Tag: Interne Markt

  • Al Acht Jaar Liggen Europese Plannen Voor Een Nieuwe Vennootschapsvorm Stil Door Verdeeldheid

    Al Acht Jaar Liggen Europese Plannen Voor Een Nieuwe Vennootschapsvorm Stil Door Verdeeldheid

    Het voorstel voor een vereenvoudigde Europese vennootschapsvorm, de SE2, ligt al acht jaar op tafel in de Europese Raad zonder concrete vooruitgang, mede door de uiteenlopende belangen van de lidstaten.

    De invoering van een eengemaakte Europese vennootschapsvorm, specifiek de ‘SE2’ (Societas Unius Personae), stagneert al acht jaar in de Europese Raad. Dit ondanks de duidelijke voordelen die een dergelijke vorm zou kunnen bieden voor kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) die grensoverschrijdend willen opereren zonder complexe administratieve rompslomp.

    Het oorspronkelijke idee voor een SE2, een vereenvoudigde versie van de bestaande Europese Vennootschap (SE), kwam van de Europese Commissie in 2014. Het doel was om kmo’s één vaste juridische vorm te bieden die in alle 27 lidstaten erkend wordt, wat de kosten en moeite voor internationale expansie drastisch zou verminderen. De huidige situatie dwingt bedrijven om in elk land waarin ze actief zijn een aparte dochteronderneming op te richten, wat een dure en tijdrovende procedure is.

    Waarom Het Dossier Vastzit

    De belangrijkste reden voor de patstelling is de verdeeldheid onder de lidstaten over cruciale aspecten van de SE2. Met name Frankrijk en Duitsland lijken de grootste obstakels te vormen. Zij maken zich zorgen over potentiële ‘race to the bottom’-scenario’s, waarbij bedrijven zich zouden vestigen in landen met de meest gunstige sociale en fiscale regimes. Dit raakt aan de gevoelige kwestie van de soevereiniteit van lidstaten over hun eigen juridische en fiscale stelsels, die men niet zomaar wil opgeven voor een Europees eenheidsmodel. Wij zien vooral dat een dieperliggende angst voor verlies van controle de voortgang blokkeert, eerder dan puur technische bezwaren.

    Daarnaast is er discussie over de arbeidsparticipatie, oftewel de rol van werknemersvertegenwoordiging in het bestuur van de vennootschap. Sommige landen, waaronder Duitsland, hechten veel waarde aan een sterke medezeggenschap, terwijl andere lidstaten een flexibeler model voor ogen hebben. De complexiteit van het Europees recht, waar het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Europese Raad elk hun stempel willen drukken, draagt ook bij aan de vertraging. Zo’n ingrijpende hervorming zou een akkoord tussen alle 27 lidstaten vereisen, wat in de praktijk vaak neerkomt op een consensus die niemand echt tevreden stelt.

    Vooruitzichten Voor De Toekomst

    De kansen dat het SE2-voorstel in zijn huidige vorm wordt goedgekeurd, zijn momenteel klein. Experts schatten de kans op succes in de komende jaren op hooguit 10 procent, gezien de onwil van de belangrijkste spelers om compromissen te sluiten. Dit betekent dat bedrijven die internationaal willen groeien, voorlopig aangewezen blijven op de bestaande, complexere nationale structuren. De economische kosten van deze administratieve barrières voor de Europese interne markt zijn significant en blijven oplopen. Het dossier wordt weliswaar door de Belgische EU-voorzitterschap als een prioriteit gezien, maar de realiteit is dat de diepgewortelde meningsverschillen een snelle oplossing onwaarschijnlijk maken. De vraag blijft of de Europese leiders de politieke wil kunnen opbrengen om dit belangrijke obstakel voor de groei van Europese kmo’s te overwinnen.

  • Europese Commissie Spoort Lidstaten Aan Tot Europese Aankopen Met Nieuw Plan

    Europese Commissie Spoort Lidstaten Aan Tot Europese Aankopen Met Nieuw Plan

    Brussel lanceert een reeks maatregelen om de interne markt te versterken. De focus ligt op strategische sectoren en het verminderen van de afhankelijkheid van niet-EU-landen, vooral na recente mondiale verstoringen.

    De Europese Commissie heeft vandaag een nieuw plan ontvouwd dat lidstaten moet aanmoedigen om bij overheidsaankopen vaker te kiezen voor bedrijven binnen de Europese Unie. Dit initiatief komt op een moment dat de EU haar strategische autonomie wil vergroten en de afhankelijkheid van derde landen, vooral in cruciale sectoren, wil verminderen.

    Het voorstel van de Commissie omvat onder meer het opzetten van een ‘EU-netwerk voor overheidsopdrachten’. Dit netwerk moet als platform dienen voor lidstaten om best practices uit te wisselen en samen te werken bij grote aanbestedingen. Wij zien dit als een poging om de versnippering van de interne markt tegen te gaan en de schaalvoordelen van de EU beter te benutten.

    Strategische sectoren krijgen voorrang

    Een belangrijk onderdeel van het plan is de focus op strategische sectoren, zoals duurzame energie, digitale technologie en medische hulpmiddelen. De Commissie wil dat lidstaten deze sectoren extra aandacht geven bij hun aanbestedingen. Concreet betekent dit dat er instrumenten komen om de concurrentie binnen de EU te versterken en zo de innovatie en productiecapaciteit binnenshuis te bevorderen.

    De maatregelen zijn een reactie op lessen getrokken uit de coronapandemie en de oorlog in Oekraïne, die de kwetsbaarheid van mondiale toeleveringsketens blootlegden. Wij merken op dat de Commissie met dit plan ook de weerbaarheid van de EU-economie wil vergroten en een meer gestructureerde aanpak voor de interne markt wil introduceren. Het totale volume van de overheidsopdrachten in de EU bedraagt jaarlijks ongeveer 2 biljoen euro, wat neerkomt op zo’n 14 procent van het bruto binnenlands product van de EU.

    Geen pure protectionisme, wel ‘open strategische autonomie’

    Hoewel het plan de voorkeur geeft aan EU-leveranciers, benadrukt de Commissie dat het geen protectionistische maatregel is. De term ‘open strategische autonomie’ wordt gebruikt om aan te geven dat de EU weliswaar haar eigen belangen wil beschermen, maar dit niet wil doen door de grenzen volledig te sluiten. Dit betekent dat bedrijven van buiten de EU nog steeds kunnen meedingen naar opdrachten, maar dat er meer nadruk komt te liggen op criteria zoals duurzaamheid, innovatie en sociale standaarden, naast de laagste prijs.

    De Commissie hoopt zo de kwaliteit en veerkracht van de toeleveringsketens te verbeteren, in plaats van alleen op kostenefficiëntie te focussen. Het succes van dit plan zal afhangen van de mate waarin de lidstaten bereid zijn hun aanbestedingspraktijken aan te passen en de aanbevolen richtlijnen daadwerkelijk te implementeren.