Op 21 januari heeft voorzitter John Boozman van de landbouwcommissie van de Senaat bijgewerkte tekst voor een wet inzake de crypto-marktstructuur vrijgegeven en een commissie-onderhandeling gepland voor 27 januari. Deze conceptwet, getiteld de “Digital Commodity Intermediaries Act”, is ontworpen om de Commodity Futures Trading Commission (CFTC) een duidelijk kader te bieden om toezicht te houden op delen van de spot crypto-markt, met name wanneer activiteiten plaatsvinden via brokers, dealers, beurzen en bewaarnemers.
Deze wet is een poging van de Senaat om te formalizeren wat er gebeurt als dingen misgaan in de crypto-wereld. Problemen in de retailsector manifesteren zich vaak als operationele mislukkingen: bevroren accounts, vertraagde opnames, uitval tijdens volatiliteit, onduidelijke klachtenprocedures, en conflicten over hoe platforms liquidaties behandelen of toegang beperken.
Een van de meest opmerkelijke bepalingen voor de detailhandel in het wetsvoorstel bevindt zich in Sectie 211, die een “Office of the Digital Commodity Retail Advocate” binnen de CFTC opricht. De tekst definieert ook wie als retaildeelnemer wordt beschouwd: iemand die geen rechtspersoon is, actief is in een spot- of contant digitale grondstoffenmarkt en een digitale grondtransactie heeft uitgevoerd met een persoon of entiteit die geregistreerd is bij de CFTC. De retailadvocaat rapporteert rechtstreeks aan de voorzitter van de CFTC en wordt benoemd uit individuen met ervaring in het vertegenwoordigen van retaildeelnemers.
In tegenstelling tot veel andere voorstellen voor de marktstructuur die zich beperken tot brede mandaten, omvat deze functie een lijst met verantwoordelijkheden die zijn afgestemd op de wijze waarop detailhandelsschade zich vaak in de praktijk manifesteert. De advocaat zou detailhandelsparticipanten helpen om “significante problemen” met de CFTC of een geregistreerde futuresvereniging op te lossen, gebieden in kaart brengen waar retaildeelnemers zouden profiteren van regelgeving of regelupdates, en problemen identificeren waarmee detailhandelgebruikers worden geconfronteerd bij CFTC-geregistreerde bedrijven. Daarnaast moet het kantoor analyseren hoe voorgestelde regels van de CFTC en geregistreerde futuresverenigingen de retaildeelnemers kunnen beïnvloeden, en aanbevelingen doen aan zowel de Commissie als het Congres.
De werkelijke waarde die de wet zou bieden, ligt niet in een nieuw kantoor dat magisch bevroren accounts of uitval stopt, maar in de regelgeving die een interne eenheid creëert met de opdracht om bewijs te verzamelen, patronen te zoeken en deze patronen in het regelgevingsproces te dwingen. Als er een terugkerende zwakte opduikt bij meerdere geregistreerde locaties, is het de taak van de advocaat om dit te vertalen naar regelgevende aanpassingen in plaats van het als achtergrondruis te laten voortbestaan.
De wet stelt ook vertrouwelijkheidslimieten vast die in beide richtingen werken. De advocate kan documenten van de CFTC en geregistreerde futuresverenigingen inzien wanneer dat nodig is, maar niets in de tekst machtigt de advocate of het personeel om eigendoms- of gevoelige marktgegevens te openen of vrij te geven, hetzij publiekelijk of binnen de Commissie. Het kantoor moet tweemaal per jaar aan het Congres rapporteren, met een doelstellingenrapport dat uiterlijk op 30 juni en een activiteitenrapport op 31 december moet worden ingediend. Indien goed gefinancierd en bemand, zouden deze rapporten een doorlopend overzicht kunnen bieden van welke retailkwesties zich blijven herhalen bij geregistreerde bedrijven en wat de CFTC daarin onderneemt.
Boozman pakt ook de kritiek op de capaciteit direct aan en doet dat met cijfers. Hij vraagt de CFTC om vergoedingen te beoordelen en te innen van geregistreerde digitale grondstoffenbrokers, dealers, beurzen en gekwalificeerde digitale activa-bewaarders, en deze middelen als tegenvergoeding te storten op de begrotingsrekening van de CFTC. De Commissie zou tariefniveaus vaststellen die bedoeld zijn om te corresponderen met de jaarlijkse begroting voor de gedekte activiteiten, en de wet bepaalt dat de tariefniveaus niet onderhevig zijn aan gerechtelijke toetsing. Om het gat te dichten totdat deze tarieven zijn ingesteld, autoriseert de wet een aanvangsbedrag van $150.000.000, “beschikbaar tot het uitgegeven is”, tot de Commissie het registratieproces heeft opgezet en begint met het innen van registratiekosten. Tevens biedt het de voorzitter van de CFTC de bevoegdheid om individuen met “gespecialiseerde kennis” van de crypto-industrie te benoemen zonder de gebruikelijke concurrentiële dienstbeperkingen.
