De acceptatie van stabiele munten in de Westerse wereld haalt eindelijk vaart. Terwijl deze digitale activa al aanzienlijke impact hebben gehad in ontwikkelingslanden, zijn de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Europa achtergebleven op het gebied van daadwerkelijke marktacceptatie. Dit is voornamelijk te wijten aan onduidelijke regelgeving en de sterk gevestigde digitale betalingsinfrastructuur. Nu, in 2025, lijkt de situatie echter te veranderen. De goedkeuring van de GENIUS-wet door het Congres in juli en de lancering van het betaaldiensten-georiënteerde net Tempo door Stripe en Paradigm markeren een cruciaal keerpunt.
Nieuwe wetgeving en wat dit betekent voor de markt
De GENIUS-wet introduceert de eerste federale licentieregelgeving voor dollar-gepegde tokens. Tempo, de nieuwe cryptocurrency-infrastructuur van Stripe, is ontworpen met een focus op stabiele munten en richt zich op een breed scala aan toepassingen zoals salarisbetalingen, remittances, en machine-to-machine-communicatie. Volgens analyses van Latham & Watkins en WilmerHale dwingt deze wet volledige reservehouding in contanten en kortlopende staatsobligaties af, evenals maandelijkse openbaarmakingen van reserves. Dit leidt tot de classificatie van gelicentieerde betalingsstabiliteitstabletten als geen effecten onder federale wetgeving, terwijl toezicht wordt uitgeoefend door banktoezichthouders en de OCC voor niet-banken.
Het verbod op rentevergoeding aan houder legt een interessante dynamiek bloot. Ondanks het verbod testen marktkrachtige spelers innovatieve ‘rewards’-constructies in distributiekanalen. Dit roept vragen op over de duurzaamheid van dergelijke initiatieven en kan implicaties hebben voor de toekomstige regelgeving. Daarnaast biedt de nieuwe wet superprioriteit voor houders in geval van faillissementen van uitgevers, wat zowel een bescherming biedt voor terugbetalingen als wellicht de herstructurering van bedrijven kan bemoeilijken.
Marktanalyse van stabiele munten
McKinsey schat dat de huidige dagelijkse activiteit van stabiele munten tussen de 20 en 30 miljard dollar ligt, met een potentieel om binnen drie jaar minimaal 250 miljard dollar te bereiken. Dit is niet slechts een theoretische extrapolatie. De acceptatie door handelaren en de stijgende B2B-betalingen op goedkope netwerken kunnen deze groei stuwen. Een interessante referentie is de vergelijking met de kosten en snelheid van overboekingen op Solana, die sub-penning transfers biedt met een afwerkingsgraad die de bestaande infrastructuren uitdaagt. Visa en Mastercard hebben ook stappen gezet om hun afrekenprocessen te moderniseren; Visa heeft EURC in zijn netwerk geïntegreerd en Mastercard heeft USDC en EURC-betalingen toegankelijk gemaakt voor hun acquirers in de EEMEA-regio.
Prognoses voor het gebruik van stabiele munten
De prognoses voor de transacties binnen deze netwerken zijn veelbelovend. Bij een verwachte dagelijkse transactievolume van 250 miljard dollar in 2028 zou het jaarlijkse afwikkelingsvolume meer dan 90 biljoen dollar bedragen. Dit biedt ruimte voor aanzienlijke opbrengsten voor infrastructuren van laag-1 of laag-2-netwerken. Op basis van een tarief van 1 tot 3 basispunten zou de jaaropbrengst tussen de 9 en 27 miljard dollar liggen, en bij 10 basispunten zou dit zelfs ongeveer 91 miljard dollar kunnen bedragen. Het is belangrijk om te beseffen dat de inkomsten niet enkel afhankelijk zijn van directe transactiekosten, maar ook uit andere diensten zoals fraudecontrole en compliance kunnen komen.
De toekomstige winnaars en verliezers in de markt van stabiele munten zullen sterk afhangen van hun vermogen om te voldoen aan de regelgeving, fiat-ondersteuning en integratie in bedrijfsprocessen. Munten zoals USDC en EURC hebben het voordeel van bestaande netwerken, terwijl bankuitgegeven tokens aantrekkelijk kunnen zijn voor B2B-betalingen.
Het bredere perspectief van de stabiele muntenmarkt
De macro-economische context voorspelt een grotere vraag naar stabiele munten, zelfs zonder directe consumentenrente. De GENIUS-regels stellen strikte eisen aan reserves, waardoor de meeste activa in contanten of kortlopende staatsobligaties moeten blijven. Met een marktkapitalisatie die al meer dan 285 miljard dollar bedraagt en een toenemende dagelijkse bruikbaarheid via kaartnetwerkintegratie en on-chain salarisexperimenten, lijkt het pad naar een marktvolume van enkele triljoenen dollar aan het einde van het decennium steeds meer realistisch.
Toch zijn er risico’s aan dit beleid verbonden. De reactie van bankgroepen op de ‘rewards’-benadering zou in de toekomst kunnen leiden tot striktere wetgeving, wat op zijn beurt weer invloed heeft op gebruikersincentives. De superprioriteit voor houders in faillissementen vermindert de risico’s, maar kan ook de kosten voor emissie-instanties verhogen. Dit benadrukt het belang van schaalbare oplossingen in een steeds competitievere markt.
De korte termijn is cruciaal. De voortgang van Visa en Mastercard op het gebied van stabiele munten, de eerste toepassingen van Tempo bij handelaren en salarisbetalingen, en de uitvoering van de richtlijnen onder de GENIUS-wet zijn allemaal ontwikkelingen om in de gaten te houden. Als de prognoses van McKinsey kloppen, zal de gecombineerde rekenkunde van kosten en volume laten zien waarom stabiele munten nu echt de concurrentie aangaan met traditionele betaalmethoden.
Vraag & Antwoord
Hoe zal de GENIUS-wet de stabiliteit van de cryptomarkt beïnvloeden?
De GENIUS-wet creëert een meer gereguleerde omgeving voor stabiele munten, wat het vertrouwen in deze activa zou kunnen vergroten en de adoptie kan stimuleren, hoewel er nog steeds onzekerheden blijven over de implementatie en toekomstige veranderingen in regelgeving.
Welke belangrijke factoren beïnvloeden de adoptie van stabiele munten?
Factoren zoals regelgeving, de integratie met bestaande betalingssystemen, en de mogelijkheid om bètaalplatformen aan te passen aan de behoeften van bedrijven en consumenten zijn kritisch voor de adoptie van stabiele munten.
Wat zijn de belangrijkste risico’s voor investeerders in stabiele munten?
Investeerders moeten rekening houden met mogelijke regelgeving die kan leiden tot gewijzigde gebruikersincentives of hogere kosten. Daarnaast zijn ook de fluctuaties in marktacceptatie en -vraag belangrijke risico’s voor de investeringswaarde van stabiele munten.
