Het ministerie van Financiën in de Verenigde Staten heeft de rapportageplicht voor shellbedrijven teruggeschroefd, net nu de federale schuld een recordhoogte bereikt. Een beleidsvoorstel wil deze bedrijven belasten om het tekort aan te pakken.
Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft deze maand besloten om de rapportagevereisten voor shellbedrijven te versoepelen. Tegelijkertijd is de nationale schuld van de Verenigde Staten opgelopen tot een duizelingwekkende 40 biljoen dollar (ongeveer 37 biljoen euro). Deze twee ogenschijnlijk ongerelateerde feiten vormen de aanleiding voor een pleidooi om shellbedrijven zwaarder te belasten, een voorstel dat de federale begroting moet helpen saneren.
Shellbedrijven zijn entiteiten die voornamelijk op papier bestaan en geen directe menselijke eigenaars hebben. Ze vormen vaak complexe structuren waarbij bedrijven eigenaar zijn van andere bedrijven, die op hun beurt weer eigenaar zijn van andere entiteiten. Dit maakt het bijzonder moeilijk om de uiteindelijke begunstigde te achterhalen. Criminelen, zoals kartels en oligarchen die sancties omzeilen, maken hier handig gebruik van om anoniem te blijven en geld wit te wassen. Maar ook legitieme bedrijven gebruiken deze constructies om hun belastingfactuur te verlagen.
Belastingontwijking Via Complexe Structuren
Een rapport van het Government Accountability Office (GAO) toonde eerder al aan dat ‘circulaire partnerschappen’ een probleem vormen. Hierbij is Bedrijf 1 eigenaar van Bedrijf 2, dat dan weer Bedrijf 3 bezit, dat op zijn beurt eigenaar is van Bedrijf 1. Door deze verwevenheid is het voor de belastingdienst, de IRS, bijna onmogelijk om de werkelijke personen achter het inkomen en de belastingen te identificeren. Wij zien hier een duidelijke kwetsbaarheid in het systeem, want als de overheid de eigenaars niet kan traceren, is het innen van belastingen een moeilijke zaak.
Bovendien genieten veel shellbedrijven van een belastingvrijstelling. Terwijl traditionele bedrijven een belastingtarief van 21 procent betalen op hun winsten, zijn shellbedrijven vaak georganiseerd als ‘partnerschappen’ die geen directe federale belastingen betalen. De eigenaars zijn weliswaar wettelijk verplicht om belasting te betalen op dit inkomen, maar dit gebeurt vaak niet als de IRS hen niet kan identificeren. In 2022 stroomde meer dan 3,7 biljoen dollar (ongeveer 3,4 biljoen euro) via deze zakelijke partnerschappen. Uit een studie uit 2015 bleek dat eigenaars van partnerschappen gemiddeld slechts 15,9 procent belasting betaalden, ongeveer de helft van het tarief voor traditionele bedrijven. De rijkste 1 procent ontvangt maar liefst 69 procent van al het partnerinkomen.
Een Nieuwe Belasting Als Oplossing
Om deze belastingontwijking aan te pakken, wordt een nieuwe belasting op shellbedrijven voorgesteld. Deze belasting zou progressief zijn, wat betekent dat het tarief stijgt naarmate de structuur van een bedrijf complexer is. Het zou beginnen bij een klein percentage, bijvoorbeeld 1 procent, op de inkomsten, aftrekposten en activa die tussen entiteiten worden doorgegeven. Dit percentage zou dan oplopen met elke extra laag van eigendom. Een bedrijf met twintig eigendomslagen zou zo een belasting van 20 procent kunnen krijgen op de uitgekeerde activa.
Dit beleid zou shellbedrijven niet verbieden, maar ze wel duur maken om te onderhouden. Het zou criminelen afstraffen, buitenlandse investeerders dwingen hun eerlijke deel te betalen en voorkomen dat rijke Amerikanen het belastingstelsel omzeilen. Standaard kleine bedrijven die direct eigendom zijn, zouden volledig worden vrijgesteld. Gezien de 4,4 biljoen dollar (ongeveer 4 biljoen euro) die in 2022 tussen entiteiten of buitenlanders stroomde, zou een dergelijke belasting jaarlijks tientallen miljarden euro’s kunnen opleveren om het federale tekort te verkleinen. Wij denken dat dit voorstel de transparantie zou vergroten en de opsporing van criminele activiteiten zou vergemakkelijken, terwijl het tegelijkertijd de overheidsfinanciën ten goede komt.