Tag: Financiële Stabiliteit

  • ECB Maakt Zich Meer Zorgen Over AI-Investeringen Dan Over Oplopende Rentetarieven

    ECB Maakt Zich Meer Zorgen Over AI-Investeringen Dan Over Oplopende Rentetarieven

    De Europese Centrale Bank verschuift haar focus van oplopende rentes door begrotingstekorten in eurolanden naar de potentiële risico’s van AI-investeringen. Vooral de ‘losgezongen’ waarderingen van AI-bedrijven baren de beleidsmakers zorgen.

    De Europese Centrale Bank (ECB) heeft recentelijk in de notulen van haar beleidsvergadering de aandacht verlegd. Hoewel de oplopende lange rentetarieven en de hoge uitgifte van obligaties in eurolanden zoals Frankrijk aan bod kwamen, lag de primaire zorg bij de risico’s die gepaard gaan met de toenemende investeringen in artificiële intelligentie (AI).

    Centrale bankiers erkenden dat de rentes op staatsobligaties in de eurozone weliswaar ‘ordelijk bleven’, maar dat ze gestegen waren, een trend die in de Verenigde Staten begon door zorgen over het begrotingsbeleid en de omvangrijke obligatie-uitgifte. Ook in de eurozone droegen een grotere uitgifte van staatsschulden en onzekere begrotingsvooruitzichten bij aan de rentestijgingen. Toch bleef de discussie hierover relatief beperkt.

    Wij zien vooral dat de ECB zich meer focust op de potentiële volatiliteit van de aandelenmarkten, gedreven door het optimisme rondom AI. De ‘losgezongen’ waarderingen van AI-gerelateerde bedrijven, met name in de Verenigde Staten, worden als een belangrijk risico voor de financiële stabiliteit gezien. Dit roept de vraag op of de investeringshausse in AI, en de daarmee gepaard gaande schulden, een verdringingseffect op de obligatiemarkten kan veroorzaken, wat de kredietverlening aan kleine en middelgrote bedrijven in de eurozone zou kunnen belemmeren.

    Spanning Tussen Rentebeleid En Inflatie

    Deze verschuiving in focus komt op een moment dat de inflatie in de eurozone hardnekkig blijkt. Terwijl de Federal Reserve in de Verenigde Staten een assertievere houding aanneemt met duidelijke signalen voor verdere renteverhogingen als de inflatie niet overtuigend daalt, opereert de ECB voorzichtiger. De inflatie in grote eurolanden zoals Frankrijk, Italië, Duitsland en Spanje is opgelopen, terwijl die in de VS de afgelopen maanden stabiel bleef op 3,4 procent. De inflatie in de eurozone beweegt richting 4 procent op jaarbasis, wat tweemaal de doelstelling van de ECB is. Wij zouden hier verwachten dat de centrale bank met daadkracht reageert, maar de notulen tonen een andere prioriteit.

    De terughoudendheid van de ECB roept ook kritiek op vanuit economische hoek. Waar de Fed direct de link legt tussen monetair beleid en inflatiebestrijding, wijst de ECB eerder naar aanbodschokken en externe factoren zoals de olieprijs. ABN AMRO verwacht overigens dat de inflatie in de eurozone later dit jaar en begin volgend jaar rond de 4 procent zal pieken, en voorziet daarom twee extra renteverhogingen van 25 basispunten in oktober en december, wat het depositotarief op 3,0 procent zou brengen. Dit duidt op een aanhoudende druk op de rentes, ongeacht de focus op AI.

    Blootstelling Aan AI-Risico’s

    De bezorgdheid van de ECB over AI-investeringen is niet ongegrond. De groeiende schulden van AI-bedrijven zijn een aandachtspunt, vooral omdat AI-investeringen in de eurozone afhankelijk zijn van krediet en gevoelig zijn voor renteschommelingen. Europese beleggers zijn via de aandelenmarkten bovendien steeds meer blootgesteld aan de hoge waarderingen van AI-gerelateerde bedrijven, die voornamelijk in de VS genoteerd staan.

    Het risico is dat een correctie in deze overgewaardeerde AI-aandelen een bredere marktvolatiliteit kan veroorzaken. Dit zou de financiële stabiliteit in de eurozone kunnen beïnvloeden, zeker als de kredietverlening aan kleinere bedrijven, die essentieel zijn voor de Europese economie, hierdoor in het gedrang komt. Op 8 oktober om 15:30 noteert Bitcoin bijvoorbeeld 73.621 euro, een daling van 1,3 procent in 24 uur, maar een stijging van 4,9 procent over 30 dagen. Deze marktbewegingen, hoewel losstaand van AI-aandelen, illustreren hoe snel het sentiment kan omslaan en hoe beleggers voortdurend zoeken naar alternatieven en stabiliteit, zelfs als centrale banken zich op nieuwe risico’s richten.

    Wat Betekent Dit Nu?

    De ECB lijkt een voorzichtige koers te varen, waarbij de monetaire beleidsmakers een afweging maken tussen de directe inflatiedruk en de opkomende risico’s van technologische overwaardering. De focus op AI-gerelateerde risico’s, ondanks de aanhoudende inflatie, toont aan dat de centrale bank verder kijkt dan de traditionele economische indicatoren. Dit kan betekenen dat de ECB in de toekomst niet alleen reageert op macro-economische cijfers, maar ook proactief ingrijpt om de gevolgen van speculatieve bubbels in nieuwe technologieën te mitigeren. De onzekerheid over de verdere evolutie van de AI-markt en de impact daarvan op de bredere economie zal de komende tijd de agenda van de ECB blijven domineren.

