controletaken van parkeerwachters overneemt, zonder de parkeerregels zelf te wijzigen.

    Vrees voor Onterechte Boetes En Hoge Kosten

    De PVDA maakt zich zorgen over de financiële impact voor de Leuvenaars. Volgens Nilis betalen inwoners al op drie manieren voor het gebruik van de openbare ruimte: via parkeerretributies, verkeersbelasting en algemene belastingen. Een toename van het aantal boetes zou deze last verder verzwaren. Daarnaast waarschuwt de partij voor mogelijke fouten van de scanwagens, die in andere steden al tot onterechte boetes hebben geleid.

    Een ander punt van kritiek is dat een privébedrijf de scanwagens zal beheren. Dit roept vragen op over de transparantie en de prioriteiten van het controlesysteem. Wij zien hierin een spanning tussen efficiëntie en burgergerichtheid: hoewel geautomatiseerde controle sneller is, kan de commerciële insteek van een privépartner de focus leggen op maximale inkomsten, eerder dan op een eerlijke handhaving. De PVDA pleit voor alternatieven zoals gratis rand- en buurtparkings met shuttlebussen naar het centrum.

    Gemeenteraad Stemt Over Reglement

    De aanpassing van het retributiereglement, die de inzet van scanwagens mogelijk maakt, staat geagendeerd voor de gemeenteraad van september. Schepen Vansina benadrukt dat het enkel gaat om een procedurele wijziging die toelaat dat de controle ook via scanwagens gebeurt. De scanwagen wordt in eerste instantie als ’test’ ingevoerd. De PVDA vindt het echter ontoereikend dat er niet expliciet over het gebruik van de scanwagens zelf gestemd wordt. Zij roepen andere gemeenteraadsleden op om tegen de reglementswijziging te stemmen en zo een breder debat over de scanwagens af te dwingen.

    De discussie in Leuven raakt een bredere maatschappelijke kwestie over de automatisering van handhaving en de balans tussen stedelijke inkomsten en de lasten voor burgers. Terwijl de stad een efficiëntere controle nastreeft, vreest de oppositie dat de menselijke maat in het gedrang komt, en dat dit uiteindelijk meer irritatie dan oplossingen zal opleveren. Wij zullen dit dossier op de voet volgen, want de uitkomst kan een precedent scheppen voor andere steden die overwegen soortgelijke systemen in te voeren.

  • Sociale Media Moeten Ouders Om Toestemming Vragen Voor Gebruik Door Jongeren Onder Vijftien Jaar

    Sociale Media Moeten Ouders Om Toestemming Vragen Voor Gebruik Door Jongeren Onder Vijftien Jaar

    De Commissie stelt een ‘Kids Act’ voor, waarbij platforms die niet voldoen boetes riskeren tot 6 procent van hun wereldwijde jaaromzet.

    De Europese Commissie plant deze week nieuwe wetgeving om kinderen en jongeren beter te beschermen tegen de gevaren van sociale media. Volgens uitgelekte plannen, die deze week officieel voorgesteld worden, zullen kinderen onder de 15 jaar slechts beperkte toegang krijgen tot sociale media. Platformen die de regels overtreden, riskeren een boete die kan oplopen tot 6 procent van hun jaarlijkse wereldwijde omzet.

    De zogenaamde ‘Kids Act’ geldt niet enkel voor sociale media, maar ook voor videoplatformen, bepaalde online games en AI-chatbots. Het voorstel introduceert verschillende niveaus van beperkingen. Kinderen tot 13 jaar zouden een account kunnen openen dat volledig door de ouders wordt gecontroleerd. Voor jongeren tussen 13 en 15 jaar zou er beperkt ouderlijk toezicht zijn en zou het onmogelijk zijn om contact te leggen met vreemden. Pas vanaf 15 jaar zouden jongeren een eigen, volwaardig account kunnen aanmaken, maar wel binnen een online omgeving die aan specifieke criteria voldoet.

