Block #9

Tag: schuld

  • Aandeel Amerikanen Dat Achterloopt Op Leningen Stijgt Naar 20 Procent

    Aandeel Amerikanen Dat Achterloopt Op Leningen Stijgt Naar 20 Procent

    Uit cijfers van de Federal Reserve blijkt dat bijna een op de vijf Amerikaanse huishoudens moeite heeft om aan financiële verplichtingen te voldoen. Tegelijkertijd groeide het vermogen van de welgestelde Amerikanen aanzienlijk.

    De financiële druk op Amerikaanse huishoudens neemt toe. Bijna één op de vijf gezinnen, zo’n 20 procent, loopt inmiddels achter op hun leningbetalingen. Dat is een aanzienlijke stijging ten opzichte van de ongeveer 12 procent die eerder werd gemeten, en het hoogste niveau sinds de nasleep van de kredietcrisis in 2010. Dat blijkt uit de jongste driejaarlijkse Survey of Consumer Finances, een onderzoek van de Federal Reserve.

    Vooral opvallend is dat het aandeel gezinnen dat twee maanden of langer in gebreke blijft, is gestegen van 5 naar ruim 8 procent. Bovendien heeft 8,6 procent van de gezinnen te maken met schuldaflossingen die meer dan 40 procent van hun inkomen opslokken. In 2022 was dat nog 6,5 procent, wat de huidige situatie het hoogste peil maakt sinds 2013.

    Waar de financiële stress bij veel gezinnen toeneemt, ziet een ander deel van de bevolking het vermogen net fors groeien. Het mediane vermogen van de hoogste inkomensgroep nam met maar liefst 31 procent toe. Over alle gezinnen heen steeg het reële gemiddelde vermogen met 7 procent naar omgerekend ongeveer 1,17 miljoen euro (1,24 miljoen dollar). Het mediane vermogen steeg veel minder hard, met slechts 2 procent naar 203.200 euro (215.900 dollar). Dit verschil laat zien hoe de vermogensgroei zich vooral concentreert bij een kleine groep zeer rijke huishoudens, waardoor de gemiddelde cijfers een vertekend beeld geven van de financiële werkelijkheid van de doorsnee Amerikaan.

    De Federal Reserve merkt in haar rapport op dat gezinnen vaker achterlopen op hun financiële verplichtingen dan op enig moment sinds het onderzoek van 2010. De stijgende rentetarieven van de afgelopen tijd, ingegeven door de strijd tegen inflatie, dragen ongetwijfeld bij aan deze situatie. Hogere rentes maken het duurder om geld te lenen en bestaande schulden af te betalen, wat vooral gezinnen met variabele leningen of kortere afbetalingstermijnen treft.

    Wij zien vooral dat deze cijfers een schril contrast vormen met de algemene economische indicatoren die vaak een robuuste Amerikaanse economie schetsen. Hoewel het reële mediane gezinsinkomen met 7 procent steeg, en het gemiddelde inkomen met 6 procent daalde – wat volgens het rapport wijst op een lichte afname van de inkomensongelijkheid – blijft de onderliggende kwetsbaarheid van een aanzienlijk deel van de bevolking zorgwekkend. Het toont aan dat de economische groei niet evenredig verdeeld is en dat de onderste lagen van de maatschappij de lasten van economische schokken het hardst voelen. Deze kloof kan op termijn de binnenlandse consumptie en daarmee de gehele economie onder druk zetten.

    De algemene financiële markten lijken vooralsnog weinig hinder te ondervinden van deze binnenlandse kwetsbaarheden. Zo noteert Bitcoin (BTC) op 10 oktober om 02:06 nog altijd een koers van 73.688 euro, wat een stijging van 5,9 procent over de afgelopen dertig dagen betekent, ondanks de dalende trend van de afgelopen week. Dit toont aan dat macro-economische ontwikkelingen niet altijd direct vertaald worden naar de prestaties van digitale activa, die vaak reageren op een eigen dynamiek van adoptie en regelgeving.