  • Digitale Euro Van De ECB Kan Banksysteem Tot 127 Miljard Euro Versterken

    Digitale Euro Van De ECB Kan Banksysteem Tot 127 Miljard Euro Versterken

    De Europese Centrale Bank verwacht dat de introductie van een digitale euro de depositobasis van commerciële banken kan vergroten, ondanks eerdere zorgen over ‘bank runs’. De proeffase start in 2027, met een mogelijke uitgifte in 2029.

    De Europese Centrale Bank (ECB) voorziet een aanzienlijke impuls voor het bankwezen door de invoering van de digitale euro. Piero Cipollone, lid van de directie van de ECB, stelde op 6 oktober 2026 dat de digitale euro tegen 2034 kan leiden tot een netto-instroom van 127 miljard euro aan deposito’s in het bankensysteem. Dit cijfer, gebaseerd op een gedetailleerde analyse, komt overeen met ongeveer 0,4 procent van de totale activa van de banksector of 1,5 procent van de retail-zichtdeposito’s.

    Deze projectie staat haaks op eerdere vrees dat een digitale munt van de centrale bank juist geld zou weghalen bij commerciële banken. De ECB benadrukt dat de digitale euro geen beleggingsproduct is en niet geremuneratie zal worden, wat het minder aantrekkelijk maakt als alternatief voor spaargeld. Bovendien worden er limieten ingesteld op individuele tegoeden om grote verschuivingen te voorkomen. De invoering van een digitale munt is een van de meest ingrijpende veranderingen voor het Europese financiële landschap sinds de introductie van de fysieke eurobiljetten, en toont de adaptatie van de centrale bank aan een snel digitaliserende wereld.

    Een Europese Oplossing Voor Digitale Betalingen

    Cipollone wijst op de huidige afhankelijkheid van Europese burgers van internationale betaalsystemen. Twee derde van alle kaartbetalingen in de eurozone verloopt via internationale schema’s, en 13 van de 21 eurolanden beschikken niet over een eigen nationaal kaartsysteem. Dit gebrek aan een pan-Europese oplossing maakt Europa kwetsbaar en belemmert de concurrentie van lokale betaaldiensten.

    De digitale euro moet deze leemte opvullen door een uniform digitaal betaalmiddel te bieden dat in de hele eurozone werkt, zowel online als offline, en voor alle gangbare gebruiksscenario’s, van betalingen tussen personen tot e-commerce. De ECB ziet zichzelf niet als directe dienstverlener aan consumenten; commerciële banken en andere gereguleerde betaaldienstaanbieders zullen de digitale euro distribueren en klantrelaties beheren. Dit model moet de banken de nodige infrastructuur geven om competitief te blijven in het digitale tijdperk.

    Minder Angst Voor Een Digitale ‘Bank Run’

    De bezorgdheid over het effect van een digitale euro op de financiële stabiliteit is niet nieuw. Critici vreesden dat consumenten massaal hun geld van commerciële bankrekeningen zouden halen en in digitale euro’s zouden omzetten, vooral in tijden van financiële onrust. De ECB heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar dit ‘flight-to-safety’-scenario.

    De resultaten zijn geruststellend. Zelfs in een extreem scenario, waarin de economie onder druk staat en mensen hun geld bij banken weghalen, blijven de liquiditeitsratio’s van banken ruim boven de wettelijke minimumniveaus. Bij een limiet van 3.000 euro per digitale euro-rekening zou de liquiditeitsdekkingsgraad voor het geheel van de banksector slechts van 166 procent naar 163 procent dalen. De analyse houdt bovendien rekening met de natuurlijke trend van digitalisering die al zorgt voor een verschuiving van contant geld naar bankdeposito’s.

    Vooruitgang En Toekomstplannen

    De ontwikkeling van de digitale euro bevindt zich in een gevorderd stadium. Het wetgevingsproces is gaande, met onderhandelingen tussen het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie die eind 2026 moeten worden afgerond. Zodra de wetgeving is goedgekeurd, zal de Raad van Bestuur van de ECB een definitief besluit nemen over de uitgifte.

    Parallel daaraan wordt hard gewerkt aan de technische voorbereidingen. Het proefproject met de digitale euro zal naar verwachting in de tweede helft van 2027 van start gaan en twaalf maanden duren. Hiervoor zijn 36 betaaldienstaanbieders uit de eurozone geselecteerd. Vorige week startte ook een oproep voor e-commerce en mobiele handelaars om deel te nemen aan de pilot, met als doel de gebruikerservaring te testen en feedback te verzamelen. De ECB streeft naar een mogelijke eerste uitgifte in 2029.

    Tokenisatie En De Rol Van De Centrale Bank

    Naast de digitale euro voor consumenten werkt de ECB ook aan initiatieven voor de groothandelsmarkten, met name op het gebied van tokenisatie. Hierbij worden activa, zoals aandelen of obligaties, digitaal vastgelegd op een blockchain. Via het ‘Pontes’-project maakt de ECB het mogelijk om deze getokeniseerde activa af te wikkelen met centralebankgeld, wat de efficiëntie en veiligheid van transacties verhoogt. Pontes is operationeel sinds 21 september 2026 en zal tegen medio 2028 een 24/7-service bieden.

    Het ‘Appia’-project kijkt nog verder vooruit en richt zich op de architectuur en standaarden voor een geïntegreerd Europees ecosysteem voor getokeniseerde financiële producten. Het doel is om tegen 2028 een blauwdruk te leveren die zorgt voor interoperabiliteit tussen verschillende platforms en banken. De ECB benadrukt dat deze initiatieven essentieel zijn om te voorkomen dat het Europese financiële systeem afhankelijk wordt van buitenlandse infrastructuren of in vreemde valuta luidende afwikkelingsmiddelen.

    Wat betekent dit nu?

