Tag: Venezuela

  • Venezuela Draagt 31 Ton Goud Over Aan De Federal Reserve In New York

    Venezuela Draagt 31 Ton Goud Over Aan De Federal Reserve In New York

    Na jaren van juridische strijd naderen de Venezolaanse regering en de oppositie een overeenkomst over de toekomst van hun gouden reserves ter waarde van 3,7 miljard euro, die nu nog in Londen liggen. Het goud verhuist naar New York.

    De Venezolaanse regering en de oppositie lijken een belangrijke overeenkomst te sluiten over het lot van 31 ton goud, dat al jaren in de kluizen van de Bank of England ligt. Dit goud, met een geschatte waarde van 4 miljard dollar (ongeveer 3,7 miljard euro), zou worden overgebracht naar de Federal Reserve Bank of New York. Dit markeert een potentiële doorbraak in een langlopend dispuut dat de Zuid-Amerikaanse natie sinds 2019 de toegang tot haar reserves ontzegde.

    De voorgestelde deal is het resultaat van onderhandelingen tussen de Venezolaanse partijen, gesteund door de VS. Het interim-bestuur van Delcy Rodríguez krijgt hiermee de juridische controle over de activa, maar kan deze niet zomaar verkopen. Het goud zou wel kunnen dienen als onderpand voor overheidsleningen, bijvoorbeeld om de wederopbouw na recente aardbevingen in juni te financieren. Een oppositiefiguur betrokken bij de gesprekken merkte op dat de toegang tot het goud ‘beperkt en onder toezicht’ zal zijn.

    Jarenlange Juridische Strijd Ebt Weg

    De kwestie rond het Venezolaanse goud begon in 2019, toen het Verenigd Koninkrijk, de VS en andere landen oppositieleider Juan Guaidó erkenden als de legitieme interim-president van Venezuela, in plaats van Nicolás Maduro. Dit leidde tot een juridische strijd over wie de controle had over het goud, die zelfs het Britse Hooggerechtshof bereikte. De Bank of England weigerde destijds instructies op te volgen zonder een duidelijke uitspraak van een Britse rechtbank over wie de wettelijke autoriteit had over de rekening.

    Het politieke landschap is sindsdien veranderd. Maduro werd in januari opgepakt, waarna Rodríguez interim-leider werd. Bovendien hebben het Venezolaanse regime en de oppositie vorige maand aangekondigd samen te werken om toegang tot het goud vrij te maken. Het Verenigd Koninkrijk en Venezuela hebben deze week ook afgesproken de diplomatieke betrekkingen te verbeteren, waarbij Groot-Brittannië een ambassadeur in Caracas wil herstellen. De Britse regering benadrukt dat zij geen partij is in de juridische zaak en dat de beslissing bij de onafhankelijke rechtbanken ligt.

    Goudprijs En IMF-Herstel

    Deze ontwikkeling komt op een moment dat Venezuela meer toegang zoekt tot internationale financiering. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) hervatte in april, na een onderbreking van zeven jaar, de officiële contacten met Caracas. Ook de VS heeft enkele sancties tegen de Venezolaanse economie opgeheven. De goudprijs, die op 18 september om 15:30 op 4713,3 dollar per ounce stond, met een stijging van 3,84 procent in 24 uur, speelt natuurlijk ook mee in de waarde van de reserves.

    Hoewel het akkoord nog niet definitief is en de technische en juridische details tijd zullen vragen, biedt de verplaatsing van het goud naar New York een potentiële bron van onderpand. Dit kan Rodríguez’ regering helpen bij het financieren van infrastructuurprojecten en het stimuleren van de economie, zonder direct een van de belangrijkste buitenlandse activa van het land te hoeven liquideren.

