De Nederlandse Spoorwegen (NS) wijzigt haar plannen na advies van consumentenorganisaties. Een verbod op tassen op lege stoelen komt er niet, maar de regels voor compensatie bij stakingen worden strenger.
Treinreizigers in Nederland hoeven hun tas toch niet verplicht op schoot te nemen als de stoel naast hen leeg is. De Nederlandse Spoorwegen (NS) heeft besloten af te zien van het plan om een verbod op het bezet houden van zitplaatsen met handbagage op te nemen in de algemene voorwaarden. In plaats daarvan zullen de huisregels duidelijker worden, met de vraag om plaats te maken als andere reizigers geen zitplek vinden.
Deze aanpassing volgt op advies van het Landelijk Overleg Consumentenbelangen Openbaar Vervoer (Locov). Deze organisatie, waarin maatschappelijke groeperingen en vervoerders overleggen, vond een expliciet verbod te ver gaan. Volgens het Locov vinden veel reizigers het prettig om hun tas dichtbij te houden, en in de meeste gevallen wordt de tas vanzelf weggehaald wanneer de trein drukker wordt.
Compensatie bij stakingen versoberd
Naast de discussie over tassen, vroeg de NS het Locov ook om advies over een nieuwe regeling voor compensatie bij stakingen. Tot voor kort konden reizigers bij een staking niet alleen het geld voor hun gemiste rit terugkrijgen, maar ook de kosten voor vervangend vervoer. Hier komt nu verandering in.
De NS stelt dat er veel misbruik werd gemaakt van de regeling voor vervangend vervoer. Zo ontving het bedrijf vorig jaar tijdens stakingen in juni maar liefst 180.000 aanvragen voor vergoeding van alternatief vervoer, met een totale claimwaarde van ongeveer 4 miljoen euro. Daarvan werd ongeveer 2,8 miljoen euro goedgekeurd, hoewel de NS aangeeft dat het moeilijk te controleren was of deze claims terecht waren. “Iemand kan eenvoudig 25 euro claimen terwijl hij thuiswerkte en niet van plan was met de trein te reizen,” aldus de NS.
Omdat een dergelijke regeling voor vervangend vervoer in andere Europese landen niet gebruikelijk is, schrapt de NS deze nu. Vanaf vandaag kunnen reizigers bij een staking enkel nog de volledige rit vergoed krijgen bij een vertraging van minstens een uur, of een deel van de abonnementskosten. Kosten voor vervangend vervoer zijn voortaan volledig voor eigen rekening. Het Locov adviseerde negatief over deze versobering, maar de NS zet de wijziging toch door, aangezien het advies niet bindend is.
Onze Kijk
Hier bij Block #9 kijken we er zo naar: het is een klassiek dilemma tussen consumentengemak en bedrijfsefficiëntie. Enerzijds is het begrijpelijk dat reizigers hun tas graag naast zich houden, zeker in rustige treinen. Een verbod zou wellicht meer irritatie opwekken dan oplossen. Anderzijds is de versobering van de compensatieregeling bij stakingen een direct gevolg van vermeend misbruik. Hoewel de NS een punt heeft over de controleerbaarheid van claims, is het de vraag of de reiziger hierdoor niet dubbel gestraft wordt: hinder van de staking én geen vergoeding voor de extra kosten om op bestemming te geraken. Het toont de constante zoektocht naar balans in een sector die onder druk staat.