    De plannen van de ECB voor de digitale euro en tokenisatie tonen een duidelijke strategie om de centrale rol van publiek geld in het digitale tijdperk te waarborgen. De focus op financiële stabiliteit en de samenwerking met commerciële banken moeten de overgang soepel laten verlopen. Deze ontwikkelingen kunnen op termijn de efficiëntie van betalingsverkeer en financiële markten significant verbeteren, wat zowel consumenten als bedrijven ten goede komt. Terwijl de traditionele financiële sector zich voorbereidt op deze veranderingen, zien we op de cryptomarkten dat grote munten zoals Bitcoin (BTC) en Ethereum (ETH) hun eigen dynamiek volgen; de Bitcoin-koers staat op 6 oktober om 15:32 nog altijd 29 procent onder zijn recordkoers, ondanks een stijging van 7,9 procent de afgelopen dertig dagen, wat de complexiteit van het huidige financiële landschap onderstreept.

  • Trump-Administratie Overweegt Wereldwijde Promotie Van Dollar-Gesteunde Cryptomunten

    Trump-Administratie Overweegt Wereldwijde Promotie Van Dollar-Gesteunde Cryptomunten

    De Amerikaanse regering, onder leiding van de Trump-administratie, onderzoekt manieren om dollar-gekoppelde stablecoins internationaal te verspreiden. Het initiatief moet de dominantie van de Amerikaanse dollar verstevigen en de vraag naar Amerikaanse staatsobligaties stimuleren.

    De Trump-administratie overweegt actief om de promotie van dollar-gekoppelde stablecoins wereldwijd te stimuleren. Dit strategische plan, dat naar verluidt samenwerkingen met private bedrijven inhoudt, heeft als hoofddoel de positie van de Amerikaanse dollar als de dominante wereldreservemunt verder te verstevigen. De inzet van deze cryptomunten moet ook een constante vraag naar Amerikaanse staatsobligaties garanderen, aangezien stablecoin-uitgevers die vaak als onderpand aanhouden.

    De Verenigde Staten zien hierin een kans om de internationale invloed van de dollar te behouden, zeker nu rivaliserende digitale betalingssystemen, zoals de digitale yuan van China en de geplande digitale euro van de Europese Centrale Bank, aan terrein winnen. Met een totale marktwaarde van ongeveer 270 miljard euro (op 24 september om 09:01), worden dollar-gekoppelde stablecoins zoals USDT en USDC reeds breed gebruikt voor crypto-handel en grensoverschrijdende betalingen. Samen vertegenwoordigen ze bijna 90 procent van de totale stablecoin-marktwaarde.

    Strategie Tegen Concurrerende Digitale Munten

    Het idee is niet nieuw: de Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, heeft eerder de GENIUS Act, een wet die stablecoins reguleert, geprezen als een middel om de dollar te versterken. Hij benadrukte dat de dollar al goed is voor bijna 90 procent van alle vreemde valutatransacties wereldwijd. De administratie hoopt dat een breder gebruik van dollar-gekoppelde stablecoins deze dominantie verder zal cementeren, vooral in een tijdperk waarin China al vergevorderd is met zijn digitale yuan-project en de ECB een proefproject voor de digitale euro plant in de tweede helft van 2027.

    Stablecoin-uitgevers bezitten gezamenlijk al bijna 190 miljard euro aan Amerikaanse staatsschuld, waarmee ze tot de top twintig houders behoren, vóór de reserves van verschillende grote landen. Dit toont het potentieel om de vraag naar Amerikaanse obligaties verder te vergroten. Wij zien vooral dat de VS hiermee een innovatieve manier zoekt om zijn financiële hegemonie te behouden, door de voordelen van digitale valuta te omarmen zonder de controle over de reservemunt te verliezen.

    Risico’s Voor Opkomende Economieën

    Hoewel de promotie van dollar-gesteunde stablecoins de Amerikaanse economie ten goede kan komen, zijn er ook zorgen over de mogelijke impact op opkomende economieën. Organisaties zoals het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de Bank voor Internationale Betalingen (BIS) hebben al herhaaldelijk gewaarschuwd voor de risico’s. Stablecoins kunnen traditionele bankkanalen omzeilen, waardoor het voor centrale banken moeilijker wordt om kapitaalstromen te monitoren en te beïnvloeden. Dit kan leiden tot kapitaalvlucht uit deze landen, vooral in tijden van economische stress.

    Als dollar-gekoppelde stablecoins wijdverspreid raken in alledaagse transacties, kunnen de binnenlandse fiatvaluta’s van opkomende economieën onder intense druk komen te staan. Dit zou de monetaire soevereiniteit van deze landen kunnen ondermijnen en hun vermogen om de eigen economie te beheren, beperken. Wij zouden hier niet licht overgaan, want het balanceren van de eigen economische belangen met de stabiliteit van het wereldwijde financiële systeem vraagt om een delicate aanpak.

    Wat Betekent Dit Nu?

    De strategie van de Trump-administratie om dollar-gekoppelde stablecoins te promoten, toont een proactieve houding van de VS in de wereldwijde digitale valutastrijd. Deze zet kan de invloed van de dollar versterken en een nieuwe bron van vraag naar Amerikaanse staatsobligaties creëren. Tegelijkertijd roept het initiatief belangrijke vragen op over de financiële stabiliteit in opkomende markten en de rol van nationale valuta’s in een steeds meer gedigitaliseerde wereld. De impact zal afhangen van hoe landen reageren op deze ontwikkeling en of er internationale afspraken komen om de risico’s te mitigeren.

  • Crypto-Lenen En Staken Staan Onder Druk Nu De ECB Nieuwe Verbodsbepalingen Overweegt

    Crypto-Lenen En Staken Staan Onder Druk Nu De ECB Nieuwe Verbodsbepalingen Overweegt

    De Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken van de EU pleiten ervoor om crypto-platformen volledig te verbieden opbrengsten te genereren uit stablecoins, of dat nu via uitlenen, staken of andere methoden gebeurt.