    Dit voorstel gaat verder dan eerdere aanbevelingen. Vorig jaar pleitte de Belgische Hoge Gezondheidsraad, op vraag van minister Frank Vandenbroucke, nog voor een leeftijdsbeperking van 13 jaar. Het Europees initiatief om de limiet op 15 jaar te leggen, toont aan dat de beleidsmakers de noodzaak tot actie steeds urgenter achten. Wij zien hierin een duidelijke verschuiving in de aanpak: van zelfregulering naar een proactieve, bindende wetgeving met significante financiële consequenties voor techbedrijven.

    Vlaamse Politicus Pleit Voor ItsMe-Verificatie

    Vooruit-voorzitter Conner Rousseau reageert positief op de plannen en vindt het dringend tijd voor actie. Hij stelt dat België niet hoeft te wachten op de EU en wijst op de mogelijkheid om leeftijdsverificatie via de overheidstoepassing ItsMe te handhaven. “We kunnen dat toch niet door Meta zelf laten doen”, aldus Rousseau, die Meta’s algoritmes vergelijkt met gokmachines vanwege hun verslavende karakter.

    De kritiek op de verslavende aard van sociale media is niet nieuw, en de vergelijking met gokken onderstreept de groeiende bezorgdheid over de psychologische impact op jonge gebruikers. Het voorstel van Rousseau om ItsMe in te zetten, is een concrete suggestie die de discussie over technische handhaving van leeftijdsgrenzen concreter maakt. Het verlegt de verantwoordelijkheid van de platforms zelf naar een onafhankelijke, door de overheid erkende tool.

    Kritiek En Vrije Meningsuiting

    Niet iedereen is even enthousiast over de voorgestelde beperkingen. Mariek Vanden Abeele, professor digitale cultuur aan de UGent, toont zich een koele minnaar van het idee. Ze benadrukt dat jongeren recht hebben op informatie en vrije meningsuiting, en dat sociale media een belangrijk onderdeel vormen van hun cultuur en nieuwsinname.

    Vanden Abeele stelt vragen bij de proportionaliteit en effectiviteit van het beleid en maakt zich zorgen over de privacy. Zij pleit er vooral voor om de techbedrijven zelf harder aan te pakken, in plaats van de toegang voor jongeren te beperken. Het debat hierover toont aan dat de zoektocht naar de juiste balans tussen bescherming, privacy en digitale vrijheid een complexe blijft, waarbij wij ons afvragen of het Europese voorstel de kern van het probleem – de algoritmes en verdienmodellen van de platforms – voldoende adresseert.

  • Inwoners Peking Moeten Drones Wegdoen Voor 15 November, Boetes Lopen Op Tot 600 Euro

    Inwoners Peking Moeten Drones Wegdoen Voor 15 November, Boetes Lopen Op Tot 600 Euro

    De Chinese hoofdstad voert het strengste droneverbod ter wereld in, waardoor zelfs het thuis bewaren van een toestel strafbaar wordt. Dit terwijl China’s drone-economie floreert.

    Wat moeten de 22 miljoen inwoners van Peking doen als ze een drone bezitten? Ze hebben nog tot 15 november van dit jaar de tijd om hun toestel uit de stad te krijgen, want vanaf die datum geldt er een algemeen verbod. Het verbod omvat niet alleen het vliegen met drones, maar ook het bezit, de opslag, het vervoer en het binnenbrengen van drones en hun onderdelen, zoals motoren en batterijen. Wie na de deadline nog een drone in huis heeft, riskeert een boete tussen 500 en 5.000 yuan, wat neerkomt op ongeveer 60 tot 600 euro.

    Deze drastische maatregel volgt op een recent incident eind juni, waarbij een klein sportvliegtuig tegen de hoogste wolkenkrabber van Peking vloog. Hoewel het geen drone was, legde het incident bloot hoe kwetsbaar het luchtruim boven de zwaarbewaakte hoofdstad is. Het toonde aan dat een toestel ongehinderd kon binnenvliegen in een wijk waar onder meer het regeringscomplex Zhongnanhai en het Tiananmenplein liggen. Wij zien hierin vooral de Chinese overheid die de controle wil maximaliseren, zeker rond gevoelige politieke centra.