  • Brent-olie Stijgt Naar 90 Euro Per Vat Door Nieuwe Confrontatie Tussen Verenigde Staten En Iran

    Brent-olie Stijgt Naar 90 Euro Per Vat Door Nieuwe Confrontatie Tussen Verenigde Staten En Iran

    Na een maand van relatieve rust zijn de Verenigde Staten en Iran opnieuw slaags geraakt, wat de olieprijzen meteen de hoogte injaagt. Een vat Brent-olie kost nu meer dan negentig euro.

    De prijs van Brent-olie is op maandag 31 augustus 2026 met bijna 3 procent gestegen, nadat de Verenigde Staten en Iran voor het eerst in een maand tijd opnieuw militair slaags raakten. Een vat Brent-olie bereikte een prijs van 90,40 euro (ongeveer 98,50 dollar), terwijl de West Texas Intermediate-contracten stegen tot 85,51 euro (ongeveer 93,10 dollar).

    De escalatie komt er nadat de VS verklaarde raketwerpers te hebben aangevallen in de Straat van Hormuz. Iran reageerde daarop door te melden dat het raketten had afgevuurd op een Amerikaanse basis in Jordanië. Deze gebeurtenissen doen de hoop op een stabielere oliemarkt, die vorige week nog leefde, meteen de das om.

    Spanningen Drijven Prijzen Op

    De recente prijsstijging volgt op een week waarin de olieprijzen juist met 7 procent waren gedaald. Die daling was het gevolg van gesprekken tussen Iran en Oman over een mogelijke heropening van de betwiste waterweg, de Straat van Hormuz. Deze zeestraat is cruciaal voor de wereldwijde olietransporten, en elke verstoring daar heeft een directe impact op de aanvoer en dus op de prijs.

    De geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten blijven een belangrijke factor voor de energiemarkten. Wij zien vooral dat de onzekerheid over de stabiliteit van de aanvoerroutes de prijzen opdrijft. Zelfs positief nieuws over een mogelijke toename van het aanbod, zoals de aankondiging dat de VS Venezuela zou helpen bij de ontwikkeling van zeventien olievelden met bewezen reserves van 65 miljard vaten, kon de impact van de confrontatie niet tenietdoen.

    Wat Dit Betekent Voor De Markt

    De recente ontwikkelingen onderstrepen de kwetsbaarheid van de oliemarkt voor geopolitieke schokken. Wij houden het erop dat de prijzen volatiel zullen blijven zolang de spanningen in de regio aanhouden. Voor consumenten en bedrijven betekent dit dat de energiekosten onvoorspelbaar blijven, wat de inflatie verder kan aanwakkeren en de economische groei kan afremmen.

    Beleggers die blootgesteld zijn aan de energiemarkt, moeten rekening houden met snelle koersschommelingen. De situatie kan snel veranderen, afhankelijk van verdere militaire acties of diplomatieke pogingen. We volgen dit verder op, want de balans tussen vraag en aanbod blijft precair, zeker met de wintermaanden in aantocht en de aanhoudende onrust in belangrijke productieregio’s.

  • Trump Meldt Historische Oliedeal Met Venezuela Over 65 Miljard Vaten Olie

    Trump Meldt Historische Oliedeal Met Venezuela Over 65 Miljard Vaten Olie

    Voormalig president Donald Trump claimt dat de VS een ongekende overeenkomst hebben gesloten met Venezuela, waarbij een enorme oliereserve onder Amerikaanse invloed komt. Een deal die hij de ‘grootste in de wereldgeschiedenis’ noemt.

    De Verenigde Staten hebben een omvangrijke oliedeal gesloten met Venezuela. Dat meldde de Amerikaanse president Donald Trump afgelopen nacht op zijn sociale mediaplatform Truth Social. Volgens Trump gaat het om de ‘grootste oliedeal in de wereldgeschiedenis’.

    De overeenkomst zou betrekking hebben op een bewezen reserve van maar liefst 65 miljard vaten olie in Venezuela, die grotendeels onder de controle van de VS zouden komen. De deal wordt naar verluidt afgehandeld via private partijen, zo liet Trump weten. Wij zien vooral dat een dergelijke claim, zeker van een voormalig president, meteen de aandacht trekt in de financiële wereld.