    De Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken binnen de Europese Unie (EU) willen de regels voor stablecoins verder aanscherpen. Ze dringen er bij de Europese Commissie op aan om de huidige MiCA-regelgeving uit te breiden en crypto-platformen te verbieden opbrengsten te genereren uit stablecoins. Dit verbod zou dan niet alleen directe rentebetalingen betreffen, maar ook indirecte methoden zoals het uitlenen of staken van stablecoins, zo blijkt uit hun consultatiereactie.

    Deze aanbeveling is een reactie op de herziening van de MiCA-wetgeving, die sinds juni 2024 van kracht is. De centrale banken stellen dat producten die opbrengsten bieden op stablecoins de grens doen vervagen tussen elektronisch geld en traditionele bankdeposito’s. Dit zou de concurrentie binnen het financiële systeem van de EU kunnen verstoren en bestaande beperkingen omzeilen. De Europese systeem van centrale banken (ESCB) stelt duidelijk: “Elektronisch geld is bedoeld om betalingen mee te doen, niet als spaarmiddel.”

    Strengere Liquiditeitsregels Voor Reserves

    Naast het uitbreiden van het verbod op opbrengsten, stellen de centrale banken ook voor om de liquiditeitsvereisten voor stablecoinreserves aan te passen. Momenteel verplicht MiCA dat stablecoin-uitgevers tussen de 30 en 60 procent van hun reserves aanhouden in bankdeposito’s. De ECB vindt dit riskant, omdat grote opnames door stablecoin-uitgevers de liquiditeit van banken onder druk kunnen zetten.

    In plaats daarvan pleiten ze voor regels die focussen op hoe snel reserve-activa in contanten kunnen worden omgezet. Ze verwijzen naar conceptnormen van de Europese Bankautoriteit (EBA) als uitgangspunt. Deze normen vereisen dat ‘significante’ stablecoins minstens 40 procent van hun reserves aanhouden in activa die binnen één dag volwassen worden, en 60 procent binnen vijf werkdagen. Voor minder significante stablecoins liggen deze drempels op 20 en 30 procent.

    MiCA En De Financiële Stabiliteit

    Wij zien dit als een voortzetting van de Europese inspanningen om de cryptomarkt strakker te reguleren, vooral na de onrust van de afgelopen jaren in de sector. De MiCA-wetgeving was al een wereldwijde primeur en deze voorstellen tonen aan dat de toezichthouders in Europa niet stilstaan, maar actief de mazen in de wet willen dichten. De kern van de bezorgdheid lijkt te liggen bij het risico op ‘bank-runs’ en de mogelijke impact daarvan op de bredere financiële stabiliteit.

    Deze discussie is overigens niet uniek voor Europa. Ook in de Verenigde Staten was er recente discussie over een vergelijkbare kwestie met de ‘Clarity Act’, die uiteindelijk in de Senaat sneuvelde. De Amerikaanse banken drongen daar ook aan op strengere regels voor stablecoin-opbrengsten, uit vrees voor concurrentie met traditionele spaarproducten. De Europese aanpak lijkt echter proactiever en fundamenteler, met een duidelijke focus op het onderscheid tussen betaalmiddel en spaarmiddel.

    Wat Betekent Dit Voor De Markt?

    Als deze voorstellen worden aangenomen, zou dit een aanzienlijke impact hebben op de manier waarop stablecoins in Europa functioneren. Voor gebruikers betekent het waarschijnlijk dat ze geen rente meer kunnen ontvangen op stablecoins die ze uitlenen of staken via gereguleerde platformen. Voor crypto-platformen zou dit betekenen dat ze hun bedrijfsmodellen moeten aanpassen om te voldoen aan de strengere regels, wat kan leiden tot minder aantrekkelijke producten voor Europese klanten.

    Op dit moment, 22 september om 17:00, zien we dat de bredere cryptomarkt relatief stabiel is, met Bitcoin op 75.313 euro en een stijging van 12,6 procent over de afgelopen zeven dagen. Ethereum staat op 2.393 euro, met een vergelijkbare stijging van 11,7 procent in diezelfde periode. Het marktsentiment, gemeten door de angst-en-hebzuchtmeter, staat op 78 van 100, wat duidt op ‘Extreme Greed’. Deze positieve stemming kan echter snel omslaan als de regelgeving eenmaal concrete vormen aanneemt, zeker als platforms hun aanbod moeten wijzigen. Het is duidelijk dat de Europese centrale banken de ontwikkeling van stablecoins nauwlettend in de gaten houden en niet schuwen om in te grijpen waar zij risico’s zien voor de financiële stabiliteit.

  • Europa Wil Bankensector Integreren Om Minder Dan 25 Procent Klimaatrisico Te Dekken

    Europa Wil Bankensector Integreren Om Minder Dan 25 Procent Klimaatrisico Te Dekken

    De Europese Commissie presenteert nieuwe voorstellen om de kapitaalmarkten beter te verbinden met investeringsbehoeften, een initiatief dat de dekking van catastrofale verliezen moet verbeteren.

    Waarom de Europese Commissie de integratie van haar financiële markten wil versnellen? Omdat momenteel minder dan 25 procent van de catastrofale verliezen in Europa gedekt is door private verzekeringen. Dat stelt Alexandra Jour-Schroeder, adjunct-directeur-generaal voor financiële stabiliteit, financiële diensten en de kapitaalmarktenunie (DG FISMA) bij de Europese Commissie, naar aanleiding van de State of the Union (SOTEU) toespraak van voorzitter Ursula von der Leyen op 21 september 2026. Een nieuw bankenpakket moet de fragmentatie in de Europese bankensector verminderen en zo de veerkracht vergroten.