    Twee maanden de tijd

    De stad geeft de inwoners twee maanden de tijd om hun drones te elimineren. Ze kunnen de toestellen laten terugkopen door erkende bedrijven, met een subsidie van 30 procent tot eind oktober en 15 procent daarna. Een alternatief is het gratis per post versturen naar familie buiten Peking of het inleveren voor schroot, wat ongeveer 24 euro oplevert. Dit is een aanzienlijk bedrag voor een toestel dat mogelijk honderden euro’s waard is. Analisten merken op dat dit de prijzen op tweedehandssites al doet kelderen, wat de impact op de hobbyisten benadrukt.

    De maatregel is opmerkelijk, aangezien China wereldwijd de grootste producent is van drones en deze technologie ziet als een speerpunt van zijn economie. De Chinese burgerluchtvaartdienst raamt de ‘lage-hoogte-economie’ – denk aan pakjesbezorging per drone en vliegende taxi’s – dit jaar op 1.500 miljard yuan (bijna 200 miljard euro) en verwacht een verdubbeling tegen 2035. Het succesvolle bedrijf DJI, dat meer dan 70 procent van de consumentendrones wereldwijd levert, heeft zijn producten in Peking al uit de winkels gehaald. Elders in China, zoals in Shanghai en Shenzhen, versoepelen steden hun droneregels juist, wat de tegenstrijdigheid van Peking’s besluit des te groter maakt.

    Uitzonderingen op het verbod

    Hoewel het verbod breed is, zijn er uitzonderingen. Politie, hulpdiensten, universiteiten, onderzoekscentra, dronefabrikanten en landbouwers kunnen na een veiligheidscontrole nog steeds een vergunning krijgen. Voor modelbouwers komt er een afgelegen vliegterrein aan de rand van de stad, ver weg van overheidsgebouwen. Voor toeristen en buitenlandse journalisten is de boodschap duidelijk: laat je drone thuis. Bagagecontroles op stations en luchthavens zullen strenger zijn om de naleving van het verbod te garanderen.

    Chinese commentatoren wijzen op het gebruik van commerciële drones als wapens in conflicten zoals in Oekraïne en het Midden-Oosten, vaak van Chinese makelij. De logica in Peking lijkt verschoven van het achteraf opsporen naar het preventief wegnemen van de bron. Dit is een trend die wij vaker zien bij autoritaire regimes, waar veiligheid zwaarder weegt dan economische opportuniteiten. Wij vragen ons af of deze strenge aanpak in de hoofdstad de bredere ontwikkeling van de Chinese drone-industrie zal beïnvloeden, of dat het een geïsoleerde maatregel blijft.

  • TikTok Europa Boekt Voor Het Eerst Winst, Maar Reserveert Ruim 1 Miljard Euro Voor Rechtszaken

    TikTok Europa Boekt Voor Het Eerst Winst, Maar Reserveert Ruim 1 Miljard Euro Voor Rechtszaken

    Het Europese deel van TikTok heeft in 2025 een opmerkelijke financiële ommekeer gerealiseerd, met een winst van bijna 416 miljoen euro. Deze mijlpaal wordt echter overschaduwd door een aanzienlijke reservering van ruim 1 miljard euro voor juridische geschillen en boetes.

    Het Europese onderdeel van TikTok heeft in het jaar 2025 voor het eerst winst geboekt, een belangrijke mijlpaal voor de populaire app. Deze winst, die bijna 452 miljoen dollar (ongeveer 416 miljoen euro) bedraagt vóór aftrek van belastingen en rentes, volgt op een operationeel verlies van 485 miljoen dollar (ongeveer 447 miljoen euro) in het voorgaande jaar. De omzet van TikTok Information Technologies UK Limited, de dochteronderneming die de gebruikers in het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie bedient, steeg met zo’n 46 procent tot 9,2 miljard dollar (ongeveer 8,5 miljard euro).

