Tag: DJI

  • 2026 Laat Nederlandse Vrouwengevangenissen Seksspeeltjes Toe Na Onderzoek Leiden

    2026 Laat Nederlandse Vrouwengevangenissen Seksspeeltjes Toe Na Onderzoek Leiden

    Vrouwelijke gedetineerden in Nederland mogen sinds mei dildo’s en Satisfyers gebruiken, een proef die de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) een jaar lang volgt. Dit initiatief volgt op een studie van de Universiteit van Leiden die wijst op de voordelen voor ontspanning en gezondheid, terwijl België nog geen specifiek beleid heeft, ondanks het debat over seksuele behoeften in detentie.

    Stel je voor: het dagelijkse leven achter tralies, waar privacy schaars is en persoonlijke behoeften vaak op de achtergrond raken. Maar in Nederlandse vrouwengevangenissen is er sinds mei van dit jaar een opmerkelijke verandering. Daar mogen gedetineerden nu seksspeeltjes, zoals dildo’s en Satisfyers, gebruiken als onderdeel van een proefproject. Dit besluit, dat ingaat tegen eerdere strikte regels, is een direct gevolg van onderzoek dat de psychologische en fysieke voordelen van seksuele hulpmiddelen voor gedetineerden benadrukt.

    De Nederlandse Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) heeft dit eenjarige proefproject gelanceerd met de overtuiging dat ‘gezonde seksualiteit bijdraagt aan ontspanning, beter slapen en minder frustratie’. Volgens de DJI kan dit ook ‘gezondheidsrisico’s verkleinen die ontstaan door onveilige alternatieven’. Gedetineerde vrouwen krijgen de mogelijkheid om twee ‘neutraal vormgegeven hulpmiddelen’ te bezitten: specifiek een Satisfyer en een transparante dildo. Dit is een aanzienlijke stap, die de discussie over de menselijke waardigheid en de basisbehoeften van gedetineerden weer op scherp stelt.

    Onderzoek Van Universiteit Leiden Speelde Een Rol

    De aanleiding voor dit beleid komt niet uit de lucht vallen. Een rapport van de Universiteit van Leiden uit 2024 vormt de wetenschappelijke ruggengraat van het initiatief. Dit onderzoek toonde aan dat een verbod op seksuele hulpmiddelen gedetineerden de mogelijkheid ontneemt om hun seksuele behoeften te vervullen. Sterker nog, medewerkers van de medische dienst in de gevangenissen gaven aan dat een verbod zelfs gezondheidsrisico’s met zich mee kan brengen, zoals schimmelinfecties, doordat vrouwen hun toevlucht zoeken tot zelfgemaakte, onhygiënische alternatieven. Het is een pragmatische aanpak die verder kijkt dan de morele bezwaren en zich richt op de concrete gezondheid en het welzijn van de gevangenen.

    Wij zien vooral dat dit project een moderne kijk op detentie weerspiegelt, waarbij de menselijke kant van de strafuitvoering steeds meer aandacht krijgt. Het gaat niet alleen om straffen, maar ook om het voorbereiden op een terugkeer in de samenleving. Een gedetineerde die minder gefrustreerd en gezonder de gevangenis verlaat, zal mogelijk ook minder snel recidiveren. De markt voor zulke hulpmiddelen is overigens groot, met een wereldwijde omzet die in de miljarden loopt. Al is de invloed van dit specifieke project op een breder financieel plaatje verwaarloosbaar, de principes erachter kunnen wel degelijk impact hebben op hoe we in de toekomst naar detentie en re-integratie kijken.

    België Houdt Nog De Boot Af

    In België is de situatie anders. Daar bestaat voorlopig geen specifiek beleid rond seksspeeltjes in gevangenissen, zo bevestigt Kathleen Van De Vijver, woordvoerster van het Belgische gevangeniswezen. Hoewel seksspeeltjes niet per definitie verboden zijn, worden uitzonderingen enkel toegestaan in specifieke gevallen, zoals in het kader van therapie. Het huidige erotische aanbod in Belgische gevangenissen beperkt zich tot dvd’s, tv-kanalen en erotische magazines. Daarnaast kunnen gedetineerden minstens één keer per maand twee uur ongestoord bezoek ontvangen in een aparte ruimte, mits er sprake is van een aantoonbare relatie die zes maanden tafelbezoek heeft doorstaan.

    Van De Vijver geeft aan dat er wel over een specifiek beleid wordt nagedacht, maar voegt er met een kwinkslag aan toe dat de Belgische gevangenissen ‘andere katjes te geselen hebben’. Dit suggereert dat de prioriteiten elders liggen, mogelijk bij overbevolking of personeelstekorten, waar we in de Block #9 Research geregeld over berichten in de context van overheidsuitgaven en begrotingsdruk. Zoals we eerder zagen bij de Bitcoin koers, die op 22 september om 05:31 noteerde op 74.607 euro, een stijging van 11,1 procent over de afgelopen 30 dagen, kunnen maatschappelijke ontwikkelingen en wetgevende veranderingen soms snel gaan, maar soms ook jaren duren.

