Categorie: Crypto Mining & Staking

De Bitcoin-mijnbouw ondervindt momenteel aanzienlijke druk, met een recente daling van de mijnbouwmoeilijkheidsgraad tot ongeveer 135,5 terhash (T). Deze daling van 1,1% in de afgelopen 24 uur komt op een cruciaal moment, waarin publieke mijnbouwbedrijven recordhoeveelheden BTC verkopen om hun operationele kosten te dekken. Deze ontwikkeling wijst niet alleen op de aanhoudende uitdagingen binnen de sector, maar ook op een groeiende behoefte aan aanpassingen in de strategieën van mijnbouwbedrijven.

De afgelopen twaalf maanden zijn bijzonder problematisch geweest voor Bitcoin-mijners. De combinatie van afgenomen blokbeloningen, stijgende energieprijzen, een aanhoudende bearish markt en verschillende geopolitieke schokken heeft een ongunstig economisch klimaat gecreëerd. Het feit dat tot 20% van de Bitcoin-miners momenteel onrendabel opereert, zoals blijkt uit het Q1 2026-rapport van assetmanager CoinShares, maakt de situatie des te zorgwekkender.

In het rapport van CoinShares wordt de vierde kwartaal van 2025 als de meest uitdagende periode sinds de halvering in april 2024 bestempeld. Deze periode werd gekenmerkt door een scherpe correctie in de BTC-prijs, die binnen enkele maanden van ongeveer $ 125.000 naar $ 86.000 dook. Dit heeft niet alleen invloed op de marges van miners, maar ook op hun algehele levensvatbaarheid.

In het eerste kwartaal van 2026 hebben publiek verhandelde Bitcoin-mijnbouwbedrijven meer BTC verkocht dan in alle vier kwartalen van 2025 samen. Uit gegevens van TheEnergyMag blijkt dat onder andere bedrijven als MARA, CleanSpark, Riot, Cango, Core Scientific en Bitdeer in totaal meer dan 32.000 BTC hebben verkocht. Dit volume overtreft zelfs de 20.000 BTC die in het tweede kwartaal van 2022 werd verkocht, een periode die samen viel met de ineenstorting van het Terra-Luna-ecosysteem en het begin van een diepere bear market.

Het is gebruikelijk dat mijnbouwbedrijven hun BTC verkopen om hun operationele kosten, die vaak in fiat-valuta worden uitgedrukt, te dekken. Echter, wanneer de kosten om een enkele BTC te delven stijgen tot boven de spotprijs, komen veel bedrijven in financieel zwaar weer terecht. De huidige preventieve verkoop van BTC door deze mijnbouwbedrijven is niet alleen een reactie op de directe noodzaak, maar ook een indicator van de lange termijn duurzaamheid van de sector.

De dynamiek van de Bitcoin-markt, aangedreven door technologische en economische factoren, zet de toekomst van de mijnbouw in de schijnwerpers. Naarmate de moeilijkheidsgraad van het mijnen naar verwachting zal stijgen, vooral gezien de geplande aanpassingen in de komende periodes, moeten miners zich snel aanpassen. Innovaties op het gebied van energie-efficiëntie en kostenreductie zullen cruciaal zijn voor hun overleving.

De toenemende druk die mijnbouwbedrijven ondervinden, om niet alleen hun operationele kosten te dekken maar ook te concurreren met andere uitvoerders in een steeds verscherpte markt, maakt het noodzakelijk om te investeren in technologieën die de efficiëntie verhogen en de kosten verlagen. In dit licht is het essentieel voor investeerders en beleidsmakers om nauwlettend te volgen hoe de sector zich ontwikkelt. Dit biedt niet alleen inzichten voor strategische investeringen, maar ook voor het vormgeven van een gezond regulerend kader.

Vraag & Antwoord

Waarom daalt de Bitcoin-mijnbouwmoeilijkheidsgraad?
De recente daling van de mijnbouwmoeilijkheidsgraad is te wijten aan een combinatie van factoren, waaronder de economische druk op mijnbouwbedrijven door stijgende operationele kosten en marktimperfecties die hen dwingen om BTC te verkopen om financieel gezond te blijven.

Wat zijn de gevolgen van de recordverkoop van BTC door mijnbouwbedrijven?
De recordverkoop kan duiden op een gebrek aan vertrouwen onder mijnbouwbedrijven of een noodgedwongen reactie op de huidige economische omstandigheden, wat de lange termijn levensvatbaarheid van deze bedrijven kan ondermijnen.

