Op 1 januari 2026 spreekt nog slechts 45,1 procent van de Brusselse politieagenten zowel Nederlands als Frans, een daling van 6,5 procentpunten sinds 2021. Vooral de kennis van het Nederlands neemt af, wat zorgt voor een groeiende ongelijkheid in dienstverlening.
Stel je voor dat je als Vlaming in de hoofdstad de hulp van de politie nodig hebt, maar je niet in je eigen taal terechtkunt. Die situatie wordt steeds realistischer, want de tweetaligheid bij de Brusselse politie is verder afgenomen. Op 1 januari 2026 was nog slechts 45,1 procent van de agenten zowel het Nederlands als het Frans machtig, zo blijkt uit een antwoord van minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR) op een parlementaire vraag.
Dit cijfer vertegenwoordigt een aanzienlijke daling. In 2021 lag de tweetaligheid nog op 51,6 procent. Concreet betekent dit dat van de 6.672 Brusselse politieagenten er nu 3.008 tweetalig zijn. Het verschil in taalkennis is frappant: terwijl 98,1 procent van het personeel Frans spreekt, beheerst slechts 46,9 procent het Nederlands. De kans is dus groter dat je in Brussel niet dan wel in het Nederlands geholpen kunt worden door de politie.
Wervingsbeleid Speelt Grote Rol
De Vlaamse partij, die de parlementaire vraag indiende, wijst naar het huidige wervingsproces als de voornaamste oorzaak van deze neerwaartse spiraal. Van de 292 nieuwe agenten die in 2025 werden aangeworven in Brussel, waren er slechts 40 Nederlandstalig. Bovendien had een schamele 8 procent van de nieuwe rekruten het vereiste taalbrevet op zak. Wij zien hier vooral een systeemfout die de ongelijkheid vergroot, aangezien een effectief toezicht op de naleving van de taalwetgeving bij aanwervingen lijkt te ontbreken.
Het lijkt er dus op dat de vrijblijvende taalcursussen die nu worden aangeboden, onvoldoende effect hebben om de trend te keren. De situatie is zorgwekkend, vooral omdat duidelijke communicatie bij politie- en veiligheidsdiensten van levensbelang kan zijn. De politiek zal zich moeten buigen over een structurele federale aanpak om dit probleem aan te pakken, anders blijft de dienstverlening voor Nederlandstaligen in de hoofdstad een kwestie van geluk.
Wat Dit Voor Brussel Betekent
Deze ontwikkeling raakt aan de kern van de tweetaligheid van Brussel en de rechten van haar inwoners. Een politiekorps dat de taal van een significant deel van de bevolking niet spreekt, ondermijnt het vertrouwen en de effectiviteit van de ordehandhaving. Het risico op misverstanden bij dringende situaties neemt toe, wat de veiligheid van zowel burgers als agenten in gevaar kan brengen. We zouden hier niet de nadruk willen leggen op het juridische kader, maar wel op de praktische gevolgen die dit heeft voor elke burger die in nood is.
Het is nu aan de minister van Binnenlandse Zaken om te laten zien hoe hij deze tendens wil ombuigen en ervoor wil zorgen dat de Brusselse politie weer een afspiegeling wordt van de tweetalige realiteit van de stad. Zeker in een meertalige stad als Brussel is een evenwichtige taalbeheersing cruciaal voor een goed functionerend openbaar ambt.
