Block #9

Tag: Regering-De Wever

  • Werkgevers Betreuren Recordaantal Stakingsdagen In België, De Economie Lijdt Eronder

    Werkgevers Betreuren Recordaantal Stakingsdagen In België, De Economie Lijdt Eronder

    De Belgische werkgeversorganisatie Voka uit haar bezorgdheid over het recordaantal stakingsdagen dat het land in 2025 heeft gekend. Volgens cijfers van het Europese vakbondsinstituut ETUI werden er vorig jaar maar liefst 1.354.845 stakingsdagen geregistreerd, wat neerkomt op 313 stakingsdagen per 1.000 werknemers. Dit is een aanzienlijke stijging vergeleken met het vorige recordjaar 1999, toen er 299 stakingsdagen per 1.000 werknemers waren. Voka stelt dat deze acties de economie schaden en roept vakbonden op tot redelijkheid.

    De stakingen waren voornamelijk gericht tegen het besparingsbeleid van de regering-De Wever. Kurt Vandaele, onderzoeker bij ETUI, benadrukt dat meer dan een miljoen stakingsdagen uitzonderlijk veel is in historisch perspectief, met records die bijna alle categorieën doorbreken. Opvallend is ook dat het protest, in tegenstelling tot de acties van 1999 tegen het Globaal Plan van Dehaene, gespreid was over het hele jaar en niet geconcentreerd in één kwartaal. De socialistische vakbond ABVV bevestigt dit en wijt de acties aan een “kortzichtig en onverstandig regeringsbeleid” dat voelbaar is in de portemonnee van de mensen.

    Onderwijs En Openbare Sector Trekken De Kar

    Het zwaartepunt van de stakingsacties lag in 2025 duidelijk in het onderwijs, dat goed was voor 31,3 procent van alle stakingsdagen. De openbare sector in zijn geheel droeg bijna de helft bij, met 49,4 procent van de totale stakingsdagen. Maar ook in de privésector waren er uitzonderlijk veel stakingen, onder meer in de voedingsindustrie, de chemie en petroleumsector, en het transport en de logistiek.

    Regionale verschillen waren aanzienlijk. Wallonië telde 499 stakingsdagen per 1.000 werknemers, gevolgd door Brussel met 456 stakingsdagen. Vlaanderen kende met 192 stakingsdagen per 1.000 werknemers relatief minder acties, maar meer dan 500.000 stakingsdagen in Vlaanderen blijft een indrukwekkend aantal, aldus Vandaele. België profileert zich hiermee, samen met Frankrijk, als een van de stakingskampioenen van Europa, waarbij Voka opmerkt dat veel acties politiek geïnspireerd zijn en niet voortkomen uit bedrijfsinterne conflicten.

    Economische Groei Onder Druk

    Voka wijst erop dat België economische groei nodig heeft en dat een dergelijk stakingsgedrag hier niet bij helpt. “We roepen de vakbonden op om redelijkheid aan de dag te leggen bij stakingsacties,” klinkt het. De vakbonden zien de recordcijfers dan weer als een direct gevolg van een beleid dat de sociale vrede ondermijnt, met geblokkeerde lonen, indexsprongen en eenzijdige flexibiliteit. Wij zien vooral dat de diepe kloof tussen werkgevers en werknemers, aangewakkerd door het huidige beleid, tot een historisch hoogtepunt is gekomen en voorlopig niet lijkt te verdwijnen.

  • Belgische Staat Pakt Vanaf 1 September 2026 Slapende Tegoeden Onder 250 Euro Definitief Af

    Belgische Staat Pakt Vanaf 1 September 2026 Slapende Tegoeden Onder 250 Euro Definitief Af

    Wie nog geld heeft staan op een bankrekening die al vijf jaar ongebruikt is, moet snel zijn. Kleine bedragen gaan naar de staatskas, een gevolg van strengere regels rond slapende tegoeden.

    Vanaf 1 september 2026 verdwijnen alle bedragen onder de 250 euro op ‘slapende’ bankrekeningen in België definitief in de staatskas. Dit is het directe gevolg van nieuwe, strengere regels die de regering-De Wever heeft ingevoerd. Wie vandaag geen actie onderneemt, verliest het geld aan de overheid.

    Een bankrekening wordt als slapend beschouwd wanneer er vijf jaar lang geen contact is geweest met de bank en er in die periode geen transacties zijn uitgevoerd. Veel mensen zijn zich hier niet van bewust, maar een simpele login op de bankapp of een kleine overschrijving volstaat om de rekening weer actief te maken.

    Verjaringstermijn Verkort

    De aanpassing van de regels is significant. Voorheen bleef geld op slapende rekeningen dertig jaar lang beschikbaar voor de rechtmatige eigenaar. Deze termijn is nu drastisch teruggebracht naar vijf jaar. Na deze periode wordt het geld doorgestort naar de staatskas. Voor de kleinere bedragen onder de 250 euro is de verandering nog radicaler: de verjaringstermijn vervalt volledig, wat betekent dat deze tegoeden per direct worden overgeheveld.

    Deze maatregel zal de Belgische staatskas een aanzienlijk bedrag opleveren. In 2025 hoopte de regering al een half miljard euro op te halen via slapende rekeningen. Met de versnelde inname van kleine bedragen, die vaak over het hoofd worden gezien, zal dit bedrag verder aandikken. Het is een duidelijk signaal dat de overheid de touwtjes strakker aantrekt wat betreft ongebruikte financiële middelen.