Hoe beïnvloeden geopolitieke schokken de Bitcoin-mijnbouw?
Geopolitieke onzekerheid kan de energiekosten doen stijgen en het investeringsklimaat veranderen, wat op zijn beurt een directe impact heeft op de winstgevendheid van mijnbouwoperaties en indirecte gevolgen kan hebben voor de gehele crypto-markt.

Bitcoin-mining hangt momenteel in sterkere mate af van subsidies dan van de vraag. Gezien de aankomende aanpassing van de moeilijkheidsgraad, die door CoinWarz wordt geschat op 18 april 2026, is de aandacht gevestigd op de schatting dat de moeilijkheidsgraad van 138,97 triljoen naar 132,14 triljoen zal dalen, een afname van 4,91%. Deze cijfers zijn belangrijk, maar wat eronder ligt, is nog veel bepalender voor de toekomst van mining.

De recente gegevens van YCharts, gebaseerd op Blockchain.com, tonen aan dat de dagelijkse Bitcoin-transactiekosten op 8 april op 2,443 BTC stonden, wat een daling van 69% betekent ten opzichte van een jaar geleden. Terwijl de bloksubsidie vaststaat op 3,125 BTC en het netwerk dagelijks ongeveer 144 blokken produceert, dragen de transactiekosten nog altijd maar een fractie bij aan de inkomsten van miners.

Hierdoor rijst de vraag: wat bepaalt daadwerkelijk het voortbestaan van miners als de transactiekosten laag blijven? Dit antwoord begint met de inkomstenstructuur, gevolgd door de kostenstructuur, en uiteindelijk de aanpassingsstructuur. De inkomsten zijn nog steeds vooral afhankelijk van subsidies en de Bitcoin-prijs.

Bitcoin-miners ontvangen uit twee hoofdbronnen hun vergoedingen: de subsidie en de betalingen voor transactiekosten. De subsidie is de protocolgebonden uitgifte die aan elk blok is gekoppeld, terwijl de transactiekosten de extra verplichte betalingen zijn die gebruikers doen om hun transacties bevestigd te krijgen.

In een sterke on-chain omgeving speelt de laag voor transactiekosten een belangrijke rol in de economische structuur voor miners. In zwakkere omgevingen komt deze laag in de vergetelheid, waardoor miners veel directer afhankelijk worden van de marktprijs van Bitcoin.

De huidige omstandigheden vallen duidelijk onder deze laatste categorie. Een recente analyse van mempool.space toont aan dat laag-, midden- en hoogprioritaire transacties zich rond 1 sat/vB bevinden. YCharts geeft aan dat de gemiddelde transactieprijs op 8 april neerkwam op $0,3335, wat een daling van 80,53% ten opzichte van vorige jaar betekent. Het netwerk functioneert nog steeds zonder problemen, de blokken worden nog steeds gemined en gebruikers hebben toegang tot blokruimte tegen lage kosten.

Voor miners heeft dit duidelijke gevolgen. De inkomsten uit transactiekosten bieden op dit moment nauwelijks extra steun. De Bitcoin-prijs lag rond de $71.800 op 10 april, wat een stijging betekent van 7,4% in de afgelopen week en 3,1% in de afgelopen 30 dagen. Deze stijging is gunstig, maar dit gebeurt vooral door de waarde van de subsidies, en niet door een herstel van de vraag naar blokruimte door gebruikers.

De ongelijkheid tussen subsidiekosten en transactiekosten is aanzienlijk. Bitcoin produceert dagelijks zo’n 144 blokken, wat neerkomt op ongeveer 450 BTC aan nieuwe subsidies per dag, voordat er ook maar iets aan transactiekosten is berekend. De totale transactiekosten van 2,443 BTC op 8 april suggereren dat deze kosten slechts een fractie van 1% van de totale minerinkomsten in BTC-termen bijdragen.

Daarom is de vraag cruciaal: wat houdt miners in leven wanneer de bijdrage van de transactiekosten zo minimaal is? De aanpassing aan een lagere moeilijkheidsgraad kan de economie op niveau van de vloot verbeteren, omdat miners minder rekenkracht nodig hebben om een blok te vinden, wat de druk op hen kan verlichten. Toch zal de overlevingskans van miners de komende weken grotendeels bepaald worden door de prijs, efficiëntie, energieprijzen, schuldenlasten en de financiële discipline van hun schatkisten.