    Wat Zit Achter Deze Claim?

    De aankondiging van Trump komt op een moment dat de wereldwijde energiemarkten onder druk staan en geopolitieke spanningen hoog oplopen. Venezuela beschikt over de grootste bewezen oliereserves ter wereld, maar de productie is al jarenlang beperkt door economische sancties en een gebrek aan investeringen. Een deal van deze omvang zou een enorme verschuiving betekenen in de internationale energieverhoudingen.

    Wij houden het erop dat de details en de precieze aard van deze ‘historische’ deal nog onduidelijk zijn. Normaal gezien zouden dergelijke grootschalige overeenkomsten via officiële kanalen worden aangekondigd door de zittende regering. De communicatie via een persoonlijk socialemediaplatform van een voormalig president maakt dat wij twijfelen of dit een officieel staatsakkoord betreft, of eerder een intentieverklaring of een deal met private entiteiten die nog alle kanten op kan.

    Gevolgen Voor De Energiemarkt

    Mocht deze deal daadwerkelijk gestalte krijgen en de Venezolaanse olieproductie significant verhogen onder Amerikaanse invloed, dan kan dit de wereldwijde oliemarkt flink opschudden. Een toename van het aanbod zou de olieprijzen kunnen drukken, wat zowel consumenten als bedrijven zou beïnvloeden. Voor de Amerikaanse economie zou het een strategische overwinning zijn, omdat het de afhankelijkheid van andere olieproducerende landen zou verminderen.

    Tegelijkertijd is de politieke situatie in Venezuela complex, met aanhoudende spanningen en internationale sancties. Het is nog afwachten hoe een dergelijke deal zich verhoudt tot het huidige beleid van de Amerikaanse regering en de internationale gemeenschap. We volgen dit verder op, want een claim van deze omvang verdient een grondige analyse van de feiten die nog moeten volgen.

  • Verenigde Staten Krijgen Meer Greep Op Venezolaanse Olie, Maar China Blijft Koploper In Strategische Voorraden

    Verenigde Staten Krijgen Meer Greep Op Venezolaanse Olie, Maar China Blijft Koploper In Strategische Voorraden

    Een nieuwe deal tussen de VS en Venezuela geeft Amerikaanse bedrijven controle over een aanzienlijk deel van de Venezolaanse oliereserves. Dat verstevigt de Amerikaanse bevoorradingszekerheid op lange termijn, al blijft China met voorsprong de grootste strategische olievoorraad ter wereld hebben.

    De Verenigde Staten hebben recent een deal gesloten met Venezuela die Amerikaanse bedrijven meer zeggenschap geeft over grote delen van de Venezolaanse olie-industrie. Het gaat om velden die naar schatting 65 miljard vaten olie bevatten, wat neerkomt op zo’n veertig procent meer dan de totale bewezen oliereserves van de VS zelf. Deze stap is een poging van Washington om de eigen bevoorradingszekerheid te versterken en tegelijkertijd de invloed van China in de regio te verminderen.

    Hoewel de deal de VS toegang geeft tot een van de grootste oliereserves ter wereld, betekent dit niet dat de olie direct beschikbaar is. De 65 miljard vaten zitten nog in de Venezolaanse bodem en zijn geen strategische voorraad die meteen kan worden aangesproken. Amerikaanse bedrijven zullen de leiding krijgen over de productie, investeringen en de verkoop van deze olie, maar Venezuela blijft eigenaar van de grondstof.

    China’s Enorme Strategische Voorsprong

    Wanneer we kijken naar de daadwerkelijk opgepompte en opgeslagen olie, oftewel de strategische reserves, dan ligt China nog steeds mijlenver voor op de Verenigde Staten. Peking heeft de afgelopen jaren massaal geïnvesteerd in opslagfaciliteiten, zowel ondergronds als bovengronds. Volgens schattingen van de Amerikaanse Energie Informatie Administratie (EIA) uit december 2025 beschikt China over een strategische olievoorraad van maar liefst 1,4 miljard vaten. De Amerikaanse voorraad is met 413 miljoen vaten ruim drie keer kleiner.

