De interesse in getokeniseerde aandelen groeit exponentieel, met een enorme stijging in de handel in derivaten. Toch is het cruciaal om te begrijpen wat je precies bezit, want niet elke token vertegenwoordigt dezelfde rechten.
De markt voor getokeniseerde aandelen, waarbij traditionele aandelen worden omgezet in digitale tokens op een blockchain, heeft een opmerkelijke groei doorgemaakt. De vraag naar deze digitale activa is in één jaar tijd spectaculair gestegen. Zo nam het volume in perpetual futures voor getokeniseerde aandelen toe van ongeveer 16 miljard dollar (ongeveer 14,7 miljard euro) in 2025 tot ruim 590 miljard dollar (ongeveer 543 miljard euro) in 2026.
Ook de directe handel in deze tokens, waarbij je daadwerkelijk eigenaar wordt van het token op de blockchain, liet een forse groei zien. Dit volume steeg van 38 miljard dollar (ongeveer 35 miljard euro) in 2025 naar meer dan 88 miljard dollar (ongeveer 81 miljard euro) tot nu toe dit jaar. Als deze trend zich doorzet, zou het totale spotvolume voor 2026 meer dan 145 miljard dollar (ongeveer 133 miljard euro) kunnen bedragen.
Wat zit er achter de token?
Ondanks deze indrukwekkende cijfers, benadrukt Joshua DeVos van CoinDesk het belang van de onderliggende structuur. Twee tokens met een gelijkaardige naam kunnen namelijk heel verschillende rechten en risico’s met zich meebrengen. Wij zien vooral dat het essentieel is om te weten of een token echt eigendom vertegenwoordigt, of slechts een synthetische claim.
Er zijn momenteel drie modellen in omloop:
- Uitgever-gesponsord model: Hierbij is het token het aandeel zelf. Het geeft volledige stemrechten, dividenduitkeringen en bescherming bij bedrijfshandelingen. De houder wordt erkend als geregistreerde aandeelhouder.
- Custodial model: De houder krijgt dezelfde economische rechten, maar via een financiële tussenpersoon in plaats van direct.
- Synthetisch model: De belegger heeft een contractuele claim op een derde partij, en niet op het onderliggende aandeel zelf. Dit brengt risico’s met zich mee, zoals tegenpartijrisico en trackingrisico, aangezien bedrijfshandelingen zoals aandelensplitsingen niet altijd correct worden doorgegeven.
Het onderscheid is cruciaal, want het bepaalt welke rechten, risico’s en beschermingen aan je positie verbonden zijn. Wij zouden hier niet zomaar van uitgaan dat elk token hetzelfde is, en adviseren altijd de kleine lettertjes te lezen.
Regulering en de toekomst
De regelgevende instanties beginnen de complexiteit van getokeniseerde aandelen steeds beter te begrijpen. Zo opende een no-action letter van de Amerikaanse Depository Trust & Clearing Corporation (DTC) in december 2025 de deur voor proefprojecten met tokenisatie. In januari 2026 kwam de Amerikaanse beurswaakhond SEC met een duidelijkere taxonomie tussen eigendoms- en synthetische structuren.
Nasdaq kreeg in maart de goedkeuring om getokeniseerde effecten naast conventionele aandelen te verhandelen, en de DTCC rondde in juli de eerste live transacties af. Het uitgever-gesponsorde model past binnen de bestaande regelgeving en vereist geen nieuwe wetgeving. Echter, de toegang voor gewone Amerikaanse beleggers blijft beperkt, aangezien getokeniseerde aandelen op openbare blockchains meestal voorbehouden zijn aan niet-Amerikaanse of geaccrediteerde investeerders.
De vraag is dus niet óf getokeniseerde aandelen zullen groeien, maar eerder welke structuur de voorkeur zal krijgen en hoe de regelgeving zich verder zal ontwikkelen om beleggers te beschermen. De huidige marktkapitalisatie van on-chain aandelen bedraagt 2,1 miljard dollar (ongeveer 1,9 miljard euro), een fractie van de wereldwijde aandelenmarkt van 151,9 biljoen dollar. Dat gat tussen de groeiende vraag en de huidige omvang duidt op een aanzienlijk potentieel, mits de infrastructuur en regelgeving volwassen worden.