Wanneer de inkomstenstructuur wordt teruggebracht tot subsidies en de prijs, wordt de kostenstructuur veel duidelijker. De overlevingskans van miners hangt af van wie Bitcoin kan produceren tegen een kostprijs die voldoende ruimte laat voor een gezonde cashflow. Dit is een complexe afweging, waarbij elektriciteitskosten, de efficiëntie van de apparatuur, hostingkosten, de hoogte van schulden en de flexibiliteit van de schatkist allemaal een cruciale rol spelen.

CoinShares biedt hierin de helderste externe kader. In hun rapport over de miningresultaten van Q1 2026 geven ze aan dat Q4 2025 het moeilijkste kwartaal was voor miners sinds de halvering in 2024. De gewogen gemiddelde productiekosten voor publieke miners lag in die periode rond de $79.995 per BTC.

Deze cijfers illustreren hoe smal de spread is geworden in de genoteerde sector. CoinShares wijst er bovendien op dat elke miner die onder een S19 XP werkt en meer dan 6 cent per kilowattuur betaalt, verlies lijdt bij een kostenstructuur van $30 per PH/dag.

Dit resulteert in een scherpere driedelige hiërarchie: de eerste laag omvat de laagste kostenoperators met moderne apparatuur, gunstige energiebronnen en balansstructuren die schokken kunnen opvangen zonder gedwongen verkopen. Deze miners ondervinden nog steeds druk door de lage kosten van de transacties, maar hebben voldoende efficiëntie en financiële ruimte om het hoofd boven water te houden. Hun probleem betreft vooral margecompressie, in plaats van onmiddellijke overlevingskwesties.

De tweede laag bestaat uit de gematigde operators. Deze kunnen nog steeds levensvatbaar blijven, maar alleen met strenger schatkistbeheer, meer selectieve investeringsbeslissingen, en minder expansie. Ze kunnen de komende weken blijven opereren als de Bitcoin-prijs standhoudt en als de verwachte moeilijkheidsgrens omtrent de huidige verwachtingen blijft. Echter, ze beschikken over veel minder speling dan de topklasse, vanwege het gebrek aan steun van de transactiekosten.

De derde laag, die in de meeste problemen verkeert, omvat de oudere, duurdere vlootbedrijven, operators met verouderde machines en slechte energie-economieën. Dit zijn de miners die als eerste zullen breken; hun verhaal draait niet meer om groei, maar om inkrimping, machine-uitval, opportunistische verkopen van de schatkist, en het afwegen van investeringen in hun uitrusting.

Dit is de kritische verhouding waarin miningresultaten vaak verborgen blijven. Het prijsniveau blijft cruciaal, hoewel voornamelijk als invoer voor de hashprijs en cashmarges. CoinShares schat dat de hashprijs kan stijgen tot ongeveer $37 per PH/dag als de Bitcoin-prijs terugkeert naar $100.000, en tot ongeveer $59 per PH/dag als de prijs $126.000 zou bereiken.

Deze schattingen tonen aan hoe snel de omstandigheden kunnen verbeteren met een prijsverhoging. Tegelijkertijd verklaart het waarom de huidige omgeving zo gespannen blijft. Bitcoin heeft zich weliswaar gestabiliseerd, maar bevindt zich nog steeds ver onder de niveaus die een breed vertrouwen binnen het miningsegment zouden kunnen creëren.

Dit benadrukt weer dat schatkistbeheer nu belangrijker is dan ooit. Operators met een sterke schatkist kunnen doorzwemmen tijdens periodes van zwakke kosten en middellange hashprijzen. Daarentegen moeten operators met minder flexibiliteit eerder beslissingen nemen over het verkopen van BTC, het verlagen van investeringen, het stilleggen van oudere systemen, of het terugtrekken van marginale sites. In een markt waarin subsidies bijna al het werk verrichten, wordt schatkistbeheer een integraal onderdeel van het productiemodel.

Wanneer de inkomsten mager blijven en de kostenstructuur aangescherpt wordt, zullen miners zich moeten aanpassen. Wat gebeurt er als puur Bitcoin-mining niet meer voldoende operationele ruimte biedt?