    De EIA merkt op dat ze voor China zowel overheids- als commerciële voorraden meerekent, omdat die laatste in de praktijk deels als strategische reserve functioneren. De VS heeft ook zo’n 400 miljoen vaten commerciële olie, maar die worden door de EIA niet als strategisch beschouwd. Als de Amerikaanse regering de Chinese voorraad wil evenaren, zal ze net als China fors moeten investeren in nieuwe opslagcapaciteit, aangezien de huidige Strategic Petroleum Reserve (SPR) een maximale capaciteit heeft van 714 miljoen vaten.

    Hoge Investeringen Nodig Voor Venezolaanse Olie

    De Venezolaanse olievelden bevatten voornamelijk extra zware, ruwe olie die niet zomaar uit de grond te pompen is. Om deze stroperige grondstof vloeibaar te maken en te verwerken, zijn zware chemische oplosmiddelen en gespecialiseerde fabrieken nodig. Jaren van wanbeheer, onderinvestering en sancties hebben de Venezolaanse olie-industrie echter sterk verwaarloosd. De infrastructuur is verouderd en de productiecapaciteit is drastisch afgenomen.

    Daarom zullen Amerikaanse bedrijven naar verwachting meer dan 100 miljard dollar (ongeveer 92 miljard euro) moeten investeren om de industrie weer op te bouwen. Dit is een proces van lange adem dat jaren zal duren. Hoewel de deal op lange termijn de Amerikaanse brandstofprijzen kan beïnvloeden, zal het effect op korte termijn beperkt zijn. Voor Venezuela betekent de deal wel een kans om de olie-industrie te herstellen en honderden miljarden dollars aan toekomstige belastinginkomsten te genereren, zij het ten koste van een deel van de controle over de productie.

    Deze ontwikkeling kan ook de geopolitieke kaarten herschikken. China, dat de voorbije jaren sterk aanwezig was in Venezuela, zal het moeilijker krijgen om zijn positie te behouden. Tegelijkertijd kan een hogere Venezolaanse olieproductie de wereldwijde afhankelijkheid van olie uit het Midden-Oosten verminderen, wat de onderhandelingsmacht van OPEC en de Golfstaten op termijn zou kunnen verkleinen. Voor Europa kan dit op termijn leiden tot een groter aanbod op de wereldmarkt, waardoor ons continent minder kwetsbaar wordt voor verstoringen in het Midden-Oosten, al zal dit effect pas over jaren merkbaar zijn.

  • Venezuela’s Strijd Om $4 Miljard Aan Goud Uit Britse Kluizen Terug Te Krijgen

    Venezuela’s Strijd Om $4 Miljard Aan Goud Uit Britse Kluizen Terug Te Krijgen

    Venezuela streeft ernaar om zeggenschap te krijgen over een aanzienlijke hoeveelheid goud die al jaren in Londen is opgeslagen. De regering en de oppositie van het Zuid-Amerikaanse land zijn overeengekomen om de teruggave van het edelmetaal bij de Bank of England te eisen. We hebben het hier over ongeveer 31 ton goud, dat meer dan 4 miljard dollar waard is.

    Dit goud is al jarenlang het onderwerp van een juridische en politieke strijd. Venezuela wil het edelmetaal nu verkopen om de wederopbouw te financieren na de verwoestende aardbevingen in juni, waarbij meer dan 6.000 mensen om het leven kwamen.

    Sinds 2018 heeft Venezuela geen toegang meer tot het goud dat opgeslagen ligt in de kluizen van de Bank of England, de Britse centrale bank. De Britse autoriteiten hebben geweigerd om de regering van Nicolás Maduro te erkennen, wat resulteerde in een jarenlange strijd over wie nu daadwerkelijk zeggenschap heeft over het goud.

