Block #9

Tag: Import

  • Europese Unie En Filipijnen Zullen Ruim 97 Procent Invoerheffingen Schrappen

    Europese Unie En Filipijnen Zullen Ruim 97 Procent Invoerheffingen Schrappen

    De Europese Unie heeft na jaren van stagnatie de onderhandelingen met de Filipijnen over een vrijhandelsakkoord hervat. Dit moet de handel een flinke impuls geven en de afhankelijkheid van de EU van andere handelsblokken verminderen.

    De Europese Unie en de Filipijnen hebben een belangrijke doorbraak bereikt in de onderhandelingen over een vrijhandelsakkoord. Voor ruim 97 procent van alle goederen zullen de invoerheffingen worden verlaagd of zelfs volledig afgeschaft, wat een aanzienlijk verschil betekent ten opzichte van de huidige situatie. De EU exporteert momenteel al jaarlijks voor meer dan 8 miljard euro aan goederen naar de Filipijnen, een bedrag dat na de deal verder kan oplopen.

    De gesprekken over dit akkoord startten al in 2015, maar lagen jarenlang stil. In 2024 werden de onderhandelingen hervat, en nu liggen de hoofdlijnen van het akkoord vast. Deze overeenkomst moet de handel tussen Europa en de Filipijnen een flinke impuls geven, waardoor bedrijven makkelijker producten kunnen verkopen over en weer. Voor consumenten vertaalt dit zich niet automatisch in direct lagere prijzen, maar de kosten voor bedrijven kunnen wel dalen.

    Strategische Heroriëntatie Voor Europa

    De EU ziet dit akkoord als een cruciale stap in haar bredere strategie om de handelsrelaties in Azië te versterken. Wij lezen dit als een duidelijke poging om de toeleveringsketens minder afhankelijk te maken van grootmachten als de Verenigde Staten en China, een strategie die wij als verstandig beschouwen gezien de geopolitieke spanningen. De Europese Commissie richt zich na de Filipijnen ook op landen als Thailand en Maleisië, wat de diversificatie van de handelsstromen verder moet bevorderen. Dat de EU import van landbouwproducten uit de Filipijnen voor 1,4 miljard euro per jaar afzet tegen een export van 2 miljard euro aan landbouwproducten naar de Filipijnen, toont aan dat er nog veel ruimte is voor groei.

    Wat Betekent Dit Voor Bedrijven?

    Voor Europese bedrijven, waaronder veel Nederlandse ondernemingen, betekent dit akkoord een veel eenvoudigere toegang tot de Filipijnse markt. De EU exporteert nu al aanzienlijke hoeveelheden machines, transportmiddelen en medicijnen naar de eilandengroep. Het schrappen van tarieven kan de concurrentiepositie van deze sectoren significant verbeteren. Ook de landbouwsector profiteert, met exporten van varkensvlees, kip en zuivel die makkelijker de grens over kunnen. De verminderde bureaucratie en lagere kosten door wegvallende heffingen kunnen de marges voor bedrijven verbeteren, wat op termijn tot meer investeringen en groei kan leiden.

    Wat betekent dit nu?

    De overeenkomst tussen de EU en de Filipijnen markeert een belangrijke verschuiving in de globale handelsstrategie van Europa. Het akkoord, dat de invoerheffingen voor een overgrote meerderheid van de producten schrapt, moet de handel aanwakkeren en de Europese afhankelijkheid van traditionele grootmachten verminderen. Wij verwachten dat dit de komende maanden tot verdere ondertekeningen en concrete handelsstimulansen zal leiden, met potentieel positieve gevolgen voor exportgerichte Europese bedrijven en een verdere integratie van de EU in de Aziatische markt.

  • 2,0 Procent Stijging Voor Eurozone Export In April, Import Blijft Dalen

    2,0 Procent Stijging Voor Eurozone Export In April, Import Blijft Dalen

    De uitvoer van goederen uit de negentien landen van de eurozone steeg in april naar 241,1 miljard euro, wat een lichte groei markeert na een eerdere daling. Tegelijkertijd zette de import de dalende trend voort, wat de handelsbalans gunstig beïnvloedt.