De eerste aanpassing is curtailment. Daarbij schakelen operators duurdere machines uit, verminderen ze de blootstelling op zwakkere locaties, en bewaren ze contanten in afwachting van betere prijskansen of een gunstiger moeilijkheidsprofiel.

De tweede stap is fleet triage. Het beschikbare kapitaal wordt aangewend voor de meest efficiënte apparatuur en de best presterende locaties. Oudere machines blijven alleen online als ze tenminste hun energie- en hostingkosten kunnen dekken.

De derde benadering is strategische diversificatie, waarbij miners zich gaan richten op mogelijkheden buiten enkel Bitcoin-mining. Ze onderzoeken wat hun energie, grond, koeling en datacenter-assets kunnen opleveren in aangrenzende markten. Deze prognose zegt veel over hoe miners hun opties rangschikken. Een locatie met voldoende stroomtoegang en mogelijkheden voor datacentra kan mogelijk meer opleveren met een ander type werk dan met Bitcoin-mining in een omgeving met lage kosten. Zwakke kosten verlagen ook de aantrekkelijkheid van mining in vergelijking met andere computationele bedrijven die om dezelfde infrastructuur strijden. Een miner heeft geen ideologisch geloof nodig om deze verschuiving te omarmen.

De aanstaande resetperiode biedt de markt echter een duidelijke nabijgelegen test. CoinWarz plaatst de volgende moeilijkheidsaanpassing op 18 april, met een verwachte daling naar 132,14 triljoen. Als die aanpassing zoals verwacht uitvalt, kan dit miners enige verlichting bieden op het gebied van output-economieën. De vragen die volgen, zijn echter veel cruciaal: verandert er daadwerkelijk iets in de kostenlaag?

Een betekenisvolle verbetering zou een hogere Bitcoin-prijs, een duidelijke toename van transactiekosten, of idealiter een combinatie van beide vereisen. Zonder een herstel van de kosten zijn miners nog steeds afhankelijk van subsidies en de prijs om te overleven.

In de komende weken zullen de winnaars waarschijnlijk de miners zijn met efficiënte apparatuur, betere energie-economieën, sterkere controle over hun schatkisten en voldoende strategische flexibiliteit om hun vermogen aan te passen waar de opbrengsten het hoogste zijn.

De verliezers zijn waarschijnlijk de miners die afhankelijk zijn van kostenondersteuning om hun verouderde apparatuur, hoge energieprijzen of fragiele balansen te compenseren.

Hoewel Bitcoin-mining nog steeds blokken volgens schema produceert, kan de volgende moeilijkheidsaanpassing operators enige verlichting bieden.

De onderliggende situatie blijft onveranderd. De vraag naar blokruimte brengt weinig in het laadvermogen, en de overlevingskans voor miners wordt bepaald door wie het langst kan volhouden in een omgeving met zwakke kosten, totdat de prijs, de kosten of beide verbeteren.

Vraag & Antwoord

Welke rol speelt de subsidie in de Bitcoin-mining?
De subsidie is de belangrijkste bron van inkomsten voor miners en staat vast bij 3,125 BTC per blok. Deze subsidie is cruciaal, met name in tijden van lage transactiekosten, omdat zij voor het leeuwendeel van hun inkomsten zorgt.

Wat zijn de grootste uitdagingen voor miners momenteel?
De grootste uitdagingen voor miners zijn de onzekere energieprijzen, verouderde apparatuur en de afhankelijkheid van subsidies in plaats van transactiekosten. Met transactiekosten die nauwelijks bijdragen, wordt hun overlevingskans sterk afhankelijk van de marktprijs van Bitcoin.

Hoe reageren miners op de huidige marktcondities?
Miners passen hun strategieën aan door hogere kostenmachines uit te schakelen, zich te concentreren op de meest efficiënte apparatuur en diversificatie naar andere posities in de markt, zoals AI en HPC, te overwegen om hun activa beter te benutten.

De hashrate van Iran is in het afgelopen kwartaal aanzienlijk gedaald, een gevolg van het aanhoudende conflict met de VS en Israël. Dit blijkt uit een recent rapport van Hashrate Index, dat aangeeft dat deze afname niet van invloed is op de wereldwijde hashrate. Iran heeft een verlies van ongeveer 7 exahashes per seconde (EH/s) geleden, en de huidige hashrate van het land bedraagt rond de 2 EH/s, zoals blijkt uit de heatmap van Hashrate Index.