    Verenigde inspanningen voor teruggave van goud

    Volgens de Financial Times hebben de Venezolaanse regering en oppositie nu overeengekomen om gezamenlijk te proberen de goudvoorraad terug te krijgen. Interim-president Delcy Rodríguez heeft een brief gestuurd aan Koning Charles waarin zij vraagt om teruggave van het goud. De Verenigde Staten steunen ook de onderhandelingen tussen de regering en de oppositie over de goudvoorraad.

    Venezuela wil graag het goud kunnen verkopen en de opbrengst gebruiken voor herstelwerkzaamheden na de verwoestende aardbevingen van juni.

    Juridische onduidelijkheid en corruptiezorgen

    De vraag of Venezuela de 31 ton goud daadwerkelijk snel zal terugkrijgen, blijft echter onzeker. De Bank of England en de Britse regering hebben niet gereageerd op de kwestie, aldus de Financial Times.

    De Britse centrale bank wil eerst juridische duidelijkheid over wie uiteindelijk eigenaar wordt van het goud. Er loopt al langere tijd een rechtszaak tussen Venezuela en het Verenigd Koninkrijk over deze kwestie. Daarnaast zijn er ook zorgen over corruptie, gezien Venezuela al lange tijd worstelt met grootschalige corruptie.

    Ondanks de overeenkomst tussen de regering en oppositie, die een belangrijke politieke hindernis wegneemt, is het nog niet zeker dat Londen het goud daadwerkelijk zal vrijgeven. Daarvoor moet eerst duidelijk worden wie juridisch aanspraak kan maken op de miljarden aan goud.

  • Tethers USDT: De Impact Op Venezuela En Iran Onderscheidt Stabiliteit Van Volatiliteit

    Tethers USDT: De Impact Op Venezuela En Iran Onderscheidt Stabiliteit Van Volatiliteit

    De recente onrust in Venezuela en Iran heeft de veelzijdigheid van stablecoins opnieuw in de schijnwerpers gezet. US-dollar-gecorrigeerde activa, zoals Tether, fungeren zowel als reddingsboei voor de strijdende burgerbevolking als een middelen voor gesanctioneerde entiteiten om sancties te omzeilen.

    In de eerste weken van 2026 werden zowel Venezuela als Iran opgevoerd in het wereldnieuws, te midden van politieke onzekerheid en maatschappelijke onrust. Beide landen worden geconfronteerd met een scala aan sancties, een stijgende inflatie, politieke instabiliteit en een crisis in de kosten van levensonderhoud. Binnen deze context zijn crypto en stablecoins cruciaal geworden voor een aanzienlijk deel van de bevolking.

    Iran en zijn stablecoinverbindingen

    In Iran zijn de afgelopen twee weken massale demonstraties ontstaan als reactie op de verslechterende economische toestand en de waardedaling van de Iraanse rial ten opzichte van de Amerikaanse dollar, een trend die al decennia aanhoudt.

    Wat begon als lokale protesten is geëscaleerd tot grootschalige actie, met duizenden arrestaties en op grote schaal meldingen van dodelijke slachtoffers. De Iraanse overheid reageerde door op donderdag de toegang tot het binnenlands internet te beperken.

    In deze gespannen situatie hebben crypto en stablecoins een belangrijke rol ingenomen; de Iraanse rial is immers in waarde gedaald. Tether (USDT), dat op het Tron-netwerk is gebaseerd, is volgens berichten de meest gebruikte asset in het land. Burgers zetten deze stablecoin in om zich te beschermen tegen inflatie en systemisch risico.

    Desondanks heeft de bredere adoptie in 2025 een terugslag ervaren, vooral door een hack op de grootste exchange van het land en het blokkeren van een aanzienlijk aantal Tether-adressen. Bovendien heeft de overheid eind september een jaarlijkse limiet ingesteld, waarbij burgers maximaal $10.000 aan stablecoins mogen aanhouden en tot $5.000 per persoon mogen kopen.

