De CLARITY Act, die wordt gepromoot als een essentiële stap naar regulatoire helderheid voor de cryptomarkten, wekt verdeeldheid op tussen investeerders en beleidsmakers. Terwijl voorstanders hopen op een stabilisatie van de marktstructuur, manifesteren critici zich met een belangrijke observatie: de wet hoeft DeFi (Decentralized Finance) niet expliciet “te verbannen” om aanzienlijke impact te hebben. Het kan de basislaag van software intactlaten, terwijl de strijd zich verplaatst naar gereguleerde toegangspunten, zoals brokers, dealers, custodians, exchanges en interfaces, waar de meeste gebruikers op vertrouwen om toegang te krijgen tot on-chain markten.
In dit licht wordt de term “verborgen compliance-krop” steeds relevanter. Het is niet de protocolcode die ter discussie staat, maar de uitbreidende perimeter rondom toegang die aanbieders onder druk zet om te voldoen aan de verplichtingen van de Bank Secrecy Act. Dit leidt tot verhoogde vaste kosten en aansprakelijkheid voor bedrijven die klanten op grote schaal bedienen. Critici wijzen er terecht op dat hoewel permissionless rails mogelijk blijven, de meeste gebruikers mogelijk gedwongen worden om zich te richten op een kleiner aantal compliant locaties. Deze venues zouden bepalen welke tokens, pools en routes daadwerkelijk bereikbaar blijven.
Vandell Aljarrah van Black Swan Capital beschreef de Digital Asset Market Clarity Act van 2025 als “de nationalisering van crypto” en “de laatste overdracht van gedecentraliseerde financiën.” Zijn uitspraken kwamen naar voren terwijl de Senaat de wet, die door het Huis was goedgekeurd, langzaam overweegt. De advocate voor financiële vrijheid, Aaron Day, vatte het samen met een krachtige metafoor: “de bescherming van consumenten” staat gelijk aan “surveillance”, en “marktstructuur” leidt tot “gemanipuleerde” uitkomsten.
Ondanks een vertraging in de overweging van de Senaat, heeft de wet zijn eerste belangrijke overwinning geboekt nu de Senaatcommissie voor Landbouw de CLARITY Act op 29 januari heeft goedgekeurd.
Wat verandert de CLARITY Act?
De kernkeuze van de wet, zoals samengevat door de Congressional Research Service, is een marktstructuurframework dat een “centrale rol” voor de Commodity Futures Trading Commission (CFTC) voorstelt. Tegelijkertijd blijft de autoriteit van de Securities and Exchange Commission (SEC) behouden via een nieuwe beperkte uitzondering.
Een belangrijk punt van discussie is de definitie van een “volwassen blockchain”, die wordt gekarakteriseerd als een netwerk dat niet onder controle van een persoon of groep staat. Dit aspect is cruciaal voor de behandeling van tokens en netwerken na de initiële distributie- en governance-fasen. Critics richten zich minder op de mogelijkheid van on-chain software en meer op waar rechtmatige distributie en liquiditeit zich zullen concentreren als de CLARITY Act de standaard wordt voor compliance.
De tekst van de wet bevat twee bepalingen die de bewering dat het “DeFi verbiedt” compliceren, omdat de uitzondering voor bepaalde DeFi-activiteiten expliciet op beide de SEC- en CFTC-zijde is opgenomen. Sectie 309, getiteld “Uitsluiting voor gedecentraliseerde financiële activiteiten,” somt activiteiten op die “niet onder deze wet vallen,” zoals netwerkvalidatie en het onderhouden van protocollen.
Desondanks zijn deze uitsluitingen niet gepresenteerd als immuun voor handhaving. Beide uitsluitingen van de SEC- en CFTC-zijde behouden gezag dat verband houdt met fraude en manipulatie.
Uitbreiding van de Bank Secrecy Act en de compliance-perimeter
Het debat over “surveillance” sluit naadloos aan bij de amendementen van de CLARITY Act op de Bank Secrecy Act (BSA). De wet breidt de definitie van “financiële instelling” uit om digitale commodity-intermediaires in te sluiten, waaronder “digitale commodity broker” en “digitale commodity dealer.” Het biedt ook dekking aan “iedere digitale commodity exchange” die “directe klanttoegang” biedt.
De BSA-tekst staat in sectie 110, wat relevant is voor de discussie rondom “developer safe harbor” en de uitbreiding van de BSA. De tekst stelt dat bepaalde niet-controlerende blockchain-ontwikkelaars “niet zullen worden behandeld als geldszender” op basis van specifieke activiteiten.
Deze safe-harborbenadering, in combinatie met de BSA-uitbreiding voor intermediaires met directe klanttoegang, creëert een situatie waarin essentiële protocolwerkzaamheden en self-custody tools zich aan de ene kant bevinden, terwijl compliant distributie aan de andere kant zou kunnen consolidatie door investerings- en waarop registraties de norm worden voor fiat-gelinkte toegang.