Ian Philpot, marketingdirecteur bij Luxor Technology, merkte op dat hoewel het regionale conflict een duidelijke impact heeft op Iran, het ook een ripple-effect voor buurlanden zoals de Verenigde Arabische Emiraten en Oman had kunnen veroorzaken. Tot nu toe heeft echter geen van deze landen significante gevolgen ondervonden. “De impact bleef beperkt tot Iran; de naburige Verenigde Arabische Emiraten en Oman blijven stabiel. De wereldwijde hashrate van ongeveer 1.000 EH/s blijft bestaan, omdat geen enkele regio voldoende capaciteit heeft om de continuïteit van het netwerk in gevaar te brengen. Regionale verstoringen leiden tot herverdeling van hashrate in plaats van vernietiging ervan,” aldus Philpot.

Global hashrate onder druk door dalende Bitcoin-prijzen

De 30-daagse eenvoudige voortschrijdende gemiddelde van de wereldwijde hashrate is gedaald van 1.066 EH/s in het eerste kwartaal naar ongeveer 1.004 EH/s in het tweede kwartaal, wat een kwartaal-over-kwartaal daling van 5,8% betekent. Philpot wijst deze afname toe aan de daling van de Bitcoin-prijzen. Mijnwerkers verdienen Bitcoin voor elk blok dat ze oplossen, maar met dalende prijzen is het voor hen soms onmogelijk om de kosten van hun apparatuur te dekken.

Daarnaast is de prijs van Bitcoin met meer dan 45% gedaald ten opzichte van de piek van $126.000 in oktober, waardoor de hashprijzen historische laagtes hebben bereikt. Philpot benadrukt dat de winstgevendheid van de mijnbouw, en niet de energieprijzen of regelgeving, de primaire drijfveer is achter de huidige geografische verschuivingen in hashrate. “Bij deze prijsniveaus draaien oudere generatie apparatuur met een efficiëntie van 25+ J/TH vaak met negatieve brutomarges, wat leidt tot stillegging. We schatten dat ongeveer 252 EH/s aan marginale capaciteit offline staat — het grootste deel van de oude hardware is al afgeschreven,” voegt hij toe.

Dit fenomeen is cyclisch van aard. De winstgevendheid van de mijnbouw bepaalt sterker de inzet en afschrijving van machines dan energieprijzen of regelgevende kaders. De geografische verschuivingen die we in het eerste en tweede kwartaal hebben waargenomen, zijn een indicatie van exploitanten die testen welke regio’s in staat zijn om de operaties gaande te houden zodra de neergang eindigt en de hashprijs normaliseert.

Drie landen beheersen 65,6% van de wereldwijde hashrate

De Verenigde Staten bezitten het grootste deel van de wereldwijde hashrate, met meer dan 37%, gevolgd door Rusland met ongeveer 17% en China met 12%, aldus de heatmap van Hashrate Index. Philpot merkt op dat de hashrate onder de grootste spelers relatief constant blijft, maar de samenstelling verandert, waarbij verouderde apparatuur offline wordt gezet en moderne hardware selectief wordt ingezet in regio’s waar deze economisch levensvatbaar blijft.

Deze groei wordt gekenmerkt door de inzet van moderne hardware en de afschrijving van oudere apparatuur. Canada vertoont soortgelijke dynamieken: een lichte terugval van kwartaal tot kwartaal maar positieve groei van jaar tot jaar, ongeacht de optimalisatie in plaats van een uittocht van mijnbouwcapaciteit.

Vraag & Antwoord

Wat zijn de gevolgen van de dalende hashrate in Iran voor de wereldwijde Bitcoin-markt?
De daling van de hashrate in Iran heeft voornamelijk invloed op de lokale markt, maar behoudt tegelijkertijd de stabiliteit van de wereldwijde hashrate. Dit komt doordat regionale verstoringen leiden tot een herverdeling van de hashrate in plaats van een totale afname. Investeerders kunnen gerust zijn dat geen enkele regio voldoende capaciteit heeft om de continuïteit van het netwerk te bedreigen.

Hoe beïnvloedt de huidige situatie van de Bitcoin-prijzen de winstgevendheid van mijnbouw?
De dalende Bitcoin-prijzen hebben een directe negatieve invloed op de winstgevendheid van mijnwerkers. Veel mijnwerkers draaien nu met negatieve marges, met als gevolg dat ze gedwongen worden verouderde apparatuur uit te schakelen, wat de algehele capaciteit beïnvloedt en ook kan leiden tot mijnwerkers die naar economisch voordeligere regio’s verhuizen.