    Zorgen Om Gevangenispopulatie En Financiën

    De verschillen tussen Nederland en België in dit dossier illustreren hoe uiteenlopend landen omgaan met de rechten en behoeften van gedetineerden. Terwijl Nederland een proactieve, op onderzoek gebaseerde aanpak kiest voor het welzijn van gevangenen, blijft België voorzichtiger en meer reactief. Dit kan te maken hebben met de publieke opinie, maar ook met de financiële middelen. De Belgische gevangenisbegroting staat al langer onder druk, wat ruimte voor innovatieve projecten beperkt. Het is een constante afweging tussen kosten, veiligheid en de menselijke maat, die in elk land anders uitpakt.

    Deze ontwikkeling in Nederland opent de deur voor een bredere discussie over wat een humane detentie inhoudt. Hoewel het om een relatief klein aspect van het gevangeniswezen gaat, raakt het aan fundamentele vragen over autonomie en gezondheid. De proefperiode van minstens één jaar zal hopelijk concrete data opleveren over de effecten op het welzijn van gedetineerden en de algehele sfeer binnen de inrichtingen. Het zal interessant zijn om te zien of andere landen, en België in het bijzonder, deze bevindingen zullen omarmen en hun eigen beleid hierop zullen afstemmen. De toekomst zal uitwijzen of dit een op zichzelf staand experiment blijft, of de voorbode is van een bredere maatschappelijke verschuiving in de omgang met gedetineerden.

  • Inwoners Peking Moeten Drones Wegdoen Voor 15 November, Boetes Lopen Op Tot 600 Euro

    Inwoners Peking Moeten Drones Wegdoen Voor 15 November, Boetes Lopen Op Tot 600 Euro

    De Chinese hoofdstad voert het strengste droneverbod ter wereld in, waardoor zelfs het thuis bewaren van een toestel strafbaar wordt. Dit terwijl China’s drone-economie floreert.

    Wat moeten de 22 miljoen inwoners van Peking doen als ze een drone bezitten? Ze hebben nog tot 15 november van dit jaar de tijd om hun toestel uit de stad te krijgen, want vanaf die datum geldt er een algemeen verbod. Het verbod omvat niet alleen het vliegen met drones, maar ook het bezit, de opslag, het vervoer en het binnenbrengen van drones en hun onderdelen, zoals motoren en batterijen. Wie na de deadline nog een drone in huis heeft, riskeert een boete tussen 500 en 5.000 yuan, wat neerkomt op ongeveer 60 tot 600 euro.

    Deze drastische maatregel volgt op een recent incident eind juni, waarbij een klein sportvliegtuig tegen de hoogste wolkenkrabber van Peking vloog. Hoewel het geen drone was, legde het incident bloot hoe kwetsbaar het luchtruim boven de zwaarbewaakte hoofdstad is. Het toonde aan dat een toestel ongehinderd kon binnenvliegen in een wijk waar onder meer het regeringscomplex Zhongnanhai en het Tiananmenplein liggen. Wij zien hierin vooral de Chinese overheid die de controle wil maximaliseren, zeker rond gevoelige politieke centra.

    Twee maanden de tijd

    De stad geeft de inwoners twee maanden de tijd om hun drones te elimineren. Ze kunnen de toestellen laten terugkopen door erkende bedrijven, met een subsidie van 30 procent tot eind oktober en 15 procent daarna. Een alternatief is het gratis per post versturen naar familie buiten Peking of het inleveren voor schroot, wat ongeveer 24 euro oplevert. Dit is een aanzienlijk bedrag voor een toestel dat mogelijk honderden euro’s waard is. Analisten merken op dat dit de prijzen op tweedehandssites al doet kelderen, wat de impact op de hobbyisten benadrukt.

    De maatregel is opmerkelijk, aangezien China wereldwijd de grootste producent is van drones en deze technologie ziet als een speerpunt van zijn economie. De Chinese burgerluchtvaartdienst raamt de ‘lage-hoogte-economie’ – denk aan pakjesbezorging per drone en vliegende taxi’s – dit jaar op 1.500 miljard yuan (bijna 200 miljard euro) en verwacht een verdubbeling tegen 2035. Het succesvolle bedrijf DJI, dat meer dan 70 procent van de consumentendrones wereldwijd levert, heeft zijn producten in Peking al uit de winkels gehaald. Elders in China, zoals in Shanghai en Shenzhen, versoepelen steden hun droneregels juist, wat de tegenstrijdigheid van Peking’s besluit des te groter maakt.

    Uitzonderingen op het verbod

    Hoewel het verbod breed is, zijn er uitzonderingen. Politie, hulpdiensten, universiteiten, onderzoekscentra, dronefabrikanten en landbouwers kunnen na een veiligheidscontrole nog steeds een vergunning krijgen. Voor modelbouwers komt er een afgelegen vliegterrein aan de rand van de stad, ver weg van overheidsgebouwen. Voor toeristen en buitenlandse journalisten is de boodschap duidelijk: laat je drone thuis. Bagagecontroles op stations en luchthavens zullen strenger zijn om de naleving van het verbod te garanderen.

    Chinese commentatoren wijzen op het gebruik van commerciële drones als wapens in conflicten zoals in Oekraïne en het Midden-Oosten, vaak van Chinese makelij. De logica in Peking lijkt verschoven van het achteraf opsporen naar het preventief wegnemen van de bron. Dit is een trend die wij vaker zien bij autoritaire regimes, waar veiligheid zwaarder weegt dan economische opportuniteiten. Wij vragen ons af of deze strenge aanpak in de hoofdstad de bredere ontwikkeling van de Chinese drone-industrie zal beïnvloeden, of dat het een geïsoleerde maatregel blijft.