    Wat betekent dit nu?

    De toenemende schuldenlast bij Amerikaanse gezinnen vormt een structureel risico. Terwijl de Federal Reserve de rentes mogelijk langer hoog houdt om de inflatie te beteugelen, blijft de druk op huishoudens met lage inkomens toenemen. Deze situatie kan leiden tot een vertraging van de economische groei en een grotere instabiliteit op de lange termijn, wat ook gevolgen kan hebben voor de mondiale markten. Het is een delicate evenwichtsoefening voor beleidsmakers.

  • Brusselse Regering Snijdt In Uitgaven Maar Ziet Schuld Toch Verder Oplopen

    Brusselse Regering Snijdt In Uitgaven Maar Ziet Schuld Toch Verder Oplopen

    De Brusselse regering presenteert een begrotingsakkoord dat meer dan 300 miljoen euro aan besparingen omvat, met als doel een evenwicht tegen 2029. Tegelijkertijd daalt de personenbelasting en stijgt de woonpremie om de middenklasse in de stad te houden.

    De Brusselse regering heeft recent een pakket aan besparingen goedgekeurd dat meer dan 300 miljoen euro moet opleveren. De maatregelen zijn bedoeld om het chronische begrotingstekort van het gewest te dichten, met de ambitie om tegen 2029 een evenwichtige begroting te realiseren. Dit ondanks een oplopende schuld van maar liefst 16 miljard euro, wat neerkomt op 242 procent van de jaarlijkse inkomsten van het gewest.

    Deze ingrepen komen op een moment dat de druk op de overheidsfinanciën, zowel in België als breder in Europa, toeneemt. Rentestijgingen, zoals die waar Pimco voor waarschuwt in de VS met rentes tot 6 procent, hebben weliswaar een indirect effect op de Belgische overheidsschuld, maar de kosten van lenen nemen ook hier toe. De Brusselse regering hoopt met de besparingen en enkele fiscale stimulansen de financiële situatie te stabiliseren en de stadsvlucht van de middenklasse te keren. Zo verlaagt zij de opcentiemen op de aanvullende personenbelasting met 1 procent en verhoogt ze de Be Home-premie voor eigenaars-bewoners van 164 naar 328 euro.

    Besparingen en Fiscale Stimulansen

    De aangekondigde besparingen, die in totaal 312 miljoen euro bedragen, richten zich voornamelijk op de ambtenarij. Er is een aanwervingsstop ingevoerd, wat ertoe heeft geleid dat al zo’n 500 ambtenaren vertrokken zijn zonder te worden vervangen. Daarnaast worden verschillende overheidsdiensten samengevoegd en wordt er maar liefst 55 miljoen euro bespaard op externe consultants. Ook de prijzen van de MIVB-tickets zullen worden geïndexeerd, wat een directe impact heeft op de reiziger.

    Naast de kostenbesparingen kiest de regering ook voor fiscale prikkels. De verlaging van de personenbelasting kan voor een alleenstaande met een netto-inkomen van 2.700 euro per maand jaarlijks 147 euro extra betekenen. Dit is, hoewel geen gigantisch bedrag, een duidelijk signaal. De Brusselse regering wil met deze maatregelen de middenklasse overtuigen in de stad te blijven wonen, in de hoop dat dit de economische groei en de fiscale capaciteit van het gewest ten goede komt. Ook wordt 104 miljoen euro vrijgemaakt via het Ditydev-project om gezinnen te helpen bij de aankoop van nieuwbouwwoningen.

    Kritiek op Creatieve Boekhouding

    Ondanks het ogenschijnlijke optimisme van het begrotingsakkoord, zijn er ook kritische noten. Zo zou de besparingsdoelstelling in de ambtenarij te rooskleurig zijn ingeschat. Bepaalde overheidsuitgaven blijven onaangetast, zoals het budget voor kinderbijslag en de dure dienstencheques, hoewel deze laatste wel voor 27.000 Brusselse banen zorgen. Bovendien zorgen politieke spanningen tussen coalitiepartners PS en MR voor onenigheid, zoals bleek kort na het akkoord over de middelen voor de gewestelijke huisvestingsmaatschappij.