Welke landen hebben de grootste invloed op de wereldwijde hashrate?
De VS, Rusland en China zijn de drie landen die samen meer dan 65% van de wereldwijde hashrate controleren. Dit geeft hen niet alleen een significant aandeel in de mijnbouwcapaciteit, maar ook in de besluitvorming en de richtingen van de toekomstige ontwikkeling van de Bitcoin-infrastructuur.

 

De recente introductie van de Mined in America Act markeert een belangrijke stap in het streven om de Bitcoin-mijnindustrie te herstructureren. Het doel is om de afhankelijkheid van Chinese leveranciers te verminderen, terwijl de Amerikaanse overheid tegelijkertijd deze sector integreert in een bredere digitale activastrategie.

Het is goed om te beseffen dat de Verenigde Staten momenteel goed zijn voor ongeveer 38% van de wereldwijde Bitcoin-mijncapaciteit. Deze positie is echter sterk afhankelijk van gespecialiseerde hardware die grotendeels uit China komt. De wetgeving, geïnitieerd door senatoren Bill Cassidy en anderen, positioneert Bitcoin-mijntechnologie in een categorie die vergelijkbaar is met halfgeleiders en kritieke mineralen, wat laat zien hoe serieus de overheid deze kwestie neemt.

Een cruciaal aspect van de Mined in America Act is de mogelijkheid dat interne leveranciers zoals Auradine profiteren van het onbenutte potentieel, wat hen in staat zou stellen om orders die momenteel naar het buitenland gaan, te veroveren. Dit zou niet alleen de binnenlandse productie stimuleren, maar ook bijdragen aan een betrouwbare toeleveringsketen.

Toch is de zaak niet zonder risico’s. In het slechtste geval kan de wetgeving stilvallen, waardoor het “Mined in America”-label slechts symbolisch blijft en mijnwerkers blijven kiezen voor leveranciers uit China, aangezien factoren zoals prijs, prestaties en beschikbaarheid vaak de doorslag geven in aankoopbeslissingen.

De verschillende scenario’s voor de Amerikaanse Bitcoin-mijnindustrie

De toekomstige ontwikkeling van de Amerikaanse Bitcoin-mijncapaciteit hangt af van verschillende factoren. In een optimistisch scenario zien we dat de binnenlandse productie aanzienlijk toeneemt, waardoor het mogelijk wordt om betekenisvolle orders te winnen. Deze verschuiving kan leiden tot een toenemende adoptie van de “Mined in America”-certificering.

Echter, in een pessimistischer beeld blijven de mogelijkheden voor binnenlandse hardware te beperkt om significante veranderingen in aankoopgedrag teweeg te brengen. Hierdoor zou de afhankelijkheid van Chinese leveranciers onveranderd blijven, en dat zou de Amerikaanse positie in de wereldwijde mijnsector onder druk zetten.

Het behoud van de positie van de VS in de wereldwijde hash-rate hangt nauw samen met het vermogen om de afhankelijkheid van buitenlandse hardware te verminderen. Dit vraagt niet alleen om innoverende technologie, maar ook om strategische investeringen die ervoor zorgen dat nieuwe Amerikaanse spelers zich kunnen vestigen en groeien, zonder geconfronteerd te worden met de overweldigende prijsvoordelen van gevestigde buitenlandse concurrenten.

Een ander interessante factor binnen de wetgeving is het streven naar een strategische Bitcoin-reserve, die zou moeten samengaan met de productie van mijnbouwhardware. Dit kan helpen bij het creëren van een samenhangende industriële strategie, maar de huidige realiteit laat zien dat de codificatie van reserves vaak gescheiden blijft van de hardware-kwesties die de sector momenteel onder druk zetten.

In dit licht moet worden opgemerkt dat, terwijl de Mined in America Act een belangrijke stap voorwaarts lijkt, de praktische uitdagingen aanzienlijk zijn. Deze wetgeving kan eerder dienen als een verklaring van kwetsbaarheid dan als een oplossing voor de structurele problemen binnen de binnenlandse productiecapaciteit.