    De toespraak van von der Leyen benadrukt de noodzaak van een meer geïntegreerd, competitief en veerkrachtig Europa, zeker gezien de huidige geopolitieke uitdagingen. De financiële diensten spelen hierin een cruciale rol. De Commissie wil de kapitaalmarkten beter verbinden met de enorme investeringsbehoeften van de EU, een doelstelling die al langer op de agenda staat en nu via de ‘Spaar- en Investeringsunie’ een nieuwe impuls krijgt. Zoals Alexandra Jour-Schroeder opmerkt, is dit een “historische kans om private financiering beter te koppelen aan de investeringsbehoeften van de EU”.

    Nieuw Bankenpakket Tegen Fragmentatie

    Een centraal punt in de aanpak van de Commissie is het plan voor een nieuw bankenpakket. Dit pakket is gericht op vereenvoudiging en het aanpakken van de huidige fragmentatie binnen de Europese bankensector. Een sterkere, meer geïntegreerde en competitieve bankensector is volgens de Commissie essentieel om aan de kapitaalvraag van Europa te voldoen. Von der Leyen sprak in haar SOTEU toespraak van 15 september 2026 over een wereld waarin Europa zijn eigen pad moet smeden en welvaart moet veiligstellen, en die uitdaging vraagt om eenheid in de financiële sector.

    Wij zien vooral dat deze stap de financiële slagkracht van Europa moet vergroten, niet alleen om economische groei te stimuleren, maar ook om beter voorbereid te zijn op externe schokken. De nadruk op veerkracht en integratie is een directe reactie op de “openlijk vijandige wereld” waarover von der Leyen sprak. Denk aan de impact van de oorlog in Oekraïne en de strijd om industriële capaciteiten die de mondiale concurrentie vormgeeft. Een versnipperd financieel systeem is kwetsbaarder voor dergelijke invloeden.

    Klimaatverandering en Sanctiehandhaving

    Naast de bankensector richt de Commissie zich op klimaatveerkracht. De oprichting van een ‘klimaatverzekeringsalliantie’ moet de aanzienlijke kloof dichten tussen de schade door klimaatgerelateerde rampen en de dekking daarvan. Met minder dan 25 procent van de catastrofale verliezen die nu door private verzekeringen worden gedekt, is er een duidelijke noodzaak voor publiek-private samenwerking om oplossingen te vinden. Deze alliantie zal verzekeraars, overheden en andere relevante partijen samenbrengen.

    Een ander belangrijk speerpunt blijft de handhaving van sancties tegen Rusland. Jour-Schroeder benadrukt dat Rusland “alles doet wat het kan om ze te omzeilen”, waardoor het noodzakelijk is om “alle mazen in de wet te dichten”. Hoewel de Europese economie de impact van conflicten in het Midden-Oosten beter heeft doorstaan dan verwacht, blijven de druk van hogere energieprijzen en leenkosten voelbaar voor huishoudens en bedrijven. Dit maakt een robuust en geïntegreerd financieel kader des te belangrijker.

    De Noodzaak van Eenheid

    De ambities van de Commissie rond financiële integratie zijn niet nieuw. Al jaren wordt er gesproken over de voltooiing van de kapitaalmarktenunie. Eerdere pogingen stuitten vaak op weerstand van nationale belangen en de complexiteit van het harmoniseren van verschillende juridische en regulerende kaders. Dit nieuwe pakket probeert wellicht een frisse start te maken, gedreven door de urgentie van de huidige geopolitieke en klimaatgerelateerde crises.

    De focus op een sterkere, onafhankelijke Europese koers, zoals von der Leyen die schetst, vereist een financiële structuur die deze koers kan dragen. De huidige Bitcoin koers van 71.611 euro op 21 september om 10:31, die in de afgelopen 30 dagen met 5,5 procent is gestegen, staat in schril contrast met de traditionele financiële markten die een grotere stabiliteit en integratie nastreven. De crypto-markt, met zijn eigen uitdagingen rond regulering en volatiliteit, toont aan hoe belangrijk duidelijke kaders zijn voor financiële veerkracht.

    De uitdaging voor de Europese Commissie is om de politieke wil te vertalen naar concrete maatregelen die de nationale barrières doorbreken. Kan dit nieuwe bankenpakket daadwerkelijk de nodige doorbraak forceren om de kapitaalmarkten te verenigen en de veerkracht van de EU significant te vergroten?

  • Zuid-Koreaanse Handelaars Besparen Miljarden Euro’s Met Stablecoins, Maar Banken Zien Hun Rol Afnemen

    Zuid-Koreaanse Handelaars Besparen Miljarden Euro’s Met Stablecoins, Maar Banken Zien Hun Rol Afnemen

    Een rapport van het begrotingsbureau van het Zuid-Koreaanse parlement schetst een tweesnijdend zwaard: enorme besparingen voor handelaars door stablecoins, tegenover financiële risico’s en een mogelijke uitholling van de bankensector.

    Zuid-Koreaanse handelaars zouden jaarlijks tot 3,5 miljard euro kunnen besparen op betalingskosten door de adoptie van stablecoins. Dat blijkt uit een recent rapport van het Nationale Assemblee Begrotingsbureau. Waar traditioneel banken en kredietkaartmaatschappijen de dienst uitmaken, zou de opkomst van deze digitale munten een aanzienlijke verschuiving teweeg kunnen brengen in de kostenstructuur voor bedrijven.

    Het parlementaire begrotingsbureau schat de jaarlijkse besparingen op de betalingskosten tussen de 370 miljard won (ongeveer 250 miljoen euro) en 5,15 biljoen won (ongeveer 3,5 miljard euro). Deze brede marge is afhankelijk van de mate waarin handelaars stablecoins omarmen en de uiteindelijke kostenstructuur van dergelijke systemen. Vandaag de dag wordt de markt voor stablecoins gedomineerd door dollar-gekoppelde varianten, die 98,8 procent van de wereldwijde markt van 312,3 miljard dollar (ongeveer 285 miljard euro) uitmaken. Een won-gesteunde stablecoin zou Zuid-Koreaanse bedrijven een binnenlands alternatief kunnen bieden.