    Vooral de transparantie van de begroting baart economen zorgen. Circa 1 miljard euro wordt buiten de officiële begroting gehouden onder de noemer ‘investeringen’. Hoewel dit volgens Europese begrotingsregels is toegestaan, rijst de vraag of Brussel hier niet te ‘creatief’ te werk gaat. Zo wordt financiële steun van 180 miljoen euro aan watermaatschappij Vivaqua en een kapitaalparticipatie van 400 miljoen euro in de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij als investering beschouwd. Ook de middelen voor het museum Kanal en 200 miljoen euro voor energieleningen aan 0 procent vallen hieronder. Professor overheidsfinanciën Herman Matthijs (VUB/UGent) stelde hierover in Bruzz dat dergelijke bedragen bedoeld zijn voor grote infrastructuurprojecten, die hij in deze context niet terugziet. Wij zien vooral dat een dergelijke aanpak de onderliggende financiële kwetsbaarheid van het gewest verhult en op termijn voor verdere problemen kan zorgen.

    Een Voorgeschiedenis van Financiële Uitdagingen

    De huidige situatie is geen nieuw fenomeen voor de Brusselse overheidsfinanciën. Het Rekenhof keurde al bijna tien jaar geen Brusselse begroting meer goed, wat de aanhoudende aard van de budgettaire uitdagingen onderstreept. De poging om de middenklasse te behouden via belastingverlagingen en woonpremies, terwijl er tegelijkertijd bezuinigd wordt, weerspiegelt de moeilijke evenwichtsoefening waar het gewest voor staat. Het is een delicate balans tussen aantrekkelijkheid en betaalbaarheid, zeker in een regio die te maken heeft met een verarmende bevolking en het vertrek van bedrijven.

    De financiële uitdagingen van Brussel staan niet op zichzelf. Ook andere regio’s en gemeenten kampen met stijgende kosten en een krapte op de leningenmarkt, zoals bleek uit het feit dat slechts één bank bereid was om Waalse steden en gemeenten geld te lenen. De hogere rentekosten kunnen projecten in de bouw- en vastgoedsector vertragen, wat ook in Brussel de economische groei kan beïnvloeden. De Bitcoin-koers, die op 9 oktober om 11:34 noteerde op 73.615 euro, een daling van 4,0 procent over de afgelopen zeven dagen, laat zien dat ook de bredere financiële markten een periode van consolidatie doormaken na eerdere stijgingen. Dit toont de algemene voorzichtigheid die momenteel heerst, ook in de traditionele financiële sector.

    Het Brusselse begrotingsakkoord is een ambitieuze poging om het tij te keren. De vraag blijft of het optimisme over de effecten van de fiscale stimulansen en de kritiek op de boekhoudkundige creativiteit uiteindelijk de boventoon zullen voeren. De komende jaren zullen uitwijzen of de voorgenomen besparingen en stimulansen voldoende zijn om de Brusselse overheidsfinanciën daadwerkelijk op een duurzaam pad te brengen, of dat er, zoals economen vrezen, nog ‘budgettaire lijken uit de kast zullen vallen’.

  • 5 Bankaandelen Hebben Het Grootste Potentieel Bij Rentestijgingen, Zegt Investing.com

    5 Bankaandelen Hebben Het Grootste Potentieel Bij Rentestijgingen, Zegt Investing.com

    Amerikaanse banken en bedrijven met hoge schulden staan voor een test bij aanhoudende rentestijgingen. Een analyse wijst Atlanticus Holdings aan als de bank met het grootste modelmatige potentieel, terwijl JetBlue en Medical Properties Trust het meest kwetsbaar lijken.