Vraag & Antwoord

Wat is het doel van de Mined in America Act?
De Mined in America Act heeft als doel de afhankelijkheid van Bitcoin-mijnhardware uit China te verminderen en de Amerikaanse mijnindustrie beter te integreren in het bredere digitale activa-beleid van de overheid.

Wat zijn de mogelijke gevolgen voor de Amerikaanse Bitcoin-mijncapaciteit?
De wetgeving kan leiden tot een toename van binnenlandse productiecapaciteit, maar er is ook een risico dat mijnwerkers vasthouden aan goedkopere buitenlandse leveranciers, wat de potentie van de wetgevingen teniet zou kunnen doen.

Hoe verhoudt de wetgeving zich tot strategische reserves?
De wetgeving probeert een strategische Bitcoin-reserve te creëren, maar de implementatie ervan blijft vaak gescheiden van de structurele problemen in de hardwarelevering, wat vragen oproept over de effectiviteit ervan.

In het eerste kwartaal van 2026 onderging de Bitcoin hashrate, de totale rekencapaciteit die het netwerk beveiligt, een ongekende daling. Voor het eerst in zes jaar tijd daalde deze van ongeveer 1 zettahash per seconde (ZH/s), wat een terugval van ongeveer 4% betekent ten opzichte van het begin van het jaar. Dit markeert een opvallend keerpunt na een periode waarin de hashrate exponentieel toenam van zo’n 100 exahashes per seconde (EH/s) over de afgelopen vijf jaar, met jaarlijkse stijgingen die vaak boven de 10% uitkwamen.

Historisch gezien registreerden we in het eerste kwartaal doorgaans sterke groei, die in 2022 zelfs bijna verdubbelde. Deze plotselinge daling roept vragen op over de toekomst van Bitcoin mining en suggereert dat we te maken hebben met een fundamentele verschuiving in de economische werkelijkheid van de sector.

De omstandigheden voor Bitcoin-mijnwerkers zijn de afgelopen periode aanzienlijk veranderd. Met productiekosten die de $90.000 per Bitcoin benaderen, terwijl de spotprijs ligt rond de $67.000, zijn de winstmarges negatief geworden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel beursgenoteerde mijnwerkers hun modellen heroverwegen. Een groeiend aantal van hen schakelt over op kunstmatige intelligentie en infrastructuur voor high-performance computing, waar de rendementen hoger en voorspelbaarder zijn.

Deze transitie wordt gefinancierd door middel van schulduitgiften en de verkoop van Bitcoin, waardoor de herinvesteringen in Bitcoin mining onder druk komen te staan. Dit brengt met zich mee dat de groei van de hashrate gevoeliger wordt voor de prijs van de cryptocurrency. In een omgeving van zwakke prijzen zullen we eerder verdere dalingen zien, vooral als kleinere spelers de strijd moeten opgeven.

Een dalende hashrate kan aanvankelijk bezorgdheid oproepen over de netwerkevenwicht en beveiliging. Toch kan decentralisatie misschien belangrijker zijn dan de absolute omvang van de hashrate. Beursgenoteerde Amerikaanse mijnwerkers zijn goed voor meer dan 40% van de wereldwijde hashrate. Een vermindering van hun invloed zou kunnen leiden tot een netwerk dat geografisch beter verspreid is. In dit licht bezien zou de huidige verschuiving in de sector uiteindelijk kunnen bijdragen aan een grotere decentralisatie van het netwerk, wat een wenselijke ontwikkeling zou zijn voor de toekomst van Bitcoin.

Vraag & Antwoord

Wat zijn de gevolgen van de daling van de hashrate voor investeerders?
De daling van de hashrate kan initiële zorgen baren over de beveiliging van het netwerk, maar geeft ook inzicht in een verschuiving naar decentralisatie. Dit kan een positieve impact hebben op de Bitcoin-markt op lange termijn.

Waarom schakelen Bitcoin-mijnwerkers over naar kunstmatige intelligentie?
De verschuiving naar AI en high-performance computing biedt potentieel hogere en voorspelbare rendementen, wat voor mijnwerkers voordeel biedt in een uitdagende markt.

Hoe beïnvloedt de negatieve winstmarge de toekomst van Bitcoin mining?
Negatieve winstmarges kunnen leiden tot een consolidatie in de sector, waardoor kleinere operators het moeilijker krijgen en de invloed van beursgenoteerde partijen afneemt, wat de decentralisatie kan bevorderen.