    Banken Vrezen Voor Hun Rol

    Toch is er ook een keerzijde. Het begrotingsbureau waarschuwt dat een brede adoptie van stablecoins de rol van banken als kredietbemiddelaars kan uithollen. Wanneer consumenten hun geld massaal uit bankdeposito’s halen om in stablecoins te steken, vermindert dat de hoeveelheid kapitaal die banken kunnen gebruiken voor kredietverlening. Dit kan de stabiliteit van het financiële systeem beïnvloeden, een zorg die wij wel vaker zien opduiken bij nationale banken en toezichthouders wereldwijd.

    Bovendien bestaat het risico van massale opnames, waarbij stablecoin-uitgevers gedwongen worden hun reserveactiva te verkopen om aan de vraag te voldoen. Zo’n scenario kan de koppeling van de stablecoin aan de won verbreken en het vertrouwen in de digitale munt ernstig schaden. Het bureau pleit dan ook voor reservevereisten, limieten op beloningen voor stablecoins en een strenger toezicht op tokens die een risico kunnen vormen voor de financiële stabiliteit.

    Regulering In De Maak

    Zuid-Korea is momenteel bezig met het opstellen van regels voor deze ontluikende markt. Een eerste belangrijke wet ter bescherming van crypto-investeerders trad in juli 2024 in werking, met regels voor klantactiva en oneerlijke handelspraktijken. Een heikel punt in de onderhandelingen is wie stablecoins mag uitgeven. De Bank of Korea geeft de voorkeur aan banken als uitgevers, met minstens 51 procent eigendom, terwijl de Financial Services Commission (FSC) waarschuwt dat te strenge restricties innovatie kunnen belemmeren.

    De FSC heeft overigens ook plannen om getokeniseerde effecten uit te breiden, met een start in februari 2027. Het uiteindelijke doel is om blockchain-gebaseerde effectenmarkten te koppelen aan de betalingsinfrastructuur van stablecoins. De discussie over de uitgifte van stablecoins en hun regulering in Zuid-Korea toont aan dat de autoriteiten de potentieel disruptieve aard van deze technologie erkennen, maar tegelijkertijd een balans zoeken tussen innovatie en financiële stabiliteit. Het blijft de vraag hoe de uiteindelijke regelgeving zal uitpakken en welke partijen uiteindelijk de grootste rol zullen spelen in het stablecoin-landschap van Zuid-Korea.

  • Bank Of England Krijgt Nieuwe Doelstelling Voor Stablecoins, Met Jaarlijkse Rapportering Aan Parlement

    Bank Of England Krijgt Nieuwe Doelstelling Voor Stablecoins, Met Jaarlijkse Rapportering Aan Parlement

    De Britse regering wil de centrale bank een formele verantwoordelijkheid geven om innovatie in digitale valuta te stimuleren, terwijl financiële stabiliteit de belangrijkste prioriteit blijft.

    De Bank of England krijgt er een nieuwe taak bij. Het Verenigd Koninkrijk is van plan de centrale bank een secundaire doelstelling te geven: het ondersteunen van innovatie in stablecoins en andere vormen van digitaal geld. Dit meldt CoinDesk op basis van overheidsplannen. De primaire verantwoordelijkheid van de Bank of England, het waarborgen van financiële stabiliteit, blijft echter ongewijzigd.

    De Britse regering wil deze wijziging doorvoeren via een amendement op de Financial Services and Markets Bill. Concreet betekent dit dat de centrale bank jaarlijks aan het parlement moet rapporteren over de vooruitgang die ze boekt op het vlak van innovatie in betalingssystemen en digitaal geld. City Minister Lucy Rigby benadrukte dat deze secundaire doelstelling de Bank zal helpen om innovatie in betalingen en digitale financiën te blijven stimuleren, zodat het VK een wereldwijde leider blijft in financiële diensten.

    Nieuwe regels op til

    Deze stap kadert in een bredere strategie van het VK om betalingen te moderniseren. De overheid werkt aan één enkel regelgevend kader dat zowel traditionele als getokeniseerde betalingen omvat, inclusief stablecoins en getokeniseerde deposito’s. Daarnaast wordt onderzocht hoe de regels moeten worden aangepast voor betalingen via AI-agenten.

    Eerder dit jaar, in juni, schrapte de Bank of England al de voorgestelde tijdelijke limieten voor het aantal stablecoins dat particulieren en bedrijven mochten aanhouden. Deze werden vervangen door een tijdelijk uitgifteplafond van 40 miljard pond (ongeveer 46,7 miljard euro) voor elke ‘systemische’ stablecoin. Uitgevers van stablecoins mogen tot 70 procent van hun reserves aanhouden in kortlopende Britse staatsobligaties, de rest moet als deposito’s bij de centrale bank worden bewaard.

    Groeiende markt

    De Financial Conduct Authority (FCA), de Britse beurswaakhond, heeft op haar beurt de regels voor cryptobedrijven en stablecoin-uitgevers afgerond. Hierin zijn onder meer vereenvoudigde kapitaalvereisten opgenomen, die werden aangepast na feedback uit de sector. Bedrijven kunnen vanaf 30 september een vergunning aanvragen, en het regime zal naar verwachting op 25 oktober 2027 van kracht worden.

    De stablecoinmarkt is momenteel ongeveer 303 miljard dollar (ongeveer 280 miljard euro) waard, een stijging ten opzichte van de ongeveer 200 miljard dollar (ongeveer 185 miljard euro) begin vorig jaar, zo blijkt uit gegevens van DeFiLlama. Het leeuwendeel hiervan bestaat uit stablecoins die gekoppeld zijn aan de Amerikaanse dollar. Ook het gebruik door consumenten neemt toe: transacties met stablecoins van minder dan 250 dollar (ongeveer 230 euro) zijn gestegen van 500 miljoen dollar (ongeveer 460 miljoen euro) in 2019 naar bijna 70 miljard dollar (ongeveer 64,5 miljard euro) vorig jaar, volgens cijfers van Visa.