    Sinds een recente analyse van Investing.com blijkt Atlanticus Holdings de bank te zijn met het grootste modelmatige potentieel bij aanhoudende rentestijgingen. Het bedrijf, dat zich richt op financiële diensten, toont een verwachte waardestijging van 47,6 procent, mede dankzij een solide rendement op eigen vermogen van 22,9 procent. Deze cijfers suggereren dat de bank goed gepositioneerd is om te profiteren van een omgeving met hogere rentetarieven.

    Rentestijgingen kunnen banken aanvankelijk helpen doordat leningen met variabele rente en nieuwe leningen sneller worden aangepast dan de rentes op spaargeld. Dit verbreedt tijdelijk de nettorentemarge, het verschil tussen de inkomsten uit leningen en de financieringskosten. Echter, de concurrentie om spaargeld neemt uiteindelijk toe en obligatieportefeuilles kunnen in waarde dalen, wat het voordeel kan tenietdoen.

    Kwetsbare Bedrijven Bij Hogere Rentevoeten

    Aan de andere kant van het spectrum identificeert de analyse ook bedrijven die het meest kwetsbaar zijn voor een renteverhoging. Bedrijven met een hoge schuldenlast en een zwakke rente dekkingsgraad (de mate waarin de bedrijfswinst de rentelasten kan dekken) worden als eerste getroffen. In deze categorie vallen Bausch Health, Avis, JetBlue, Clear Channel en Medical Properties Trust. JetBlue, de luchtvaartmaatschappij, heeft bijvoorbeeld een negatieve rente dekkingsgraad van -1,0 keer, wat betekent dat de operationele winst de rentelasten momenteel niet kan dekken. Ook Medical Properties Trust, een vastgoedinvesteerder in de gezondheidszorg, valt op met een schuld/kapitaalratio van 81,7 procent en een netto schuld/EBITDA van 9,8 keer, wat duidt op een hoge blootstelling aan stijgende financieringskosten.

    Wat Dit Betekent Voor De Markt

    De algemene consensus is dat banken met activa die gevoelig zijn voor renteschommelingen en stabiele, goedkope deposito’s, beter af zijn. Bedrijven met een hoge blootstelling aan commercieel vastgoed of die sterk afhankelijk zijn van groothandelsfinanciering, zullen het daarentegen moeilijker krijgen. Wij lezen de cijfers zo dat het niet alleen om de absolute schuld gaat, maar vooral om de combinatie van hoge schuld en een krappe rente dekkingsgraad die bedrijven in de problemen kan brengen. De koers van Medical Properties Trust, dat dit jaar al 23,9 procent is gedaald, illustreert deze gevoeligheid voor renteschommelingen treffend.

    De markt verwacht dat een scenario van ‘hoger voor langer’ met betrekking tot rentes de herfinancieringskosten zal opdrijven en bedrijfswaarderingen zal drukken. Het blijft afwachten hoe deze bedrijven zullen navigeren door een potentieel aanhoudende periode van hoge rentes.

  • Sinds 2008 Bouwde België 200 Miljard Euro Aan Verborgen Schuld Op

    Sinds 2008 Bouwde België 200 Miljard Euro Aan Verborgen Schuld Op

    De Belgische overheid heeft naast de reguliere staatsschuld een gigantisch bedrag aan verplichtingen opgebouwd die niet direct zichtbaar zijn op de balans. Deze zogeheten ‘verborgen schulden’ zijn voornamelijk het gevolg van de vergrijzing en onbetaalde belastingen.

    De Belgische overheid heeft sinds 2008 een bijkomende schuld van meer dan 200 miljard euro gecreëerd die niet officieel in de boeken staat. Dit blijkt uit een analyse die in Trends Knack verscheen. Dit bedrag komt overeen met de volledige staatsschuld die België in de voorbije vijftien jaar heeft opgebouwd. Het gaat om verplichtingen die de komende jaren zware druk zullen leggen op de overheidsfinanciën, maar die momenteel niet als schuld worden geboekt.