Die formulering legt op realistische wijze de nadruk op het feit dat toezicht in de spotcrypto afhankelijk is van het begrijpen van hoe marktoperaties, bewakingssystemen, en risicobeheersing functioneren wanneer handelsverrichtingen onder druk komen te staan. Het risico van uitvoering is hier eenvoudig te identificeren. Ook met geld vereist toezicht monitoring, onderzoekscapaciteit en operationele gereedheid wanneer een venue snel van gedrag verandert. Een vergoedingsstructuur kan budgetten en personeel financieren, maar moet de politieke processen overleven; de toestemming om aan te nemen is bovendien afhankelijk van het vermogen van de organisatie om snel genoeg te handelen, om een team op te bouwen dat kan meegaan met de snel wijzigende marktstructuur.
De grens voor DeFi
Retailgebruikers zijn niet de enige groep die op moet letten met het nieuwe concept van de wet. De impact kan ook onevenredig voelbaar zijn voor bouwers en protocollen, aangezien de wet zijn grens in de DeFi vrijwel volledig trekt via definities in plaats van door algemene vrijstellingen. De tekst scheidt software die simpelweg gebruikersinstructies doorgeeft van systemen waarin een persoon of een gecoördineerde groep wezenlijke invloed behoudt over de bewaring, uitvoering of regels. Een “gedecentraliseerd financiëringsberichten systeem” wordt gedefinieerd als software die een gebruiker in staat stelt om een instructie te creëren of in te dienen bij een DeFi-handelsprotocol, gepaard met een uitsluiting die als toets dient: het systeem mag niemand anders dan de gebruiker controle geven over gebruikersmiddelen of de autoriteit om de transacties van de gebruiker uit te voeren.
In eenvoudige termen dwingt de wet projecten om zich twee vragen te stellen: kan iemand anders de middelen aanroeren en kan iemand anders de uitvoerschakel omzetten? De definitie van een DeFi-handelsprotocol volgt dezelfde logica. Het is een blockchain-gebaseerd systeem dat transacties uitvoert onder vooraf vastgestelde geautomatiseerde regels, zonder dat iemand anders dan de gebruiker verantwoordelijk is voor de bewaring of controle van de betrokken activa.
De wet verkleint vervolgens die reikwijdte door uitsluitingen die een protocol terug onder de regulatoire reikwijdte kunnen trekken als een persoon of gecoördineerde groep de mogelijkheid heeft om de functionaliteit of regels materieel te controleren of te wijzigen, als operaties niet uitsluitend zijn gebaseerd op transparante, vooraf bepaalde code, of als een groep een unilaterale autoriteit heeft om toegang te beperken of te censureren. Deze inkadering verschuift de gesprekken over compliance van marketinglabels naar operationele feiten: admin-sleutels, upgradebevoegdheden, concentratie van governance en toegangscontroles.
Bovendien legt het de basis voor een toekomstig handhavingsrecord dat documenteert wie de macht had om het systeem te wijzigen, wie gebruikers kon beletten het te gebruiken, en wie transacties van automatisch naar toestemming afgehandeld kon verschuiven. De Senaat is bezig met het vormgeven van een dubbele aanpak: een CFTC-gecentreerd regime voor spotactiviteiten via tussenpersonen, en een interne structuur bedoeld om failures in de retail aan de orde te houden door middel van verplichte rapportage en regelgeving.
Of dit initiatief verder komt dan een papieren kader, hangt af van de capaciteit en politieke afstemming wanneer de commissie de onderhandeling van 27 januari ingaat, terwijl het parallelle nummer van de Senaat voor bankzaken in de late februari of maartperiode verder versleept wordt.
Vraag & Antwoord
Wat is de kern van de “Digital Commodity Intermediaries Act”?
De wet biedt een formeel kader voor de CFTC om toezicht te houden op de spot crypto-markt, met een focus op het waarborgen van de bescherming van retailbeleggers en het oplossen van operationele problemen binnen crypto-platformen.
Hoe zal de nieuwe rol van de retailadvocaat de relatie tussen gebruikers en de CFTC beïnvloeden?
De retailadvocaat zal fungeren als een brug tussen retaildeelnemers en de CFTC, waarbij hij problemen op het gebied van consumentenbescherming aankaart en aanbevelingen doet voor regelgeving op basis van metingen in de praktijk.
Wat zijn de implicaties van de voorgestelde veranderingen voor DeFi-projecten?
De wet zal DeFi-projecten dwingen om transparanter te opereren en de controle van gebruikers over hun activa te waarborgen, terwijl ze ook dreigen met regulatoire repercussies als ze niet aan de strikte definitie van decentralisatie voldoen.