  • Dallas Fed Waarschuwt Dat Getokeniseerde Deposito’s Amerikaanse Banken 645 Miljard Euro Aan Leencapaciteit Kosten

    Dallas Fed Waarschuwt Dat Getokeniseerde Deposito’s Amerikaanse Banken 645 Miljard Euro Aan Leencapaciteit Kosten

    De Federal Reserve van Dallas ziet een risico in de opkomst van getokeniseerde deposito’s. Als spaarders sneller hun geld verplaatsen, kan dit de leencapaciteit van banken fors verminderen.

    Getokeniseerde deposito’s kunnen de Amerikaanse banken tot 700 miljard dollar (ongeveer 645 miljard euro) aan leencapaciteit kosten. Dat stelt de Federal Reserve van Dallas in een recente waarschuwing. Twee economen van de Dallas Fed, Rosie Levy en Srini Ramaswamy, berekenden dat dit scenario zich kan voordoen als spaarders door tokenisatie 10 procent gevoeliger worden voor renteschommelingen.

    Een ander scenario, waarbij deposito’s door tokenisatie 10 procent sneller de bank verlaten, zou de banken zo’n 580 miljard dollar (ongeveer 534 miljard euro) aan capaciteit kosten. Deze capaciteit is nodig om de renterisico’s van langetermijnleningen en -beleggingen op te vangen. De berekeningen gaan ervan uit dat deposito’s gemiddeld vier jaar bij een bank blijven. Dit maakt de nieuwe, gereguleerde alternatieven voor stablecoins, die banken ontwikkelen, een potentiële beperking voor hun vermogen om langetermijnleningen te financieren.

    Sneller geld verplaatsen

    Getokeniseerde deposito’s brengen commercieel bankgeld naar een blockchain. Dit maakt programmeerbare betalingen en realtime afwikkeling mogelijk, terwijl het geld binnen het gereguleerde banksysteem blijft. Het zijn precies deze kenmerken die de ‘plakkerigheid’ van deposito’s kunnen verminderen. Spaarders die een hogere rente zoeken, kunnen hun geld bijna ogenblikkelijk tussen banken verplaatsen. Slimme contracten en AI-agenten zouden dit proces zelfs kunnen automatiseren, zonder dat de houder van het geld directe actie hoeft te ondernemen, zo voegden de economen toe.

    De Dallas Fed-economen schatten dat ‘overige deposito’s’, exclusief grote termijndeposito’s, ongeveer 5,8 biljoen dollar (ongeveer 5,3 biljoen euro) ondersteunen. Dat is 80 procent van de ongeveer 7 biljoen dollar (ongeveer 6,4 biljoen euro) aan langetermijnrenterisico’s die het banksysteem draagt. Als banken hierdoor hogere rentes moeten betalen om deposito’s te behouden, meer reserves en staatsobligaties moeten aanhouden, of meer afhankelijk worden van termijnschulden, dan zal dit de financieringskosten opdrijven. Wij zien vooral dat dit de kredietkosten voor consumenten en bedrijven nadelig zal beïnvloeden.

    Braziliaans voorbeeld

    Een blik op Brazilië biedt een vroege vergelijking. Een studie uit 2025 naar het Braziliaanse instant betalingsnetwerk Pix toonde aan dat intensiever gebruik van het systeem leidde tot hogere liquiditeitsreserves bij banken, vooral in staatsobligaties. Tegelijkertijd nam de kredietverlening af. Banken verhoogden ook het aandeel van subprime leningen in hun resterende kredietportefeuilles, op zoek naar hogere rendementen.

    Getokeniseerde deposito’s staan nog in de kinderschoenen en zijn over het algemeen moeilijk over te dragen tussen verschillende uitgevers. Toch zijn er ontwikkelingen: The Clearing House en banken zoals Bank of America, Citi en Wells Fargo werken aan een interoperabel netwerk. Dit moet cross-bank clearing, geautomatiseerde workflows en 24/7 afwikkeling ondersteunen. Wij volgen dit verder op, want de impact op het financiële systeem kan aanzienlijk zijn.

  • Europese Commissie Ziet Financiële Stabiliteit Onder Druk Door Geopolitiek

    Europese Commissie Ziet Financiële Stabiliteit Onder Druk Door Geopolitiek

    De Europese Commissie heeft haar jaarlijkse rapport over financiële stabiliteit en integratie gepubliceerd. De EU-economie toonde veerkracht in 2025, maar de escalatie van het conflict in het Midden-Oosten begin 2026 brengt nieuwe risico’s met zich mee. Vooral de afhankelijkheid van bankfinanciering en de onderontwikkelde pensioenmarkt baren zorgen.

    De Europese Commissie heeft op 6 mei haar jaarlijkse European Financial Stability and Integration Review (EFSIR) voor 2026 voorgesteld. Dit rapport, dat samen met de Europese Centrale Bank (ECB) werd gepresenteerd, analyseert de recente trends in de financiële markten en de sector, en belicht de veerkracht van de EU-economie tegenover geopolitieke en economische uitdagingen. Toch zijn er duidelijke aandachtspunten voor de toekomst.

    Hoewel de EU-economie in 2025 een zekere veerkracht toonde, voornamelijk door handelsverstoringen en geopolitieke spanningen, heeft de escalatie van het conflict in het Midden-Oosten begin 2026 nieuwe risico’s geïntroduceerd. Denk aan hogere energieprijzen, inflatiedruk en mogelijke verstoringen in de toeleveringsketens. De financiële stabiliteit blijft hierdoor onder druk staan, mede door hoge overheidsschulden en het risico op ongeordende marktcorrecties.