    De grootste brok van deze verborgen schuld, 145 miljard euro, is gerelateerd aan de vergrijzing. Pensioenverplichtingen en de stijgende kosten voor de gezondheidszorg, die door de overheid worden gedragen, zijn hier de belangrijkste oorzaak van. Daarnaast gaat het om 57 miljard euro aan niet-geïnde belastingen. Dit zijn belastingvorderingen die de fiscus wel heeft uitgeschreven, maar die door verschillende omstandigheden — zoals faillissementen of betwistingen — nog niet zijn ontvangen.

    Vergrijzing weegt zwaar op de balans

    Wij zien vooral dat de vergrijzing een sluimerend probleem is dat nu langzaam aan de oppervlakte komt. De pensioenen en de gezondheidszorg zijn systemen die decennialang werden opgebouwd, maar de demografische realiteit – meer ouderen, minder werkenden – maakt dat de financiële houdbaarheid onder druk staat. De 145 miljard euro aan vergrijzingskosten is geen nieuw fenomeen, maar de schaal waarop het zich manifesteert, toont de urgentie.

    Deze onzichtbare schuld maakt de Belgische financiële situatie complexer dan de officiële cijfers doen vermoeden. Waar de reguliere staatsschuld doorgaans veel aandacht krijgt, blijven deze verborgen verplichtingen vaak buiten beeld, hoewel ze een even grote impact hebben op de toekomstige budgettaire ruimte. Het is dan ook cruciaal om deze cijfers mee te nemen in elke discussie over de Belgische begroting. De totale schuld, inclusief deze verborgen posten, ligt dan ook aanzienlijk hoger dan de vaak geciteerde 105 procent van het bruto binnenlands product.

    Een structureel probleem

    Het is duidelijk dat de Belgische begroting voor een structurele uitdaging staat. De discussie over de overheidsfinanciën wordt vaak versimpeld tot het tekort van een bepaald jaar, maar deze analyse van de verborgen schulden toont aan dat er dieperliggende problemen zijn. De combinatie van onbetaalde belastingen en de vergrijzingsfactuur vereist een doordachte aanpak die verder gaat dan louter jaarlijkse besparingen. Wij denken dat dit thema de komende jaren steeds prominenter op de politieke agenda zal komen te staan.

    Deze verborgen schuld is bovendien een risico voor de lange termijn. De kosten van vergrijzing zullen de komende decennia alleen maar toenemen, tenzij er ingrijpende hervormingen plaatsvinden. Dit betekent dat toekomstige generaties een zware last zullen dragen als er nu geen actie wordt ondernomen. De vraag is nu hoe lang deze verborgen schulden nog verborgen kunnen blijven, en wanneer ze volledig deel zullen uitmaken van het publieke debat.

  • Aedifica Haalt 400 Miljoen Euro Op Om De Hoge Schuld Te Verlagen

    Aedifica Haalt 400 Miljoen Euro Op Om De Hoge Schuld Te Verlagen

    De Belgische vastgoedinvesteerder Aedifica, gespecialiseerd in zorgvastgoed, wil met een kapitaalverhoging van 400 miljoen euro zijn balans versterken. De rentestijgingen hebben de sector hard geraakt, waardoor de beurswaarde van het bedrijf vorig jaar fors daalde.

    Vastgoedbedrijven leenden de voorbije jaren massaal geld tegen lage rentes om hun portefeuille uit te breiden. Nu de rentes stevig gestegen zijn, staan veel van deze bedrijven onder druk. Aedifica, een Belgische vastgoedinvesteerder die zich richt op zorgvastgoed in Europa, reageert hierop met een kapitaalverhoging van 400 miljoen euro. Dat geld moet de schuldpositie van het bedrijf aanzienlijk verlagen, een manoeuvre dat wij als noodzakelijk zien om het vertrouwen van de markt te herwinnen.

