Beleggers blijven goudmijnbedrijven opzoeken, zelfs nu de rente op Amerikaanse staatsobligaties weer oploopt. De aanhoudende bezorgdheid over de Amerikaanse staatsschuld en de effectiviteit van de ingrepen van het ministerie van Financiën spelen hierin een cruciale rol.
De aandelen van goudmijnbedrijven hebben hun opmars in augustus voortgezet, zelfs toen de lange termijn rendementen op Amerikaanse staatsobligaties weer stegen en de goudprijs licht daalde. Op donderdag 20 augustus 2026 zagen we bijvoorbeeld de VanEck Gold Miners ETF (GDX) met 2,3% toenemen. Individuele spelers zoals Agnico Eagle Mines, Newmont en Barrick Mining boekten winsten van respectievelijk 2%, 2,2% en 2,1%.
Deze beweging is opmerkelijk, want de 30-jarige Amerikaanse staatsobligatierente klom die dag tot 5,27%, na een eerdere daling. Het ministerie van Financiën had de dag ervoor aangekondigd dat het de terugkoop van langer lopende obligaties minstens zou verdubbelen, in een poging de leenkosten te beheersen. Toch lijken beleggers er niet van overtuigd dat deze ingrepen de onderliggende fiscale problemen van de VS kunnen oplossen, nu de staatsschuld de grens van 40 biljoen dollar heeft overschreden.
Twijfels Over Obligatie-Ingrepen
De Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, reageerde snel op de marktbewegingen. Hij liet op CNBC weten dat de terugkoop van obligaties in de komende maand ‘meer dan de geplande 4 miljard dollar’ zou kunnen bedragen en beloofde een fiscaal consolidatieplan tegen het einde van de week of begin volgende week. Bessent sprak over mogelijke besparingen via een fraudebestrijdingsteam en mogelijke bezuinigingen op programma’s die op staatsniveau ‘verkwistend’ zouden zijn. De recente rentestijgingen wuifde hij weg als ‘ruis’ en hij stelde dat het ministerie over een ‘grote gereedschapskist’ beschikt, met een ‘zeer goede kans’ dat het begrotingstekort zijn piek heeft bereikt.
Obligatiestrategen blijven echter sceptisch. George Catrambone, hoofd van vastrentende waarden bij DWS Americas, vergeleek de ingreep met ‘een papieren handdoek in een tsunami gooien’. Molly Brooks van TD Securities schreef de rentestijging toe aan de olieprijs en noemde de terugkoopverschuiving ‘meer een pleister op de wonde’ voor de lange termijn obligatiemarkt. Andrew Canobi van Franklin Templeton wees op ‘een synchroniciteit van krachten die pleiten voor hogere rendementen’ in ontwikkelde markten, gedreven door fiscale druk en hardnekkige inflatie.
Goud Als Hedge
Voor goudmijnbedrijven is deze onzekerheid net de aantrekkingskracht. De Amerikaanse overheid worstelt met een schuld van meer dan 40 biljoen dollar en een begrotingstekort dat de 2 biljoen dollar nadert. Als de maatregelen om de lange termijn rendementen te beteugelen falen, kan de bezorgdheid over de schuldhoudbaarheid en de fiscale geloofwaardigheid de vraag naar goud als veilige haven versterken. Wij zien vooral dat beleggers goudmijnaandelen beschouwen als een hefboom op de goudprijs. Hogere goudprijzen kunnen de marges en cashflow van producenten sneller doen toenemen dan de prijs van het edelmetaal zelf. Dat verklaart waarom deze aandelen kunnen stijgen, zelfs wanneer de goudprijs even pas op de plaats maakt of licht terugvalt.
De markt lijkt hiermee te suggereren dat beleggers verder kijken dan de dagelijkse schommelingen in goud en obligaties. Ze focussen op het bredere fiscale plaatje. Het risico blijft dat aanhoudend hogere rendementen uiteindelijk de aantrekkelijkheid van overheidsschuld vergroten of de financiële omstandigheden zo verstrakken dat zowel goud als aandelen onder druk komen te staan. Voorlopig zien we echter dat goudmijnbedrijven een signaal afgeven: beleggers blijven bereid te wedden dat de worsteling van Washington met schuld en leenkosten de goudhandel zal blijven ondersteunen.