    De export van goederen uit de eurozone heeft in april 2024 een stijging van 2,0 procent gekend ten opzichte van de voorgaande maand. Dit brengt de totale waarde van de uitgevoerde goederen op 241,1 miljard euro, zo blijkt uit recente cijfers van Eurostat. Deze groei volgt op een daling in maart, wat een signaal kan zijn van een wisselend economisch herstel.

    Tegelijkertijd zette de import van goederen uit de eurozone de dalende lijn voort, met een daling van 1,5 procent in april vergeleken met maart. De totale invoer kwam daarmee uit op 220,1 miljard euro. Hierdoor is het handelsoverschot van de eurozone aanzienlijk toegenomen. Waar de eurozone in april 2023 nog een tekort van 1,3 miljard euro noteerde, is er nu een overschot van 21,1 miljard euro. Dit verschil van meer dan 22 miljard euro in één jaar tijd is opvallend en wijst op een verbeterde concurrentiepositie of een afnemende binnenlandse vraag.

    Handelsbalans Eurozone Verbetert Sterk

    Over de eerste vier maanden van 2024 bedroeg de totale export 962,5 miljard euro, een daling van 2,9 procent in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar. De import daalde nog sterker, met 10,2 procent naar 883,6 miljard euro. Het handelsoverschot over deze vier maanden komt daarmee op 78,9 miljard euro, een forse verbetering ten opzichte van het tekort van 44,7 miljard euro in de eerste vier maanden van 2023.

    Wij zien vooral dat deze cijfers een dubbel gevoel oproepen. Enerzijds is het positief dat de eurozone een groeiend handelsoverschot genereert, wat bijdraagt aan de economische stabiliteit van de regio. Anderzijds reflecteert de aanhoudende krimp in de import mogelijk een zwakke binnenlandse vraag, wat de economische groei op de langere termijn kan temperen. Het is de vraag of de export de motor kan zijn voor een breder economisch herstel, of dat de afnemende import een voorbode is van verdere stagnatie.

    Lichte Daling Voor De Bredere EU

    Voor de bredere Europese Unie (EU27) lag het beeld in april 2024 vergelijkbaar. De export bedroeg 216,2 miljard euro, een lichte stijging van 1,7 procent ten opzichte van maart. De import daalde met 0,8 procent naar 208,6 miljard euro. Dit resulteerde in een handelsoverschot van 7,6 miljard euro voor de EU in april, een verbetering ten opzichte van het tekort van 8,8 miljard euro in april 2023.

    Over de eerste vier maanden van het jaar daalde de EU-export met 3,7 procent naar 862,6 miljard euro en de import met 10,7 procent naar 839,2 miljard euro. Dit leverde een handelsoverschot op van 23,4 miljard euro, in schril contrast met het tekort van 50,2 miljard euro in dezelfde periode vorig jaar. Deze cijfers suggereren dat de EU als geheel, net als de eurozone, haar handelsbalans significant heeft verbeterd, maar de onderliggende dynamiek van exportgroei versus importkrimp blijft een aandachtspunt.

  • Europa Verhoogt Indiaas Staalimportquotum Met 10 Procent, CO2-Heffing Blijft Van Kracht

    Europa Verhoogt Indiaas Staalimportquotum Met 10 Procent, CO2-Heffing Blijft Van Kracht

    India en de Europese Unie hebben een akkoord bereikt over hogere staalimportquota voor 2024, wat de beschikbaarheid van staal op de Europese markt vergroot, hoewel importeurs nog steeds rekening moeten houden met de nieuwe CO2-grensheffing.

    Wat betekent het voor Europese bedrijven die staal importeren dat India meer staal mag leveren aan de Europese Unie? Concreet kunnen importeurs in 2024 meer staal uit India importeren dan de eerder overeengekomen hoeveelheid. Dit akkoord komt er ondanks de introductie van een CO2-heffing aan de grens, de zogenaamde Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM), die vanaf volgend jaar definitief van kracht wordt in de EU.