    De stijgende rente heeft Aedifica, net als andere vastgoedbedrijven, vorig jaar zwaar getroffen. De beurswaarde van de onderneming daalde in 2023 met maar liefst 40 procent. Door de hogere financieringskosten en de onzekerheid over de vastgoedwaarderingen, kregen de aandelen een flinke tik. Met de aangekondigde kapitaalverhoging wil Aedifica vooral de balans versterken en de schuldgraad terugbrengen naar een comfortabeler niveau. Wij houden het erop dat deze stap de operationele flexibiliteit van het bedrijf vergroot, wat in het huidige klimaat geen overbodige luxe is.

    Vastgoedsector Zoekt Balans

    De vastgoedsector vecht al een tijdje tegen de gevolgen van de gestegen rentevoeten. De waarde van vastgoed daalt, terwijl de kosten voor leningen omhoogschieten. Aedifica is hierin geen uitzondering. De aankondiging van de kapitaalverhoging komt na een periode waarin beleggers steeds kritischer keken naar de schuldniveaus van vastgoedbedrijven. Wij zien vooral dat dit een bredere trend weerspiegelt: veel vastgoedbedrijven zijn genoodzaakt hun financieringsstrategie te herzien.

    De vastgoedportefeuille van Aedifica bestaat uit meer dan 600 locaties, voornamelijk zorgvastgoed in België, Duitsland, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Ierland. De focus op zorgvastgoed wordt vaak gezien als een defensieve strategie, gezien de stabiele inkomsten uit langetermijncontracten. Echter, ook deze niche is niet immuun voor de macro-economische verschuivingen. De vraag blijft of de kapitaalverhoging voldoende is om de lange renteschaduw volledig weg te nemen, zeker nu de Europese Centrale Bank nog geen concrete signalen geeft over een grootschalige renteverlaging.

    Wat Brengt De Toekomst?

    De opbrengst van de kapitaalverhoging zal specifiek gebruikt worden voor de aflossing van bestaande schulden. Dit vermindert niet alleen de schuldgraad, maar ook de jaarlijkse rentelasten. Het is een duidelijke boodschap aan de markt dat Aedifica werk maakt van een robuustere financiële positie. Toch blijft de onzekerheid over de toekomstige vastgoedwaarderingen bestaan, vooral nu de rentes langer hoog lijken te blijven dan eerder verwacht.

    De effecten van deze kapitaalverhoging zullen pas op middellange termijn echt duidelijk worden. Beleggers zullen nauwlettend in de gaten houden hoe Aedifica de vrijgekomen middelen inzet en of het bedrijf erin slaagt om de schuldgraad duurzaam te verlagen. De vraag die overblijft, is of de markt dit signaal als voldoende beschouwt om het vertrouwen volledig te herstellen, of dat er nog meer maatregelen nodig zijn om de impact van de hogere rentes te compenseren.

  • Bitcoin Overtreft Goud Met Ruim 18 Ounces, Sterkste Waarde Sinds Januari

    Bitcoin Overtreft Goud Met Ruim 18 Ounces, Sterkste Waarde Sinds Januari

    Beide activa stijgen, maar de cryptomunt presteert opvallend beter dan het edelmetaal, gevoed door zorgen over overheidsschulden.

    Wat betekent het wanneer bitcoin de traditionele veilige haven, goud, overtreft? Eén bitcoin kan op dit moment meer dan achttien ounces goud kopen, een verhouding die we sinds januari niet meer zagen. Dit wijst erop dat de cryptomunt, ondanks zijn relatief korte geschiedenis, een steeds belangrijkere rol speelt als waardestore.

    De bitcoin-goudratio, die de prijs van bitcoin in dollar per munt vergelijkt met die van goud in dollar per ounce, bereikte recent 18,17. Dit is het hoogste punt sinds begin dit jaar, zo blijkt uit gegevens van TradingView. De cryptomunt staat momenteel op ongeveer 81.000 dollar (zo’n 74.500 euro) op de grote beurzen. Ter vergelijking: in januari lag de ratio aanzienlijk lager.

