Tag: OCMW

  • Antwerpen Stopt Met Nieuwe Aanwervingen Na Vlaamse Besparingen Op Gemeentefonds

    Antwerpen Stopt Met Nieuwe Aanwervingen Na Vlaamse Besparingen Op Gemeentefonds

    De onduidelijke financiële situatie dwingt de stad en het OCMW tot een aanwervingsstop voor externe krachten tot het einde van het jaar. Ongeveer 50 geplande aanwervingen worden uitgesteld nu de stad een aanzienlijk verlies aan inkomsten van het Gemeentefonds verwacht.

    De stad Antwerpen en het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW) nemen tot eind 2026 geen nieuwe externe medewerkers meer aan. De beslissing komt er door een onzekere financiële situatie, die met name te maken heeft met de Vlaamse besparingen op het Gemeentefonds. De stad verwacht hierdoor miljoenen euro’s aan inkomsten te verliezen, wat een aanzienlijke impact heeft op de lopende begrotingsopmaak. Ongeveer 50 geplande externe aanwervingen worden hierdoor voorlopig opgeschort.

    De woordvoerder van de stad, Liesbeth De Maeyer, bevestigde dat de stad en het OCMW voorzichtig willen zijn in afwachting van de definitieve begroting. Hoewel interne selectieprocedures voor bestaand stedelijk personeel wel doorgaan, worden externe selectieprocedures die momenteel lopen, stilgelegd. Kandidaat-werknemers die al een contract tekenden of een concrete startdatum kregen, kunnen wel zoals afgesproken beginnen.

    Vlaamse besparingen wegen door

    De aanwervingsstop is een direct gevolg van de beslissing van de Vlaamse overheid om te besparen op het Gemeentefonds. Volgens de Gazet van Antwerpen zal de stad Antwerpen tussen 2027 en 2031 maar liefst 277 miljoen euro minder ontvangen uit dit fonds. Dit enorme bedrag, dat de stad eerder al als een ‘zware impact’ op de stadskas omschreef, dwingt het schepencollege om de meerjarenbegroting grondig te herzien. De stad, die zo’n 8.000 medewerkers telt, voelt de druk om de uitgaven te beheersen duidelijk.

    Wij zien vooral dat deze maatregel, hoewel tijdelijk en beperkt tot externe aanwervingen, een duidelijke indicator is van de financiële druk die grote steden in Vlaanderen ervaren. Het toont aan dat zelfs lokaal bestuur, net zoals financiële markten, snel moet reageren op onverwachte budgettaire wijzigingen. De financiële onzekerheid zorgt voor een afwachtende houding, en dat heeft directe gevolgen voor mensen die bij de stad aan de slag wilden.

    Impact op de arbeidsmarkt

    Hoewel 50 uitgestelde aanwervingen op een totaal van 8.000 medewerkers op het eerste gezicht beperkt lijken, is de symbolische waarde groot. Het signaal dat Antwerpen, een van de grootste steden van België, op de rem trapt, kan doorwerken in de bredere lokale arbeidsmarkt. Het is een concrete uiting van de spanningen tussen de verschillende bestuursniveaus en de impact daarvan op de dagelijkse werking van openbare diensten. Het toont ook de kwetsbaarheid van overheidsfinanciën aan, die snel onder druk kunnen komen te staan door hogere overheden.

    De beslissing van Antwerpen is een voorbeeld van hoe macro-economische en politieke besluiten doorzinderen tot op lokaal niveau. Terwijl de wereldwijde financiële markten nog steeds een zekere ‘hebzucht’ vertonen, met de Angst-en-hebzuchtmeter op 64 van de 100 op 8 oktober om 17:34, wijst de situatie in Antwerpen op een meer gespannen realiteit in de publieke sector. De Bitcoin-koers, die op hetzelfde moment 72.722 euro noteerde na een daling van 2,1% in 24 uur, staat in schril contrast met de budgettaire krapte die de stad nu ervaart.

    Wat betekent dit nu?

