De Federal Reserve van Dallas ziet een risico in de opkomst van getokeniseerde deposito’s. Als spaarders sneller hun geld verplaatsen, kan dit de leencapaciteit van banken fors verminderen.
Getokeniseerde deposito’s kunnen de Amerikaanse banken tot 700 miljard dollar (ongeveer 645 miljard euro) aan leencapaciteit kosten. Dat stelt de Federal Reserve van Dallas in een recente waarschuwing. Twee economen van de Dallas Fed, Rosie Levy en Srini Ramaswamy, berekenden dat dit scenario zich kan voordoen als spaarders door tokenisatie 10 procent gevoeliger worden voor renteschommelingen.
Een ander scenario, waarbij deposito’s door tokenisatie 10 procent sneller de bank verlaten, zou de banken zo’n 580 miljard dollar (ongeveer 534 miljard euro) aan capaciteit kosten. Deze capaciteit is nodig om de renterisico’s van langetermijnleningen en -beleggingen op te vangen. De berekeningen gaan ervan uit dat deposito’s gemiddeld vier jaar bij een bank blijven. Dit maakt de nieuwe, gereguleerde alternatieven voor stablecoins, die banken ontwikkelen, een potentiële beperking voor hun vermogen om langetermijnleningen te financieren.
Sneller geld verplaatsen
Getokeniseerde deposito’s brengen commercieel bankgeld naar een blockchain. Dit maakt programmeerbare betalingen en realtime afwikkeling mogelijk, terwijl het geld binnen het gereguleerde banksysteem blijft. Het zijn precies deze kenmerken die de ‘plakkerigheid’ van deposito’s kunnen verminderen. Spaarders die een hogere rente zoeken, kunnen hun geld bijna ogenblikkelijk tussen banken verplaatsen. Slimme contracten en AI-agenten zouden dit proces zelfs kunnen automatiseren, zonder dat de houder van het geld directe actie hoeft te ondernemen, zo voegden de economen toe.
De Dallas Fed-economen schatten dat ‘overige deposito’s’, exclusief grote termijndeposito’s, ongeveer 5,8 biljoen dollar (ongeveer 5,3 biljoen euro) ondersteunen. Dat is 80 procent van de ongeveer 7 biljoen dollar (ongeveer 6,4 biljoen euro) aan langetermijnrenterisico’s die het banksysteem draagt. Als banken hierdoor hogere rentes moeten betalen om deposito’s te behouden, meer reserves en staatsobligaties moeten aanhouden, of meer afhankelijk worden van termijnschulden, dan zal dit de financieringskosten opdrijven. Wij zien vooral dat dit de kredietkosten voor consumenten en bedrijven nadelig zal beïnvloeden.
Braziliaans voorbeeld
Een blik op Brazilië biedt een vroege vergelijking. Een studie uit 2025 naar het Braziliaanse instant betalingsnetwerk Pix toonde aan dat intensiever gebruik van het systeem leidde tot hogere liquiditeitsreserves bij banken, vooral in staatsobligaties. Tegelijkertijd nam de kredietverlening af. Banken verhoogden ook het aandeel van subprime leningen in hun resterende kredietportefeuilles, op zoek naar hogere rendementen.
Getokeniseerde deposito’s staan nog in de kinderschoenen en zijn over het algemeen moeilijk over te dragen tussen verschillende uitgevers. Toch zijn er ontwikkelingen: The Clearing House en banken zoals Bank of America, Citi en Wells Fargo werken aan een interoperabel netwerk. Dit moet cross-bank clearing, geautomatiseerde workflows en 24/7 afwikkeling ondersteunen. Wij volgen dit verder op, want de impact op het financiële systeem kan aanzienlijk zijn.