    Stijgende Schulden Voeden Angst

    Zowel bitcoin als goud hebben de laatste tijd een opmars gekend, nadat ze eerder achterbleven bij de door AI gedreven beursrally. Analisten wijzen op groeiende angsten dat overheden, waaronder die van de Verenigde Staten, hun valuta zullen devalueren om hun enorme schuldenlast te verminderen. Vrijwel elke geavanceerde economie, met uitzondering van Zwitserland, heeft een schuld-BBP-verhouding van meer dan 100 procent.

    De VS spant de kroon wat betreft het primaire tekort, dat een duidelijker beeld geeft van de werkelijke overbesteding van een regering, zonder de rentelasten mee te tellen. Wij zien vooral dat deze economische onzekerheid beleggers naar ‘harde activa’ drijft, waarbij ze niet alleen kijken naar de bewezen staat van dienst van goud, maar ook naar de digitale schaarste van bitcoin.

    Bitcoin Als Alternatief

    Amerikaans minister van Financiën Scott Bessent gaf tijdens de G20-bijeenkomst aan dat de wereld ‘overspoeld wordt door schulden’ en dat de enige uitweg groei is. Deze uitspraak werd door Anthony Scaramucci, oprichter van SkyBridge Capital en een bekende bitcoin-pleitbezorger, direct opgevat als een onbedoelde reclame voor bitcoin.

    De logica hierachter is voor velen duidelijk: bitcoin staat los van het traditionele financiële systeem en kan, in tegenstelling tot fiatvaluta’s zoals de dollar, yen of euro, niet zomaar gedevalueerd worden door beleidsbeslissingen. Het vaste aanbod en de onafhankelijkheid van overheidsbeleid maken het een aantrekkelijk alternatief in tijden van economische onrust. Wij twijfelen of dit sentiment de komende jaren zal afnemen, gezien de aanhoudende discussies over mondiale schuldniveaus en inflatie.

  • JPMorgan Ziet Stijgende Obligatierente Als Teken Van AI-Productiviteitsboom, Met 220 Miljard Euro Aan AI-Gerelateerde Schulden Dit Jaar

    JPMorgan Ziet Stijgende Obligatierente Als Teken Van AI-Productiviteitsboom, Met 220 Miljard Euro Aan AI-Gerelateerde Schulden Dit Jaar

    De Amerikaanse investeringsstrategiechef van JPMorgan Private Bank biedt een alternatieve verklaring voor de oplopende rendementen op langlopende obligaties: de markt prijst mogelijk een door AI gedreven productiviteitsgroei in.

    De stijgende langetermijnrente op obligaties wordt vaak toegeschreven aan inflatiezorgen of de groeiende staatsschulden. Maar Jacob Manoukian, de Amerikaanse investeringsstrategiechef van JPMorgan Private Bank, ziet een andere, positievere interpretatie: de obligatiemarkt anticipeert mogelijk op een productiviteitsboom, aangezwengeld door investeringen in artificiële intelligentie (AI).

    Manoukian deelde zijn visie tijdens het Reuters Global Markets Forum. Volgens hem ‘snuffelt’ de obligatiemarkt een betere productiviteitscyclus op, dankzij alle AI-investeringen die momenteel plaatsvinden. Dit optimisme strekt zich ook uit tot de halfgeleidersector, een belangrijke begunstigde van de AI-investeringscyclus. Ondanks een correctie van meer dan twintig procent blijft JPMorgan positief over deze sector.

    AI Stuwt Schulduitgifte En Kansen

    De investeringsgolf in AI leidt tot een aanzienlijke toename van de schulduitgifte, vooral bij ‘hyperscalers’ die fors investeren in datacenters en andere infrastructuur. Dit jaar is er al voor meer dan 220 miljard dollar (ongeveer 205 miljard euro) aan AI-gerelateerde schuld uitgegeven, een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar.