    De Europese Commissie heeft de importquota voor Indiaas staal voor het lopende jaar verhoogd. Dit betekent dat er minder importtarieven betaald hoeven te worden voor de extra volumes. De Indiase staalsector is hier al langer voor aan het lobbyen. Voor 2024 mag India bijna 1 miljoen ton staal meer exporteren naar Europa dan de eerdere beperking van 4,6 miljoen ton. Deze verhoging reageert op de vraag van Indiase staalproducenten, die de Europese markt als cruciaal zien voor hun export.

    De verhoging van de importquota valt samen met de geleidelijke invoering van de CBAM, die als doel heeft om ‘koolstoflekkage’ tegen te gaan. Dit mechanisme dwingt importeurs om certificaten te kopen die de CO2-uitstoot van hun ingevoerde goederen dekken, vergelijkbaar met wat Europese producenten al betalen via het emissiehandelssysteem. Voor de Europese staalindustrie betekent dit een extra laag van complexiteit, aangezien ze enerzijds meer buitenlands staal zien binnenkomen, maar anderzijds ook te maken krijgen met de milieu-eisen die gelden voor alle import.

    Wat betekent dit voor de staalmarkt?

    De afspraken betekenen een dubbelzinnige situatie voor de Europese staalmarkt. Enerzijds zorgt de verhoging van de quota voor meer aanbod en mogelijk lagere prijzen, wat gunstig kan zijn voor afnemers. Anderzijds moeten importeurs zich voorbereiden op de financiële gevolgen van de CBAM. Wij zien vooral dat dit de druk op Europese staalproducenten vergroot. Zij moeten concurreren met een grotere importstroom, terwijl ze zelf ook investeren in schonere productiemethoden om aan de strenge Europese milieunormen te voldoen.

    De CBAM-heffing, die in 2026 volledig van kracht wordt, zal naar verwachting een significante invloed hebben op de kostenstructuur van staalimport. Hoewel de quota nu verhoogd zijn, blijft het principe staan dat de CO2-uitstoot van geïmporteerd staal in rekening wordt gebracht. Dit kan op termijn leiden tot een verschuiving in de globale staalhandel, waarbij landen met lagere CO2-uitstootvoetafdrukken een concurrentievoordeel krijgen. Het is een delicate evenwichtsoefening voor de EU, die zowel haar klimaatdoelen wil bereiken als de markt stabiel wil houden.

    Indiase sector onder druk

    De Indiase staalindustrie, die voor een belangrijk deel afhankelijk is van export naar Europa, staat hiermee voor een uitdaging. Hoewel ze meer mogen leveren, zullen ze op termijn hun productieprocessen moeten verduurzamen om de extra kosten van de CO2-heffing te beperken. Analisten van Block #9 verwachten dat dit akkoord een voorbode is van verdere onderhandelingen. India stelt immers dat de CBAM oneerlijk is en mogelijk zelfs in strijd met de regels van de Wereldhandelsorganisatie. Wij volgen dit verder op, want de druk op de Indiase sector is groot om te investeren in groenere technologieën.

  • Chinese Export Klimt Onverwacht Met 7,6 Procent In Mei

    Chinese Export Klimt Onverwacht Met 7,6 Procent In Mei

    De Chinese export deed het in mei beter dan verwacht, wat een opsteker is voor de economie van het land. De import steeg minder hard, wat vragen oproept over de binnenlandse vraag.

    De export van China is in mei 2024 met 7,6 procent gestegen ten opzichte van een jaar eerder. Dat blijkt uit cijfers die de Chinese douane heeft gepubliceerd. Economen hadden een minder forse groei verwacht, namelijk van gemiddeld 5,7 procent.

    Deze onverwachte stijging is een welkome meevaller voor de Chinese economie, die de laatste tijd worstelde met een zwakke binnenlandse vraag en spanningen op de vastgoedmarkt. De exportcijfers van april lieten nog een bescheiden groei van 1,5 procent zien, wat deze meireeks extra opvallend maakt. Wij zien hierin een teken dat de wereldwijde vraag naar Chinese producten, ondanks geopolitieke fricties, standhoudt of zelfs aantrekt.

    Import blijft achter

    De importcijfers van mei stegen minder hard dan de export, namelijk met 1,8 procent. Dit is eveneens lager dan de door analisten verwachte 4,2 procent. Het verschil tussen export en import resulteerde in een handelsoverschot van 82,6 miljard dollar (ongeveer 76 miljard euro), een aanzienlijke toename ten opzichte van het handelsoverschot van 72,4 miljard dollar (ongeveer 66,5 miljard euro) in april.

