Vervelende ervaringen met geblokkeerde bankrekeningen en belemmerde overschrijvingen zijn nog steeds schering en inslag voor cryptogebruikers wereldwijd, ondanks de toenemende institutionele adoptie van digitale valuta. Panos Mekras, medeoprichter en CEO van blockchain fintech Anodos Labs, heeft in Griekenland aan den lijve ondervonden hoe traditioneelere financiële instellingen zich soms moeizaam aanpassen aan de opkomende cryptomarkt. Gedurende de late jaren 2010 ondervond hij dat de meeste Griekse banken geen overschrijvingen naar crypto-exchanges toestonden, wat resulteerde in geblokkeerde betalingen totdat een enkele bank uiteindelijk instemde, hoewel dit gepaard ging met een kritische ondervraging over de risico’s van zijn activiteiten.
De publieke perceptie van crypto heeft sinds die tijd zeker een transformatie ondergaan. Waar het aanvankelijk gezien werd als een speculatieve bezigheid, wordt crypto nu steeds meer erkend als een fundamentele laag voor toekomstige financiële producten. Toch geeft Mekras aan dat hij nog steeds te maken heeft met dezelfde bankbelemmeringen, zelfs recent nog: “Ik probeerde geld van een exchange naar Revolut te sturen en ze hebben mijn rekening drie weken geblokkeerd. Gedurende die tijd had ik geen toegang tot mijn gelden.”
Mekras is lang niet de enige die dergelijke klachten heeft, ondanks de aankondigingen van banken om uit te breiden naar bewaring en blockchain-initiatieven. Een rapport van de UK Cryptoasset Business Council uit januari toonde aan dat bankoverschrijvingen naar exchanges vaak geblokkeerd of vertraagd worden, met ongeveer 40% van de betalingen die tegen beperkingen aanliepen en 80% van de exchanges die een toename van frictie meldden afgelopen jaar.
De raad waarschuwde dat er vaak algehele verbodsbepalingen en transactielimieten worden toegepast, zonder rekening te houden met de juridische status van de exchange. Revolut, een van de weinige banken die zowel bankoverschrijvingen als debitkaarten toestaat volgens de studie van de raad, is ook het platform waar Mekras zijn recente rekeningblokkade ervoer. Revolut opereert als een geautoriseerde Britse bank met beperkingen, wat inhoudt dat het momenteel bezig is met het opzetten van zijn bancaire processen voor een volledige lancering. Tevens heeft het een Europese banklicentie via Litouwen en biedt het crypto-verhandelingsdiensten aan in zijn app.
Een vertegenwoordiger van Revolut verklaarde: “Een tijdelijke blokkade kan optreden als onze systemen onregelmatige activiteiten detecteren. Dit kan voortkomen uit verschillende factoren, zoals interactie met platformen die vaak door oplichters worden misbruikt, of als we geloven dat de betrokken middelen afkomstig zijn van misdaad of de omzeiling van sancties.” Afgelopen maanden werd slechts 0,7% van de Revolut-rekeningen waar klanten crypto-gelden op stortten beperkt of geblokkeerd naar aanleiding van een onderzoek.
De verschuiving naar on-chain oplossingen
In regio’s waar crypto beperkte toegang heeft, zien we dat gebruikers creatief moeten zijn met alternatieve handelspartijen. In landen zoals China zijn on- en off-ramps voor crypto illegaal, wat gedreven gebruikers dwingt om hun toevlucht te nemen tot peer-to-peer (P2P) platforms of zelfs zwarte markten voor handel. Hoewel China aan de extreme kant staat, zijn er ook jurisdicties die officiële en onofficiële beperkingen hebben versoepeld. Nigeria, dat eerder crypto verbood en P2P-platformen blokkeerde, erkende in 2025 digitale activa formeel als effecten.