    Deze financiële doorbraak is te danken aan een sterke toestroom van gebruikers en een hogere opbrengst uit online verkoop en streaming. Het bedrijf spreekt zelf van een ‘kanteljaar’, waarin de omzet veel sneller groeide dan de kosten. Een opsteker voor het Chinese moederbedrijf ByteDance, dat al jaren investeert in de Europese markt.

    Juridische Hoofdpijn

    De positieve cijfers staan in schril contrast met de juridische uitdagingen waar TikTok mee kampt. Het bedrijf heeft ruim 1 miljard dollar (ongeveer 920 miljoen euro) gereserveerd voor lopende rechtszaken en potentiële boetes. Deze reservering onderstreept de aanzienlijke druk die toezichthouders en consumentenorganisaties uitoefenen op het platform.

    • Ierse boete: De Ierse privacywaakhond legde een boete van 530 miljoen euro op, omdat TikTok persoonsgegevens van Europese gebruikers zou hebben gedeeld met medewerkers in China. Deze boete wordt door TikTok aangevochten.
    • Kinderprivacy: Er loopt een beroep bij de op een na hoogste rechtbank van de Europese Unie tegen een boete wegens onvoldoende bescherming van de privacy van kinderen.
    • Nederlandse claims: Drie Nederlandse stichtingen hebben claimprocedures lopen waarin zij in totaal rond de 10 miljard euro eisen. Zij beschuldigen TikTok van het onrechtmatig opslaan en verhandelen van persoonlijke gegevens.
    • Europees onderzoek: De Europese Commissie onderzoekt mogelijke overtredingen van de Europese regelgeving voor digitale diensten. Daarnaast meldde TikTok in april zelf een mogelijke schending van sancties aan de Ierse centrale bank en een Britse toezichthouder.

    Deze reeks aan juridische kwesties toont aan dat de snelle groei van TikTok ook een keerzijde heeft. Wij zien vooral dat de privacy van gebruikers, en dan met name die van kinderen, een terugkerend pijnpunt blijft voor de toezichthouders.

    Wat Nu?

    De winstgevendheid in Europa is een belangrijke stap voor TikTok, maar de juridische strijd is nog lang niet gestreden. De reservering van ruim 1 miljard euro voor mogelijke boetes en schikkingen is een flinke post op de balans. Het Europese hoofdkantoor van TikTok is in Ierland gevestigd, waardoor Ierse autoriteiten vaak de leiding hebben over het toezicht binnen de EU. Dit maakt de uitkomst van de Ierse boetezaak extra belangrijk voor de toekomst van TikTok in Europa.

    De vraag blijft hoe TikTok, ondanks de financiële meevaller, de balans zal vinden tussen commercieel succes en het voldoen aan de strenge Europese regelgeving. Het is een evenwichtsoefening die we vanuit Block #9 nauwlettend zullen blijven volgen.

  • Rotatietarieven: Boetes, Geen Oplaadkosten, Dus Laat Werknemers Ze Betalen

    Rotatietarieven: Boetes, Geen Oplaadkosten, Dus Laat Werknemers Ze Betalen

    Vanaf februari geldt er een rotatietarief voor gebruikers van de 550 publieke laadpalen van TotalEnergies in Gent. Wie meer dan vier uur zijn auto aan de laadpaal laat staan, betaalt vanaf het vijfde uur €3,60 per uur bovenop de reguliere laadkosten. Volgens het Gentse stadsbestuur is deze maatregel bedoeld om zogenaamde laadpaalklevers te ontmoedigen. De opbrengsten van de tarieven, die volledig naar de stad gaan, zullen tevens bijdragen aan de ondersteuning van de krappe Gentse begroting.