    Dit suggereert dat de binnenlandse vraag in China nog steeds niet op volle toeren draait. Terwijl de export de economie een duwtje in de rug geeft, blijft de consumptie in eigen land een aandachtspunt. De Chinese overheid heeft de afgelopen tijd verschillende maatregelen genomen om de binnenlandse economie te stimuleren, waaronder steun voor de vastgoedsector en investeringen in infrastructuur.

    Impact op de markten

    De Chinese CSI 300-index, die de prestaties van de 300 grootste beursgenoteerde bedrijven in China volgt, liet een wisselend beeld zien rond de publicatie van deze cijfers. Hoewel sterke exportcijfers doorgaans positief zijn voor beursgenoteerde bedrijven, blijft de onzekerheid rond de binnenlandse economie en de aanhoudende spanningen met handelspartners de stemming beïnvloeden. De stijgende export kan de winstmarges van exportgerichte bedrijven verbeteren, maar de zwakke importgroei kan druk blijven uitoefenen op bedrijven die afhankelijk zijn van de binnenlandse consumptie.

    Het is duidelijk dat de Chinese economie een complex samenspel is van internationale handel en binnenlandse dynamiek. De vraag blijft hoe lang de exportmotor de zwakkere binnenlandse vraag kan compenseren.

  • China Richt Zich Steeds Meer Op Eigen Markt, Exports Dalen Met Bijna 5 Procent

    China Richt Zich Steeds Meer Op Eigen Markt, Exports Dalen Met Bijna 5 Procent

    De Chinese economie ondergaat een fundamentele verschuiving: minder afhankelijk van export, meer gericht op de binnenlandse markt en technologische innovatie. Dat heeft verregaande gevolgen voor internationale handel en toeleveringsketens.

    De Chinese economie, lang de ‘fabriek van de wereld’, transformeert in een snel tempo. Waar het land voorheen vooral bekendstond om zijn massale export van goederen, zien we nu een duidelijke beweging naar een focus op de eigen binnenlandse markt en een grotere rol in mondiale netwerken, zo analyseert Trends.be. Deze koerswijziging heeft al concrete gevolgen: de Chinese export kromp vorig jaar met 4,6 procent, een opvallende daling die de nieuwe economische realiteit onderstreept.

    Deze verschuiving is geen toeval, maar een bewuste strategie. De Chinese overheid stuurt al langer aan op meer zelfredzaamheid en een grotere rol voor binnenlandse consumptie. Het land wil minder kwetsbaar zijn voor geopolitieke spanningen en externe schokken, en tegelijkertijd zijn eigen technologische sectoren versterken. Dit zien wij als een signaal dat China, in plaats van de productielijn van anderen, steeds meer de architect van zijn eigen economische toekomst wordt.

    Nieuwe Industriële Revolutie

    De nadruk ligt nu op hoogwaardige technologie en innovatie. Sectoren als elektrische voertuigen, hernieuwbare energie en geavanceerde machines krijgen prioriteit. China is niet langer enkel de plek waar goedkoop geproduceerd wordt; het land investeert massaal in onderzoek en ontwikkeling. In 2022 gaf China 2,8 procent van zijn bruto binnenlands product (bbp) uit aan R&D. Dat is een aanzienlijke stijging ten opzichte van de 0,6 procent in het jaar 2000 en toont de ambitie om de mondiale leider te worden in sleuteltechnologieën.

    Deze focus op hightech en binnenlandse vraag staat in schril contrast met de situatie van twintig jaar geleden, toen China vooral een assemblagehub was. Het land wil nu zijn eigen waardeketen beheersen en minder afhankelijk zijn van import. Dat kan leiden tot meer concurrentie op de wereldmarkt voor geavanceerde producten, maar ook tot nieuwe samenwerkingsmogelijkheden voor bedrijven die willen profiteren van China’s innovatiekracht.