    Bedrijven Te Afhankelijk Van Banken

    Eén van de kernpunten in het EFSIR-rapport is de financieringsstructuur van niet-financiële bedrijven (NFC’s) in de EU. Deze bedrijven leunen nog steeds zwaar op bankfinanciering; binnenlandse bankleningen vertegenwoordigen maar liefst 46% van hun totale schuldfinanciering. Hoewel dit aandeel sinds de wereldwijde financiële crisis van 2008 licht is gedaald, maken EU-bedrijven aanzienlijk minder gebruik van kapitaalmarkten dan hun tegenhangers in het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Staten. Deze sterke afhankelijkheid van banken beperkt ook de toegang tot financiering voor start-ups en groeibedrijven, wat essentieel is voor innovatie en economische groei.

    Om deze uitdagingen aan te pakken, heeft de Commissie maatregelen voorgesteld in het kader van de ‘Savings and Investments Union’ (SIU) strategie. Deze strategie omvat stappen om een gunstiger klimaat te creëren voor durfkapitaal en groeifinanciering, en om de kapitaalmarkten verder te integreren en op te schalen. Ook wordt er gekeken naar het vereenvoudigen van regels voor durfkapitaal- en groeifondsen om de administratieve lasten te verminderen.

    Pensioenmarkt Blijft Achterop Hinken

    Een tweede belangrijk aandachtspunt in het rapport is het landschap van de aanvullende pensioenen in de EU. Dit blijft onderontwikkeld, met totale pensioenactiva beheerd door pensioenuitvoerders en publieke pensioenreservefondsen die slechts 32% van het BBP bedragen. Dit is een schril contrast met landen als Canada (185%), de VS (162%) en Australië (144%).

    • Lage participatie: Er is een beperkte deelname aan aanvullende pensioenregelingen.
    • Beperkte blootstelling aan aandelen: Pensioenfondsen investeren te weinig in aandelen.
    • Lage rendementen: De behaalde beleggingsrendementen zijn vaak onvoldoende.

    De Commissie heeft in november 2025 al een pensioenpakket voorgesteld om de deelname en prestaties van aanvullende pensioenen te verbeteren. Dit omvat maatregelen zoals automatische inschrijving, pensioentracking-systemen en hervormingen van de regels voor bedrijfspensioenen en het pan-Europese persoonlijke pensioenproduct (PEPP). Het uiteindelijke doel is om langetermijnsparen beter te kanaliseren naar productieve investeringen, wat de economische groei en stabiliteit in de EU ten goede moet komen.

  • Europese Commissie Wil Banksector Concurrerender Maken Tegen 2027

    Europese Commissie Wil Banksector Concurrerender Maken Tegen 2027

    De Europese Commissie heeft een rapport gepubliceerd met voorstellen om de efficiëntie en concurrentiekracht van de banksector in de EU te verbeteren. Het doel is om de fragmentatie te verminderen en de regelgeving te stroomlijnen.

    De Europese Commissie heeft een ambitieus plan ontvouwd om de banksector binnen de Europese Unie te versterken. Dit moet leiden tot een efficiëntere en concurrerendere sector die de economie beter kan ondersteunen. De Commissie heeft hiervoor een uitgebreid rapport gepubliceerd en roept belanghebbenden op om feedback te geven op de voorgestelde maatregelen.

    Volgens John Berrigan, directeur-generaal voor Financiële Stabiliteit, Financiële Diensten en Kapitaalmarktenunie bij de Europese Commissie, is een robuuste banksector essentieel voor de Europese economie. Banken voorzien huishoudens van diensten en financieren bedrijven, met name kleine en middelgrote ondernemingen. Hoewel de banken vijftien jaar na de wereldwijde financiële crisis over het algemeen veerkrachtig en goed gekapitaliseerd zijn, ontbreekt het hen vaak aan efficiëntie en schaalgrootte. Dit komt deels door een aanhoudende fragmentatie langs nationale lijnen, wat grensoverschrijdende groei en concurrentie bemoeilijkt.

    Drie Hindernissen Voor Groei

    Het rapport van de Commissie identificeert drie belangrijke obstakels die de concurrentiekracht van Europese banken belemmeren:

    • Fragmentatie: De sector is nog te veel verdeeld langs nationale grenzen, waardoor banken niet optimaal kunnen opschalen en internationaal concurreren.
    • Regelgeving: De implementatie van internationale bankstandaarden, zoals Basel III, houdt onvoldoende rekening met de specifieke kenmerken van het EU-banklandschap.
    • Complexiteit: Delen van het EU-regelgevingskader zijn te ingewikkeld en leggen een te zware last op de banken.

    Om deze problemen aan te pakken, stelt de Commissie concrete maatregelen voor. Zo wil men de marktintegratie in de banksector vergroten, zodat grensoverschrijdende banken kapitaal en liquiditeit efficiënter kunnen beheren. Dit gaat gepaard met de ontwikkeling van een nieuw voorstel voor een Europees depositoverzekeringsstelsel, ter vervanging van het voorstel uit 2015. Daarnaast wil de Commissie de regelgeving vereenvoudigen en beter afstemmen op de realiteit van de Europese financiële sector, met aandacht voor proportionaliteit, vooral voor kleinere banken.

    Wetgevende Voorstellen in 2027

    De Commissie plant de wetgevende voorstellen in het eerste kwartaal van 2027 in te dienen. Tot 17 september van dit jaar kunnen belanghebbenden hun input en standpunten kenbaar maken via een openbare raadpleging. Dit biedt een kans voor de sector om mee te denken over de toekomst van het Europese bankwezen. Het is duidelijk dat Brussel de ambitie heeft om de banksector klaar te stomen voor de uitdagingen van morgen, en de komende jaren zullen we zien hoe deze plannen concreet vorm krijgen.