De man, die ook onder andere namen opereerde, heeft in een brief aan de ouders van zijn donorkinderen toegegeven dat hij niet altijd open is geweest over de omvang van zijn donorschap. Hij zegt inmiddels gestopt te zijn met doneren.
De Nederlandse massadonor Simon heeft in een brief aan de ouders van zijn donorkinderen bekendgemaakt dat hij de biologische vader is van minstens 199 kinderen. Dat zijn er veel meer dan hij eerder toegaf. Elf van deze kinderen werden in België verwekt, vijftien in Duitsland en één in een ander Europees land. De overige kinderen werden in Nederland geboren, zo meldt VRT NWS op basis van een bericht van het NOS-programma ‘Nieuwsuur’.
In de brief, die ‘Nieuwsuur’ in handen kreeg, geeft Simon een gedetailleerd overzicht van zijn donaties. De 43-jarige man uit de regio Groningen gebruikte naast zijn eigen naam ook pseudoniemen zoals Jesse, Johan, Daan, Sam of Maarten. Hij doneerde aan meerdere spermabanken, maar zocht vooral online contact met wensouders. Hij schrijft dat hij inmiddels gestopt is met het doneren van zaad en professionele hulp zoekt.
Ouders kregen vertekend beeld
Simon erkent in zijn schrijven dat hij niet altijd open is geweest over de ware omvang van zijn donorschap. “Daardoor hebben ouders een incompleet of vertekend beeld gekregen,” citeert NOS uit de brief. Zijn motivatie was naar eigen zeggen “de waardering en het zien van het intense geluk” bij de ouders. “Nu weet ik dat ik jullie ernstig tekort heb gedaan,” voegt hij daaraan toe.
Wij zien hier vooral een schrijnend voorbeeld van hoe goedbedoelde hulp in de praktijk ernstige ethische en juridische vragen kan oproepen. De impact op de donorkinderen en hun ouders is niet te onderschatten, zeker wanneer de biologische vader van zoveel kinderen blijkt te zijn.
Overheid was op de hoogte
Opvallend is dat het Nederlandse ministerie van Volksgezondheid al jaren op de hoogte was van de praktijken van de man, maar geen stappen ondernam. In 2019 zat Simon zelfs in een commissie die namens de overheid de donorwet evalueerde. Het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG) in België is inmiddels een onderzoek gestart. Zij willen nagaan of de man ook in Belgische fertiliteitsklinieken heeft gedoneerd, of dat hij net als in Nederland voornamelijk via het informele circuit opereerde.
De situatie toont aan dat de regulering van spermadonatie, zeker over de landsgrenzen heen en via online kanalen, nog veel hiaten kent. Wij volgen dit dossier verder op, want de gevolgen voor de betrokken families en de wetgeving kunnen aanzienlijk zijn.