Critici wijzen op de centralisatierisico’s binnen deze marktstructuur. Indien de wet de toegang voor klanten duur en juridisch risicovol maakt, kan de markt samenvloeien rond een beperkt aantal venues die compliant zijn en enforcement risico’s kunnen absorberen.
De zorgen over centralisatie zijn vooral van belang wanneer we kijken naar de toegangspunten die de interactie van gebruikers met DeFi bepalen. Zelfs als het publiceren van een protocol valt onder de uitgesloten activiteiten, is de toegang voor de meeste gebruikers afhankelijk van frontends, gehoste web-apps en aggregators. De wet’s uitgesloten DeFi-activiteiten kunnen in de praktijk de klantenbinding vastzetten bij die venues die het effectief mogelijk maken om “directe klanttoegang” te bieden.
Een derde choke point betreft gereguleerde liquiditeit. Stablecoin-uitgevers, centrale exchanges en grote custodians zitten op het snijvlak van uitgifte, inlossing en marktmaken. Als de BSA-perimeter deze entiteiten tot de primaire distributiekanalen voor gereguleerde dollars op de blockchain maakt, kunnen ze indirect bepalen welke routes liquide en economisch houdbaar blijven.
De kwestie van stablecoins en hun invloed
Stablecoins vormen een interessant geval dat de rol van distributie in de spotlight zet. Met een totale marktkapitalisatie van meer dan $307 miljard, kan de toegang tot deze digitale activa via compliance choke points de on-chain liquiditeit beïnvloeden zonder dat de basislaagcode verandert.
Een vooruitziende benadering van de kritiek op “incumbent protection” suggereert dat de daadwerkelijke impact van de wet minder afhankelijk is van de vraag of protocolpublicaties worden uitgesloten. Het ligt veel meer aan de vraag of de BSA-gedekte toegangspunten de standaardlocatie worden voor stablecoinuitgifte, inlossing en routing, omdat deze functies verbinding maken met de “directe klanttoegang” die in de amendementen wordt genoemd.
Als deze perimeter zo wordt uitgebreid zoals beschreven, kunnen compliancekosten fungeren als vaste lasten die de voorkeur geven aan grotere brokers en exchanges boven kleinere venues. Dit illustreert hoe “marktstructuur” kan vertalen naar concentratie, zelfs wanneer gedecentraliseerde protocollen beschikbaar blijven, omdat liquiditeit en distributie doorgaans de laagste-frictie compliant routes volgen.
Na de goedkeuring van de CLARITY Act door de Senaatcommissie voor Landbouw, staat de wet nu voor twee verschillende paden in de Senaat: het Landbouwpakket is vooruitgeschoven, terwijl de procedure in de Bankcommissie vastloopt. De intensieve politieke discussie over stablecoin “interesse” en beloningen blijft een obstakel.
Een mogelijkheid is dat de wet baan krijgt op de Senaatsvloer na het doorlopen van het rapportageproces, wat zou resulteren in een volwaardige strijd over de door de CFTC geleide architectuur en hoe digitale commodity-intermediaires zich dienen te registreren en worden gecontroleerd. Dit zou een helderdere basis creëren voor registraties en compliance.
Een alternatieve route betreft een langer, politiek gedreven herschrijvensproces terwijl de Senaat leiders en commissies proberen de benodigde stemmen bij elkaar te brengen, inclusief aanpassingen aan de taal over stablecoinbeloningen die al heeft bijgedragen aan de gridlock in de Bankcommissie.
Wanneer de CLARITY Act verder komt, zijn er verschillende markers die de concentraties in de markt kunnen onthullen en de impact van de wet kunnen meten. Het zal belangrijk zijn om te observeren hoeveel intermediaires zich in de nieuwe categorieën registreren en hoe liquiditeiten en listings zich concentreren.
Vraag & Antwoord
Wat zijn de belangrijkste zorgen rondom de CLARITY Act?
De belangrijkste zorgen zijn de mogelijke centralisatie van de cryptomarkt en de verhoging van compliancekosten voor kleinere partijen. Critici vrezen dat de wet niet alleen DeFi zal reguleren, maar ook de toegang en gebruik ervan zou kunnen beperken tot een select aantal compliant venues.
Hoe beïnvloedt de CLARITY Act de toekomst van stablecoins?
De CLARITY Act kan de rol van stablecoins drastisch veranderen, vooral als de toegang tot deze munteenheden wordt gedomineerd door grotere, gereguleerde entiteiten. Dit kan de kosten en risico’s van distributie verhogen en kleinere uitgevende partijen uitsluiten.
Wat zijn de implicaties van de BSA-uitbreiding in de wet?
De uitbreiding van de Bank Secrecy Act betekent dat digitale commodity-intermediaires voldoen aan strikte compliance-eisen, wat kan leiden tot hogere operationele kosten en mogelijk het uitstoten van kleinere spelers of innovatie in de sector. Het creëert ook extra controle over de toegang tot de cryptomarkt.