    De impact van laadpaalklevers

    Een toenemend aantal lokale overheden en laadpaaloperatoren voeren soortgelijke tarieven in voor (semi)publieke laadpalen. Door de groeiende populariteit van elektrische auto’s neemt de druk op de laadinfrastructuur toe. Laadpaalklevers, bestuurders die laadpalen onnodig bezet houden, schaden niet alleen de winstgevendheid van de exploitanten, maar zorgen ook voor frustratie en oplaadstress bij andere bestuurders van elektrische voertuigen. Volgens Gent leidt efficiënter gebruik van laadpalen tot minder behoefte aan nieuwe laadpalen op openbaar terrein.

    Verschillende vormen van rotatietarieven

    Er bestaan verschillende vormen van rotatietarieven. Soms worden extra kosten in rekening gebracht na een bepaalde tijd, ongeacht of de auto volledig is opgeladen of niet. Dit gebeurt in Gent na vier uur en in Genk zelfs al na anderhalf uur. Andere steden of laadpaaluitbaters rekenen extra kosten aan vanaf het moment dat de auto volledig is opgeladen. In Antwerpen geldt dit vanaf een half uur nadat de auto volledig is opgeladen, in Leuven vanaf een uur.

    De rol van werkgevers bij het betalen van rotatietarieven

    Een belangrijke vraag is of dit systeem daadwerkelijk bestuurders van elektrische auto’s afschrikt. In ons land bestaat het grootste deel van de elektrische vloot uit bedrijfswagens. Werkgevers vergoeden doorgaans de laadkosten, maar wat gebeurt er met eventuele rotatietarieven? Volgens Olivier Vanneste van consultant KPMG betalen werkgevers over het algemeen de volledige factuur, ongeacht of er extra kosten door laadpaalkleven worden gemaakt. De meeste bedrijven maken op dit moment geen onderscheid.

    De noodzaak van een onderscheid tussen oplaadkosten en rotatietarieven

    HR-dienstverlener SD Worx bevestigt deze bevindingen. Maar, zo stelt Veerle Michiels van het kenniscentrum van SD Worx, dat onderscheid is wel nodig. “Als werknemers extra kosten veroorzaken door langer dan nodig te blijven staan, zijn dat geen oplaadkosten meer”, zegt Michiels. “Het gaat dan om een boete. Het is aangewezen om deze kosten door te rekenen aan de werknemer, net zoals bij een verkeersovertreding. Anders is er geen stimulans voor bedrijfswagenbestuurders om deze kosten te vermijden en worden ze volledig aan de werkgever doorberekend. Dat is niet eerlijk.”

    De rol van laadpassen en car policies

    Experts adviseren werkgevers om de regeling op te nemen in hun car policy, die het beleid rond bedrijfswagens in een bedrijf vastlegt. “Veel werkgevers sluiten de laadkosten aan een snellader al uit van terugbetaling”, zegt Vanneste. “Omdat die veel duurder zijn dan normaal laden. Hetzelfde kan je doen voor de kleefkosten die de werknemer veroorzaakt.” Er zijn al innovatieve laadpassen die bepaalde kosten, zoals het rotatietarief, rechtstreeks doorrekenen aan de werknemer, terwijl het laadtarief zelf door de werkgever wordt betaald.

    Transparantie is essentieel

    Het is echter belangrijk dat er een duidelijk onderscheid is tussen de werkelijke laadkosten en andere, bijkomende tarieven. Dit is momenteel niet altijd het geval. Maar ook daarvoor zijn er oplossingen. “Steeds meer laadpassen en operatoren maken wel een onderscheid tussen de verschillende tarieven”, zegt Vanneste. “Daarbij krijg je een gedetailleerd beeld van de eventuele opstartkosten, de laadkosten en een eventueel rotatietarief.” Michiels raadt werkgevers aan een redelijk en transparant beleid op te stellen om misbruik tegen te gaan. “Het moet in de car policy duidelijk zijn welke kosten vanaf wanneer worden doorberekend. Zo voorkom je discussies met je werknemers en worden zij zich meer bewust van het totale kostenplaatje.”