Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft de inkoop van langlopende staatsobligaties verdubbeld, wat de goudprijs de hoogte in stuwt. Experts zien hierin een mogelijke voorbode van ‘yield-curve control’.
De goudprijs heeft deze week een flinke sprong gemaakt, met noteringen boven de 4.600 dollar per ounce. Die stijging volgt op een onverwachte beleidswijziging van het Amerikaanse ministerie van Financiën. Dat kondigde op negentien augustus aan de inkoop van langlopende staatsobligaties te verdubbelen, een maatregel die de obligatierendementen en de dollar deed dalen, terwijl goud in waarde steeg.
De aankondiging zorgde meteen voor een stijging van de spotgoudprijs met meer dan drie procent tot bijna 4.500 dollar per ounce, de grootste eendagswinst sinds februari. Tegen het einde van de week klom goud verder tot boven de 4.600 dollar, waarmee de rally voor de derde week op rij werd voortgezet. Volgens de World Gold Council, die de ontwikkelingen nauwgezet volgt, kan deze opwaartse trend nog verder doorzetten als Amerikaanse beleidsmakers meer ingrijpen om de langetermijnrente laag te houden.
Wat de beleidswijziging betekent
De actie van het ministerie van Financiën wordt door econoom Mohamed El-Erian gezien als een stap richting ‘yield-curve control’ (YCC), een beleid waarbij de centrale bank obligaties koopt om de langetermijnrente direct te plafonneren. Johan Palmberg, senior kwantitatief analist bij de World Gold Council, merkt op dat de Amerikaanse overheid kampt met een groeiende schuldenlast, die deze week de veertig biljoen dollar heeft bereikt. De traditionele kopers van staatsobligaties, zoals buitenlandse centrale banken, diversifiëren hun reserves, en hefboomfondsen, die gevoeliger zijn voor prijzen, nemen een steeds groter deel van de vraag voor hun rekening. Dit alles zet de obligatiemarkt onder druk.
Palmberg stelt dat als de markt onder druk blijft staan, beleidsmakers uiteindelijk ‘yield-curve control’ zouden kunnen overwegen. Hoewel de huidige aanpak van het ministerie van Financiën wordt gepresenteerd als een maatregel om de marktwerking te verbeteren, kan het onderscheid met monetair beleid vervagen. Wij zien dit als een vorm van ‘plausible deniability’, zoals Palmberg het treffend omschrijft: het lijkt erop, maar men wil het niet zo noemen.
Waarom goud profiteert
Voor goudbeleggers zijn er drie belangrijke voordelen als de Verenigde Staten uiteindelijk richting ‘yield-curve control’ bewegen:
- Verzwakking van de dollar: YCC zou de Amerikaanse dollar waarschijnlijk verzwakken. Omdat goud in dollars wordt geprijsd, wordt het dan goedkoper voor kopers met andere valuta’s, wat de prijs ondersteunt.
- Lagere reële rentes: Het plafonneren van de obligatierendementen bij aanhoudende inflatie zou de reële rentes waarschijnlijk verlagen. Goud presteert historisch goed wanneer inflatiegecorrigeerde obligatierendementen dalen, omdat de opportuniteitskosten van het aanhouden van een niet-renderend actief dan afnemen.
- Bescherming tegen financiële repressie: Beleggers kunnen goud steeds meer zien als bescherming tegen financiële repressie, waarbij overheden de leenkosten onder het marktniveau houden om de schulden beheersbaar te maken.
Palmberg waarschuwt wel dat de uitkomst niet per se uniform positief hoeft te zijn voor goud. Een geloofwaardig en tijdelijk YCC-programma zou het vertrouwen in de obligatiemarkten kunnen herstellen en de vraag naar goud als veilige haven kunnen verminderen. Toch blijft de onderliggende investeringscase voor goud sterk, gezien de aanhoudende zorgen over de schuldenberg en pogingen om deze te beheren zonder de schuld daadwerkelijk te verminderen.