    Gevolgen Voor De Wereldhandel

    De impact van deze Chinese transformatie is voelbaar over de hele wereld. Westerse bedrijven die hun toeleveringsketens decennia lang op China baseerden, moeten nu alternatieven zoeken, of zich aanpassen aan de veranderende Chinese prioriteiten. De dalende exportcijfers en de groeiende binnenlandse focus wijzen op een minder globalistische Chinese economie. Voor bedrijven die zich richten op de Chinese consument, liggen er wel degelijk kansen, gezien de toenemende koopkracht en de groeiende vraag naar kwalitatieve producten en diensten.

    De Chinese economie, met een bbp van ruim 17 biljoen euro, blijft een reus, maar de manier waarop die reus beweegt, verandert. Wij houden het erop dat deze verschuiving niet zomaar een trend is, maar een structurele verandering die de komende jaren de internationale economie zal blijven vormen. Het is een delicate evenwichtsoefening voor de rest van de wereld om hierop in te spelen zonder achterop te geraken.

  • 200 Miljoen Euro Aan Braziliaanse Producten Komt Europa Niet Meer Binnen

    200 Miljoen Euro Aan Braziliaanse Producten Komt Europa Niet Meer Binnen

    De Europese Unie heeft besloten vanaf augustus geen dierlijke producten meer te importeren uit Brazilië die met antibiotica zijn behandeld. Deze maatregel raakt een aanzienlijk deel van de Braziliaanse export naar Europa, een impact van bijna 200 miljoen euro op jaarbasis.

    De Europese Unie heeft de import van dierlijke producten uit Brazilië aan banden gelegd. Vanaf 1 augustus 2024 mogen producten die afkomstig zijn van dieren behandeld met antibiotica niet meer de Europese markt op. Dit besluit, dat de Europese Commissie al eerder in februari van dit jaar had genomen, volgt op zorgen over antibioticaresistentie en heeft een aanzienlijke financiële impact: de Braziliaanse vleesindustrie verliest er jaarlijks bijna 200 miljoen euro aan exportinkomsten mee naar Europa.

    De maatregel treft specifiek vlees, zuivel en eieren die afkomstig zijn van dieren die behandeld zijn met antibiotica die cruciaal zijn voor de menselijke geneeskunde, zoals fluoroquinolonen en polymyxinen. De EU wil hiermee voorkomen dat bacteriën resistent worden tegen deze belangrijke medicijnen, een wereldwijde zorg voor de volksgezondheid. Brazilië is een belangrijke leverancier van dierlijke producten aan Europa, en wij zien deze stap dan ook als een duidelijk signaal dat de EU de lat hoger legt voor importeurs.

    Veehouderij Onder De Loep

    De beslissing is niet uit het niets gekomen. Al jarenlang probeert de Europese Unie het gebruik van antibiotica in de veehouderij terug te dringen, zowel binnen de eigen grenzen als bij importpartners. De Europese Commissie had Brazilië in 2021 al gewaarschuwd en een termijn gesteld om de regels aan te passen. Het feit dat dit nu tot een importverbod leidt, suggereert dat de geboden oplossingen vanuit Braziliaanse zijde niet voldoende waren om de Europese zorgen weg te nemen. Wij merken op dat dit de derde keer is dat de EU een dergelijk importverbod instelt tegen een land, na eerdere maatregelen tegen China en Vietnam.

    Dit is een gevoelig punt voor Brazilië, dat vorig jaar voor 5,6 miljard euro aan landbouwproducten exporteerde naar de EU. Hoewel het verbod zich richt op een deel van de totale export, is een bedrag van 200 miljoen euro zeker geen te verwaarlozen post. Het toont aan hoe serieus de EU de kwestie van antibioticaresistentie neemt, en hoe dit kan leiden tot concrete handelsbarrières wanneer landen niet voldoen aan de gestelde normen.

    Wat Dit Betekent Voor De Handel

    De Braziliaanse exporteurs, verenigd in de ABPA (Braziliaanse Vereniging van Dierlijke Producten), hebben laten weten dat ze het betreuren dat er geen compromis is bereikt. Ze wijzen erop dat de getroffen producten voldoen aan de internationale normen van de Codex Alimentarius, een referentie binnen de Wereldhandelsorganisatie. Echter, de EU hanteert strengere normen als het gaat om antibioticaresistentie, mede gestuurd door een sterk maatschappelijk en politiek draagvlak binnen Europa.

