Nu de rente op Amerikaanse staatsobligaties vijf procent of meer bedraagt, overwegen steeds meer beleggers vastrentende waarden voor hun portefeuille. Experts waarschuwen echter voor de risico’s van een te eenzijdige aanpak.
De rendementen op Amerikaanse staatsobligaties zijn de voorbije weken gestegen tot boven de vijf procent voor looptijden van vijf jaar en langer. Ook kortere looptijden leveren al hogere rentes op: een éénjarige Treasury bill noteerde recent een rendement van 4,55 procent, terwijl een driejarige obligatie 4,99 procent opbracht. Deze ontwikkeling, die de voorbije vijf jaar gestaag is opgebouwd vanuit de lage niveaus van de pandemie, zorgt voor een hernieuwde interesse in vastrentende waarden, vooral bij beleggers die zich voorbereiden op hun pensioen.
Toch waarschuwen financiële planners dat beleggers die volledig inzetten op langetermijnobligaties kwetsbaar zijn voor inflatie en renteschommelingen. Een gegarandeerd jaarlijks inkomen van 110.000 euro op basis van twee miljoen euro aan obligaties mag dan aantrekkelijk klinken, de koopkracht kan door inflatie in twintig jaar tijd aanzienlijk worden uitgehold. Sean Lovinson, oprichter van Purpose Built, merkt op dat een nominaal rendement van 5,5 procent nu comfortabel aanvoelt, maar dat “compounding inflation” op de lange termijn de levensstijl stilletjes kan uithollen.
Wij zien vooral dat de huidige rentestanden een strategische afweging vragen. De verleiding is groot om de hoge rentes op lange termijn vast te zetten, maar dat kan leiden tot een gebrek aan liquiditeit bij onverwachte uitgaven. Bovendien, als de rente verder zou stijgen, verliest een langetermijnobligatie in waarde op de secundaire markt. Mel Mattison, een financieel planner, gelooft dan weer niet dat de economie langdurig rentes van zes of zeven procent kan dragen, wat volgens hem tot een recessie en dalende rendementen zou leiden. Wij twijfelen of dergelijke uitspraken de werkelijkheid voldoende dekken, aangezien de economische situatie volop in beweging blijft.
Een doordachte obligatiestrategie is daarom cruciaal, waarbij diversificatie een sleutelrol speelt. Financiële experts adviseren om te kijken naar de liquiditeitsbehoeften, de belastingschijf en de risicotolerantie. Kortlopende obligaties, met een looptijd van drie tot vijf jaar, zijn een populaire keuze onder vermogensbeheerders. Deze bieden de mogelijkheid om van de hogere rentes te profiteren en tegelijkertijd liquiditeit te behouden, aangezien de obligaties op pari waarde aflopen.
Een andere veelgebruikte strategie is de ‘obligatieladder’, een portefeuille met staatsobligaties met uiteenlopende looptijden, bijvoorbeeld van één tot twintig jaar. Vincent DeCrow van RISE Investments legt uit dat dit een vergelijkbaar inkomensvoordeel oplevert, maar tegelijkertijd de risico’s van looptijd, liquiditeit en inflatie vermindert. Naarmate obligaties aflopen, komt er kapitaal vrij dat opnieuw kan worden geïnvesteerd tegen mogelijk hogere rentes. Daarnaast bieden ‘Treasury Inflation-Protected Securities’ (TIPS) en ‘Series I savings bonds’ (I-Bonds) bescherming tegen inflatie, doordat hun hoofdsom automatisch wordt aangepast aan de consumentenprijsindex.
Het is ook belangrijk om aandelen niet volledig te negeren. Zelfs met een uitgekiende obligatiestrategie is een portefeuille die volledig uit vastrentende waarden bestaat, een risico, ongeacht de leeftijd van de belegger. Een evenwichtige portefeuille, bijvoorbeeld vijftig procent vastrentende waarden en vijftig procent aandelen, kan een goede start zijn voor gepensioneerden. De groeimogelijkheden van aandelen kunnen dienen als een extra inflatiehedge en bieden bovendien fiscale voordelen als de belegger in een hogere belastingschijf zit. Ook cryptomunten zoals Bitcoin (BTC), die op 1 oktober om 05:02 noteerde aan 73.696 euro, een stijging van 6,5 procent over de voorbije dertig dagen, kunnen een diversificatie-element zijn, al zijn ze van een totaal andere risicocategorie dan obligaties.
Technische analyse
De algemene trend voor obligatierendementen is stijgend, waarbij de 10-jarige Amerikaanse staatsobligatie recent een rendement van 5,290 procent noteerde. Dit niveau ligt significant boven het 200-daags voortschrijdend gemiddelde, wat duidt op een sterke bullish trend in de rentemarkt. De RSI voor obligatieprijzen, die omgekeerd correleert met rendementen, beweegt zich in de oversold-regio, wat historisch gezien kan leiden tot een tijdelijke stabilisatie of lichte correctie in rendementen. Het hoge handelsvolume bevestigt de sterke interesse en beweging in de markt.
Marktsentiment
Het marktsentiment is overwegend optimistisch, gestuwd door de hogere rendementen die obligaties bieden. De algemene Fear & Greed Index voor de cryptomarkt staat op 74 van 100, wat duidt op ‘Greed’. Hoewel deze index specifiek voor crypto is, reflecteert het een bredere risicobereidheid in de markt, waarbij beleggers op zoek zijn naar rendement. De instroom in vastrentende ETF’s is toegenomen, wat de groeiende interesse in obligaties onderstreept.
Fundamentele analyse
De stijgende obligatierendementen worden gedreven door de verwachting van aanhoudend hogere rentetarieven door centrale banken en aanhoudende inflatiedruk. De robuuste Amerikaanse economie draagt bij aan deze verwachting, wat de vraag naar veilige havens zoals staatsobligaties, zelfs met een relatief hoger risico op rentestijgingen, in stand houdt. De correlatie met de bredere markt is duidelijk: wanneer obligaties aantrekkelijker worden, kan dit kapitaal onttrekken aan risicovollere activa, zoals sommige aandelen of cryptomunten.
Bull- vs bear-scenario
- Bull-scenario: Indien de inflatie langer aanhoudt dan verwacht en centrale banken de rentetarieven verder verhogen, zullen de rendementen op obligaties verder stijgen, wat een aantrekkelijke inkomstenstroom biedt voor nieuwe beleggingen.
- Bear-scenario: Een onverwacht snelle daling van de inflatie of een recessie zou de vraag naar obligaties kunnen doen toenemen, waardoor de rendementen dalen en de waarde van bestaande obligaties met vaste, lagere coupons afneemt.
Wat betekent dit nu?
De huidige hoge obligatierendementen bieden een unieke kans om stabiel inkomen te genereren, maar vereisen een genuanceerde aanpak. Beleggers doen er goed aan om hun portefeuille te spreiden en niet enkel op lange looptijden in te zetten, gezien de aanhoudende onzekerheid over inflatie en toekomstige rentebesluiten. De focus moet liggen op een gebalanceerde strategie die zowel inkomstenzekerheid als bescherming tegen inflatie en liquiditeitsrisico’s biedt, waarbij het wijselijk is om de volgende rentevergaderingen van de centrale banken nauwlettend in de gaten te houden.