    Hoe Je Geld Terugkrijgt

    Wil je controleren of je nog slapende tegoeden hebt? De eenvoudigste manier is via MyMinfin, het online portaal van de FOD Financiën. Je logt in op je persoonlijke account, navigeert naar ‘Mijn betalingen’ en kiest vervolgens ‘Mijn slapende tegoeden raadplegen’. Als er effectief een slapende rekening opduikt, kan je via datzelfde platform meteen een teruggave aanvragen.

    Wij zien dit als een belangrijke wake-upcall voor iedereen die meerdere bankrekeningen heeft of in het verleden van bank is gewisseld. Een snelle controle kan voorkomen dat je ongemerkt geld kwijtraakt aan de overheid. Het toont ook aan dat financiële administratie, hoe klein de bedragen soms ook lijken, altijd de moeite waard is.

  • Belgische Langetermijnrente Boven 3,8 Procent: Begroting Onder Druk

    Belgische Langetermijnrente Boven 3,8 Procent: Begroting Onder Druk

    De oplopende langetermijnrente in België, nu boven 3,8 procent, zet de begrotingsonderhandelingen van de regering-De Wever onder zware druk. Economen waarschuwen voor een rentesneeuwbal als er niet snel wordt ingegrepen.

    De Belgische langetermijnrente is op 19 augustus 2026 gestegen tot boven 3,8 procent. Dat is het hoogste niveau sinds 2012 en maakt het lenen van nieuw geld voor de overheid steeds duurder. Deze stijging duwt België verder richting de gevarenzone, zo waarschuwen economen Willem Sas en Selien De Schryder. De regering-De Wever staat voor de uitdaging om dit najaar 10 miljard euro te vinden om de begroting op koers te houden.

    Hier bij Block #9 kijken we er zo naar: de stijgende rente is een signaal dat de financiële markten kritischer kijken naar de houdbaarheid van de Belgische overheidsfinanciën. Hoewel er nog geen reden tot paniek is, zoals professor publieke economie Willem Sas (UHasselt, KU Leuven) aangeeft, is dit zeker een waarschuwing die de politiek niet kan negeren.

    Oorzaken en Gevolgen van de Rentestijging

    De hogere rente is geen puur Belgisch fenomeen; ook in andere landen zoals de Verenigde Staten, Duitsland en Frankrijk zien we een stijging van de rentes op staatsobligaties. Volgens Sas zijn er meerdere oorzaken. De oorlog in het Midden-Oosten wakkert inflatieverwachtingen aan, terwijl ook de enorme investeringen in artificiële intelligentie veel kapitaal aantrekken. Dit verhoogt de concurrentie voor overheden die geld willen lenen. Daarnaast kijken beleggers, zo stelt professor Selien De Schryder (UGent), nadrukkelijker naar overheidsschulden en begrotingstekorten dan enkele jaren geleden.

    De impact op de Belgische begroting is niet onmiddellijk catastrofaal, omdat de overheid zich voor lange periodes financiert. Veel uitstaande schuld dateert nog uit de periode van zeer lage rentes. Dit voordeel slinkt echter snel. Oude leningen moeten geleidelijk worden vervangen door nieuwe schulden tegen hogere tarieven. Sas merkt op dat dit proces nu begint en dat de impact op de begroting met vertraging, maar onvermijdelijk, zal komen.

    Het Risico van een Rentesneeuwbal

    De grootste bezorgdheid van de economen ligt niet in de huidige rentelast, maar in wat er de komende jaren kan gebeuren als de Belgische financiën niet verbeteren. De Schryder wijst op het risico van een zogenoemde rentesneeuwbal. Dit ontstaat wanneer de rente op de staatsschuld langere tijd hoger is dan de economische groei. In zo’n scenario wordt de schuld moeilijk beheersbaar, omdat een steeds groter deel van de begroting naar rentebetalingen gaat, wat de ruimte voor andere uitgaven beperkt.

    Sas benadrukt dat België nog niet in zo’n scenario zit, maar er wel bij aanschurkt. Als financiële markten beginnen te twijfelen aan de houdbaarheid van de Belgische financiën, kan dit effect zichzelf versterken, waarbij beleggers steeds hogere rentes eisen. De regering-De Wever wil dit najaar 10 miljard euro vinden. De Schryder stelt dat de afgesproken inspanning ‘vrij licht’ is om de begroting structureel op orde te krijgen. Sas vindt het signaal van een akkoord en politieke stabiliteit belangrijker dan het precieze bedrag, omdat financiële markten negatief reageren op politieke instabiliteit.

    De kern van het probleem, zo stelt De Schryder, zijn de aanhoudende begrotingstekorten. Politici moeten beseffen dat ze het schip nog kunnen keren, en dat ze dit liefst zelf doen, voordat de financiële markten hen dwingen. De budgettaire uitdagingen zullen ook na deze begrotingsronde aanhouden, met hogere pensioenuitgaven, investeringen in defensie en de kosten van de klimaattransitie. Er is geen enkele maatregel die dit probleem in één keer oplost; een combinatie van meer economische groei, efficiëntere overheidsuitgaven en structurele hervormingen is noodzakelijk. De uitdaging is vooral om hiervoor een politieke meerderheid te vinden.