Tag: liquiditeit

Analist Matt Hughes stelt dat de wereldwijde liquiditeitscyclus zich ver buiten zijn gebruikelijke ritme uitstrekt, en dat deze verlenging precies de reden is dat een structurele bearish houding ten aanzien van crypto sinds 2020 zo pijnlijk is gebleken. Hughes, die zich als “The Great Mattsby” presenteert, suggereert dat deze cyclus nu al zo’n zes jaar aanhoudt sinds 2020, zonder een duidelijke piek in zicht tot begin 2026. Dit noemt hij een supercyclus, in plaats van de gebruikelijke uitbreiding van vier tot zes jaar.

Het centrale punt van Hughes is dat de gebruikelijke mechanismen die liquiditeitscycli beëindigen, namelijk het verkrappen door centrale banken, worden afgezwakt door een combinatie van schuldenstructuren, gefragmenteerde wereldwijde geldcreatie en een kapitaalintensieve investeringsgolf. Deze factoren blijven liquiditeit aantrekken naar risicovolle activa in plaats van dat het afvloeit.

Hughes legt uit dat de huidige wereldwijde liquiditeitscyclus op koers ligt om de langste ooit te worden, voorbijgaand aan de typische vier- tot zesjaarlijkse patronen die we historisch hebben gezien. Hij wijst op verschillende macro-economische pijlers die deze cyclus ondersteunen. Ten eerste wijst hij op de enorme mate van leverage (schuld ten opzichte van het bruto binnenlands product) in het systeem, die de normalisatie remt. Met een wereldwijde schuld van meer dan 350% ten opzichte van het BBP ontstaat er een afschuwelijke herfinancieringssituatie. Elke beleidsreactie moet groter zijn om wanbetalingen te voorkomen, en strikte verkrapping kan leiden tot een spiraal van stress in opkomende markten en bijsoverheidsschulden. In deze context zijn beleidsmakers gedwongen om in een “perpetuele ondersteuningsmodus” te blijven, wat de soort van contractie vertraagt die normaal gesproken het einde van een liquiditeitsuitbreiding markeert.

Daarnaast betoogt Hughes dat de cyclus langer kan aanhouden omdat mondiale liquiditeit niet langer door één enkele centrale bank wordt gedomineerd. Hij beschrijft een “bifurcatie van het wereldwijde monetaire systeem,” waarbij de liquiditeitscreatie buiten de VS periodes van beperkte liquiditeit door de Federal Reserve kan opvangen. In zijn visie maakt een multipolaire opzet – met daarin de BRICS-landen, China als belangrijke kredietverlener en alternatieve waardeopslag zoals yuan, goud en crypto – het systeem veerkrachtiger dan eerdere cycli die meer gesynchroniseerd waren.

De Druk op Kapitaalvraag

Hughes verbindt de uithoudingskracht van de cyclus met een ongewoon grote vraag naar kapitaal. Hij noemt sectoren zoals kunstmatige intelligentie, hernieuwbare energie, datacentra, chipfabrieken en blockchain “kapitaalvreters”, die een schaal van financiering vereisen die de behoefte aan en absorptie van onuitputtelijke liquiditeit aanmoedigt. Deze tendens is direct gerelateerd aan markgedrag: risicovolle activa zoals IWM small-caps, ARKK innovatie en Bitcoin zijn alle consistent met een cyclus die dichter bij het begin dan het einde lijkt te zijn.

Tenslotte legt Hughes een beleidsbias bloot die gericht is op het voorkomen van economische neergangen. Hij omschrijft centrale banken als “hyper-proactief,” met instrumenten zoals forward guidance en yield curve control, naast strakker fiscaal-monetair beleid. Geopolitieke prioriteiten, zoals herindustrialisatie, infrastructuurprojecten en de energietransitie, versterken een stimuleringsgerichte houding, terwijl traditionele signalen voor een recessie soms minder betrouwbaar blijken te zijn. Dit wordt onderbouwd door een recordlange inversie van de 10-jaren/3-maanden rente zonder instorting.

Een deel van de discussie blijft echter kritisch. Een gebruiker, die als zam postte, uitte zorgen over de nabijheid van een risico: “Mijn bezorgdheid is dat Michael Howell zegt dat de liquiditeitsmomentum aanzienlijk afneemt en dat de liquiditeit zeer binnenkort voor deze cyclus zijn piek zal bereiken. Wat denkt u daarvan?” Hughes’ antwoord was kernachtig: “Het kan zich naar andere activa verplaatsen zolang de economie sterk blijft.”

Voor de cryptomarkten vat deze uitwisseling een belangrijke spanning samen: de vraag of de lengte van de cyclus het dominante verhaal is, of dat een afnemende liquiditeitsimpuls de strategie verandert door middel van rotatie in plaats van een totale ineenstorting. Hughes laat de timing open, en vraagt volgers of de cryptopiek “eind 2026 of zelfs later” aanbreekt, waarbij hij impliceert dat bearish investeerders misschien een duidelijke, systemische rollover in liquiditeit nodig hebben, en niet enkel een afname van momentum, voordat de macro-achtergrond definitief verandert.

Op het moment van schrijven stond de totale cryptomarkt op 2,95 biljoen dollar.

Vraag & Antwoord

Wat zijn de belangrijkste factoren die de huidige liquiditeitscyclus aansteken?
Hughes wijst op de hoge wereldwijde schuld verhouding, de fragmentatie van de liquiditeitscreatie door meerdere centrale banken en een verhoogde vraag naar kapitaal vanuit diverse sectoren als de belangrijkste drijfveren.

Hoe beïnvloeden geopolitieke factoren de liquiditeitscyclus?
Geopolitieke prioriteiten zoals herindustrialisatie, infrastructuurprojecten en energietransitie zorgen voor een stimuleringsgerichte benadering van beleid, die de liquiditeitscyclus kan ondersteunen.

Wat betekent dit alles voor crypto-investeerders?
De dynamiek van de liquiditeitscyclus kan de cryptomarkt op de korte en lange termijn beïnvloeden. Investeerders moeten alert zijn op veranderingen in het beleid en de marktstructuren, omdat deze de risico’s en mogelijkheden in de sector kunnen bepalen.