    Voor de Europese consument betekent dit in de eerste plaats een garantie dat geïmporteerd vlees, zuivel en eieren aan hoge standaarden voldoen. Het kan op termijn ook leiden tot een verschuiving in de handelsstromen, waarbij Brazilië mogelijk naar andere markten moet uitwijken voor de producten die niet meer naar Europa mogen. Wij volgen deze ontwikkeling verder op, vooral hoe dit de bredere discussie over duurzaamheid en voedselveiligheid in de internationale handel zal beïnvloeden.

  • Amerikaans Handelstekort Stijgt In April Met 8,7 Procent Tot 74,6 Miljard Dollar

    Amerikaans Handelstekort Stijgt In April Met 8,7 Procent Tot 74,6 Miljard Dollar

    De Verenigde Staten importeren weer significant meer dan ze exporteren, wat wijst op een veerkrachtige binnenlandse vraag, maar ook op toenemende druk op de dollar en een afnemend vertrouwen in de globale economie.

    Het Amerikaanse handelstekort is in april stevig opgelopen. De import van goederen en diensten overtrof de export met 74,6 miljard dollar, wat neerkomt op een stijging van 8,7 procent ten opzichte van maart. Toen bedroeg het tekort nog 68,6 miljard dollar (omgerekend ongeveer 63 miljard euro). Dit is het grootste maandelijkse tekort sinds oktober 2022, zo blijkt uit cijfers van het Amerikaanse ministerie van Handel. De voorbije maanden leek er nog een lichte verbetering in zicht, met een handelstekort dat in februari en maart stabiliseerde, maar die trend is nu doorbroken.

    Vooral de import van goederen klom fors, met 2,5 procent naar 265,5 miljard dollar (ongeveer 244 miljard euro). De Verenigde Staten voerden met name meer industriële benodigdheden, auto’s en consumentengoederen in. Dit wijst op een aanhoudend sterke binnenlandse vraag en een veerkrachtige Amerikaanse consument, die ondanks de hogere rentevoeten bereid blijft om te spenderen. Aan de exportzijde zagen we een bescheiden toename van 0,5 procent naar 190,9 miljard dollar (ongeveer 175 miljard euro), gedreven door hogere verkopen van industriële benodigdheden en diensten.

    Spanningen Met China en Handelsrelaties

    De verschuiving in de handelsbalans is deels te verklaren door de economische dynamiek tussen de VS en zijn belangrijkste handelspartners. De import vanuit China nam in april met 14,8 procent toe, terwijl de export naar China met 3,7 procent daalde. Die cijfers laten zien dat de handelsspanningen tussen beide grootmachten, ondanks retoriek en protectionistische maatregelen zoals importheffingen, de economische verwevenheid niet fundamenteel doorbreken. Integendeel, de Amerikaanse consument blijft gretig Chinese producten afnemen, wat de druk op de binnenlandse industrie potentieel verhoogt. Wij zien hierin vooral de aanhoudende zoektocht naar efficiëntie en lagere productiekosten, ondanks de politieke wil om toeleveringsketens te ‘reshoring’ of te ‘friendshoring’.

    Implicaties voor de Dollar en Rentevoeten

    Een aanhoudend groot handelstekort kan gevolgen hebben voor de dollar en de monetaire politiek van de Federal Reserve. Een land dat meer importeert dan exporteert, moet het verschil financieren, vaak door buitenlands kapitaal aan te trekken. Dit kan op termijn de druk op de dollar vergroten. Bovendien kan de sterke importvraag, hoewel een teken van economische kracht, bijdragen aan aanhoudende inflatoire druk, wat de Fed ertoe zou kunnen aanzetten om de rente langer hoog te houden. De financiële markten kijken dan ook met argusogen naar deze cijfers, die een belangrijke indicator zijn voor de algehele gezondheid van de Amerikaanse economie en haar relatie met de rest van de wereld. Het is een delicate balans tussen een sterke binnenlandse economie en het vermijden van een te grote afhankelijkheid van buitenlandse producten.