    De aanwervingsstop in Antwerpen benadrukt de budgettaire uitdagingen waar lokale overheden voor staan als gevolg van besparingen door de Vlaamse overheid. Het is een concrete stap om de onzekere financiële situatie te beheersen en toont aan dat er stevig gesneden moet worden in de uitgaven. De impact zal voelbaar zijn voor werkzoekenden die hoopten op een functie bij de stad, en het zet de discussie over de financiering van gemeenten opnieuw op scherp in de aanloop naar de volgende begrotingsronde.

  • Bijna De Helft Van Brusselse Werklozen Die Uitkering Verliezen, Belandt Bij OCMW

    Bijna De Helft Van Brusselse Werklozen Die Uitkering Verliezen, Belandt Bij OCMW

    Een recente studie van Actiris toont aan dat 47,6 procent van de Brusselse werklozen die hun uitkering kwijtraakten door tijdslimieten, binnen drie maanden een leefloon aanvraagt. In het eerste kwartaal van dit jaar verloren 15.500 personen hun uitkering, wat wijst op groeiende kwetsbaarheid in de hoofdstad.

    De Brusselse arbeidsbemiddelaar Actiris maakt zich zorgen over de gevolgen van het verlies van werkloosheidsuitkeringen. Uit een studie van de organisatie blijkt dat bijna de helft, ofwel 47,6 procent, van de Brusselse werklozen die hun uitkering door tijdslimieten verloren, binnen de drie maanden een leefloon bij het OCMW aanvraagt. Dit illustreert de directe en aanzienlijke impact van deze maatregel op de financiële situatie van kwetsbare inwoners.

    In het eerste kwartaal van dit jaar verloren in totaal 15.500 werklozen hun recht op een uitkering in het Brussels Gewest. Het gaat hierbij vooral om mensen die al langdurig werkloos waren, met name zij die meer dan acht of zelfs twintig jaar zonder werk zaten. Actiris merkt op dat deze groep doorgaans al verder van de arbeidsmarkt staat, wat de terugkeer naar betaald werk extra bemoeilijkt.

    Kwetsbare Groep Vindt Moeilijk Werk

    De cijfers tonen aan hoe beperkt de kansen zijn voor deze groep om snel een nieuwe job te vinden. Slechts 12,6 procent van de uitgeslotenen vond binnen de drie maanden werk. Een nog kleiner deel, amper 7,1 procent, wist een contract voor 28 dagen of langer te bemachtigen. Dit onderstreept de uitdagingen waar deze personen voor staan, vooral gezien het feit dat 63,6 procent van hen een laag opleidingsniveau heeft en 39,1 procent vijftig jaar of ouder is. Het profiel van de uitgesloten personen wijst op een hoge kwetsbaarheid, zo stelt Actiris.

    Wij zien vooral dat de verplichte overstap naar het OCMW een symptoom is van een dieperliggend probleem: de onvoldoende begeleiding en herintegratie van langdurig werklozen in de Brusselse arbeidsmarkt. Hoewel een leefloon een vangnet biedt, verschuift het de maatschappelijke kosten en lost het de structurele werkloosheid niet op. De afhankelijkheid van sociale bijstand neemt daardoor toe, wat de druk op lokale OCMW’s vergroot.

    Impact Op Diverse Brusselse Gemeenten

    De overstap naar het OCMW is wijdverspreid over het Brusselse Gewest, maar treft sommige gemeenten harder dan andere. Proportioneel gezien tellen Etterbeek (57,8 procent), Oudergem (53,6 procent), Brussel-Stad (52,9 procent) en Sint-Gillis (51,7 procent) het hoogste aandeel personen die na het verlies van hun uitkering nu door een OCMW worden ondersteund. Deze cijfers, die we aflezen van 25 september om 10:01, liggen beduidend hoger dan het gemiddelde voor het hele gewest en tonen aan hoe lokaal de impact van de maatregel kan zijn.

    Vooruitblikkend verwacht Actiris dat de situatie verder zal verslechteren. Tussen juli 2026 en juni 2027 zullen naar schatting nog eens 10.000 werkzoekenden hun recht op een uitkering verliezen. Dit zet de discussie over de effectiviteit van de huidige werkgelegenheidsmaatregelen en de noodzaak van gerichte sociale ondersteuning opnieuw op scherp, zeker met het oog op de blijvende uitdagingen in de Brusselse arbeidsmarkt.