In de Verenigde Staten zijn ook patronen van bancaire frictie zichtbaar. Wetgevers en de industrie hebben de term “Operation Choke Point 2.0” in het leven geroepen om de informele richtlijnen van federale toezichthouders te beschrijven, die banken ontmoedigden om relaties aan te gaan met crypto bedrijven. De eerdere ‘Operation Choke Point’-campagne werd bekritiseerd omdat handhavingagentschappen banken onder druk zouden zetten om banden met politiek gevoelige industrieën, zoals payday-leners en vuurwapenverkopers, te verbreken. In januari 2025 werd Donald Trump president van de VS, en sindsdien pleit hij voor crypto-vriendelijke beleidsmaatregelen om de grootste economie ter wereld als de “crypto-hoofdstad” te positioneren.
Desondanks blijven gebruikers zich beklagen over het feit dat de banken onvoldoende bereid zijn om rekeningen te bedienen die aan crypto zijn blootgesteld. Mekras merkt op: “Dit is nog steeds het geval, en er zijn nog steeds anti-crypto standpunten. Sommige banken hebben zelfs publiekelijk verklaard geen steun te willen bieden aan crypto-activiteiten of zich met de sector te willen verbinden.” Hij stelt dat gebruikers erover kunnen nadenken zich volledig los te koppelen van het traditionele banksysteem en hun financiën on-chain te beheren. Hoewel dit theoretisch haalbaar klinkt, kunnen de meeste bedrijven en gebruikers in de praktijk echter niet zonder betrouwbare toegang tot fiat-rails.
De laatste jaren is er een wereldwijde verschuiving waar te nemen in de manier waarop traditionele financiële instellingen omgaan met crypto. Grote banken en financiële instellingen ontwikkelen steeds vaker producten en diensten die gerelateerd zijn aan Web3. In de Verenigde Staten biedt naar verluidt 60% van de top 25 banken Bitcoin-gerelateerde diensten aan of zijn ze van plan deze aan te bieden, waaronder bewaring, handel en adviesdiensten. In Europa worden gereguleerde diensten zoals crypto-bewaring en -afwikkeling geïntroduceerd door legacy exchanges en financiële groepen onder de Markets in Crypto-Assets Regulations (MiCA). In het Verenigd Koninkrijk is het blockchain-platform van HSBC geselecteerd om de pilot-uitgifte van getokeniseerde staatsobligaties te ondersteunen.
In deze context van institutionele adoptie beweren sommige bedrijven die zich richten op het verbinden van banken en blockchain dat de uitdagingen die leiden tot rekeningblokken te maken hebben met hiaten in tooling en risikoramingen binnen banken. Het wordt vaak zichtbaar dat banken standaard voor voorzichtige maatregelen kiezen, omdat ze niet in staat zijn om on-chain activiteiten te koppelen aan de identiteits- en nalevingssignalen waarop ze vertrouwen. “Als crypto betrokken is, blokkeren ze de rekening en beschouwen ze deze als zijnde buiten hun scope. Dit is de eenvoudigste optie voor hen, omdat ze simpelweg niet de tools hebben om dit adequaat te beoordelen,” merkte hij op.
Terwijl crypto langzaam het financiële mainstream binnentreedt, hangt de toegang tot basisbankdiensten voor veel gebruikers nog steeds af van de mate waarin een bank in staat is om on-chain activiteit te begrijpen. Totdat deze kloof wordt overbrugd, is het goed mogelijk dat de institutionele omarming van de industrie en de frictie voor retailgebruikers naast elkaar blijven bestaan.
Vraag & Antwoord
Wat zijn de grootste obstakels voor crypto-gebruikers bij traditionele banken?
Gebruikers ervaren vaak geblokkeerde rekeningen en hinderlijke beperkingen bij het uitvoeren van transacties, zelfs bij banken die zich openstellen voor crypto. Deze obstakels zijn vaak het gevolg van een gebrek aan begrip binnen banken over on-chain activiteiten.
Hoe gaat de crypto-sector om met debanking?
Veel gebruikers overwegen om de traditionele bancaire systemen te laten voor wat ze zijn en hun financiën volledig on-chain te beheren, maar de meeste bedrijven zijn hiervoor nog niet uitgerust op de huidige markt.
Wat is de rol van banken in de toekomst van crypto?
Banken beginnen steeds meer betrokken te raken bij het ontwikkelen van producten en diensten die aansluiten op de crypto-markt, maar dat vereist een fundamentele aanpassing aan hun risicobeoordelingsprocessen voor een betere relatie met on-chain activiteiten.