    Het is echter niet alleen de gewone burger die gebruikmaakt van stablecoins; gesanctioneerde entiteiten doen dat ook. Recent onderzoek van blockchain-analysebedrijf TRM Labs wijst erop dat de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) sinds 2023 meer dan $1 miljard aan stablecoins heeft verplaatst via twee aan de VS gelinkte ‘frontbedrijven’, Zedcex en Zedxion. Hoewel deze bedrijven zich presenteren als afzonderlijke entiteiten, opereren ze feitelijk samen als een financiële infrastructuur voor de IRGC, aldus TRM Labs.

    Belangrijke figuren binnen dit netwerk, zoals Babak Zanjani, een langdurige financier van sanctie-omzeiling, spelen een centrale rol. Hij was eerder gesanctioneerd voor het witwassen van miljarden aan olie-inkomsten voor verschillende regime-entiteiten, waaronder de IRGC.

    De nauwe band van Venezuela met USDT

    Net als in Iran hebben ook Venezolanen USDT omarmd als bescherming tegen economische onzekerheid, temidden van een vergaande waardevermindering van de Venezolaanse bolivar in de afgelopen tien jaar.

    Het wantrouwen in banken heeft ervoor gezorgd dat USDT zo wijdverbreid is dat dagelijkse transactie zoals betalingen voor tuinonderhoud of haar knippen, vaak direct in deze stablecoin worden verricht. Zoals de 71-jarige Venezolaanse crypto-ondernemer Mauricio Di Bartolomeo opmerkte: “Stablecoin-adoptie is zo ver voortgeschreden dat mensen zelfs zonder gereguleerde plekken om ze te kopen en verkopen, nog steeds kiezen voor stablecoins boven lokale banken.”

    Verder blijkt dat het door de staat geleide oliebedrijf Petroleos de Venezuela USDT veelvuldig gebruikt, met naar schatting 80% van de olie-inkomsten die in deze stablecoin worden ontvangen. Dit stelt het bedrijf in staat om sancties te vermijden die sinds 2020 van kracht zijn.

    In een poging om sancties te bestrijden, werkt Tether samen met de Amerikaanse overheid om tientallen wallets te blokkeren die verbonden zijn aan de binnenlandse oliehandel. Volgens een rapport van AMLBot heeft Tether tussen 2023 en eind 2025 ongeveer $3,3 miljard aan activa geblokkeerd, waarvan $1,75 miljard aan Tron-gebaseerde USDT. Dit weekend heeft de onderneming nog eens $182 miljoen aan Tron-gebaseerde USDT in vijf wallets bevroren; hoewel dit niet bevestigd is als zijnde gerelateerd aan Venezuela of Iran.

    Vraag & Antwoord

    Hoe kan de stabiliteit van stablecoins in onzekere economieën worden gewaarborgd?
    De stabiliteit van stablecoins hangt van verschillende factoren af, waaronder de onderliggende activa en de adoptie door gebruikers. Het is cruciaal dat stablecoin-uitgevers transparant zijn over hun reserves en mechanismen voor liquiditeit hebben om de waarde in stand te houden, vooral in onzekere economische situaties.

    Wat zijn de implicaties van het gebruik van stablecoins door gesanctioneerde entiteiten?
    Het gebruik van stablecoins door gesanctioneerde entiteiten kan de effectiviteit van internationale sancties ondermijnen. Dit stelt hen in staat om financiële transacties uit te voeren en waarde te verplaatsen zonder dat overheden daar adequaat toezicht op kunnen houden.

    Welke rol spelen overheden bij de regulering van stablecoins?
    Overheden spelen een cruciale rol in de regulering van stablecoins, vooral met betrekking tot het voorkomen van misbruik en waarborgen van consumentenbescherming. Duidelijke richtlijnen kunnen helpen om een veiligere omgeving te creëren voor zowel investeerders als de bredere economie.