    De totale uitgifte van Amerikaanse bedrijfsobligaties heeft dit jaar al 1,68 biljoen dollar (ongeveer 1,56 biljoen euro) bereikt, een stijging van bijna 27 procent vergeleken met dezelfde periode in 2025. Manoukian merkt op dat de AI-gerelateerde uitgifte tegen het einde van het jaar de helft kan bedragen van de uitgifte van Amerikaanse staatsobligaties met een vaste rente, wat een materiële toename van het wereldwijde schuldaanbod aan de lange kant van de curve betekent.

    Voor de halfgeleidersector ziet Manoukian kansen. Hoewel de markt al zwakkere winsten inprijst – de korting tussen de tweejarige vooruitkijkende en de twaalfmaands koers-winstverhouding is verbreed van een typische 20 procent naar 40 à 50 procent – gelooft hij dat de piek in de winsten nog niet is bereikt. Als deze bedrijven de door analisten voorspelde verkoopcijfers realiseren, kunnen ze materieel in waarde stijgen, zo stelt hij.

    JPMorgan’s Voorkeur Voor Kortere Looptijden

    De combinatie van hoge langetermijnrentes en onzekerheid over waar de lange rente zich zal stabiliseren, beïnvloedt ook de voorkeur van JPMorgan Private Bank binnen vastrentende waarden. De bank geeft de voorkeur aan ‘carry’ van kredieten met een kortere looptijd boven directe blootstelling aan langere looptijden.

    Wij denken dat de rentemarkten te ‘hawkish’ zijn geworden, maar dat kredietspreads aantrekkelijke ‘carry’ bieden om rendementen te bufferen, zelfs als er nog renteverhogingen op komst zijn, aldus Manoukian. In de Verenigde Staten geeft hij de voorkeur aan preferente aandelen van banken, die fiscale voordelen kunnen bieden en hoger in de kapitaalstructuur staan dan gewone aandelen. In Europa ziet hij aantrekkelijke fundamentele kansen in hoogrentende kredieten, ondanks de hogere rendementen, stijgende staatsschulden en zorgen over de energievoorziening.

  • MicroStrategy Brengt Nettoschuld Terug Tot Bijna Nul Met 6,69 Miljard Euro Aan Liquide Middelen

    MicroStrategy Brengt Nettoschuld Terug Tot Bijna Nul Met 6,69 Miljard Euro Aan Liquide Middelen

    De grootste beursgenoteerde bitcoinbezitter heeft zijn financiële positie aanzienlijk versterkt door een grote hoeveelheid dollaractiva op te bouwen, wat de weg effent voor meer flexibiliteit.

    MicroStrategy, het beursgenoteerde bedrijf dat bekendstaat om zijn grote bitcoinreserves, heeft zijn nettoschuld teruggebracht tot bijna nul. Het bedrijf beschikt nu over 6,69 miljard euro (6,69 miljard dollar) aan liquide middelen, wat bijna overeenkomt met zijn uitstaande converteerbare schulden van ongeveer 6,75 miljard euro (6,75 miljard dollar).

    Deze strategische zet betekent dat de dollaractiva van MicroStrategy nu bijna gelijk zijn aan de schulden. De nettoschuld wordt berekend door de dollaractiva af te trekken van de totale schuld en het resultaat te delen door de waarde van de bitcoinreserves van het bedrijf, die momenteel rond de 61 miljard euro (66 miljard dollar) liggen. Wij zien hierin een duidelijke verschuiving in de financiële strategie van het bedrijf, waarbij de nadruk ligt op het versterken van de balans.

    Dollarreserves Sterk Aangevuld

    De afgelopen maanden heeft MicroStrategy zich vooral gericht op het aantrekken van kapitaal om zijn dollarreserves aan te vullen. Deze reserves dienen onder meer ter dekking van de jaarlijkse dividenden op preferente aandelen, die ongeveer 1,6 miljard euro (1,7 miljard dollar) bedragen. De reserve is inmiddels gegroeid tot 4,7 miljard euro (5,1 miljard dollar), wat voldoende is om ongeveer vier jaar aan dividenduitkeringen te dekken. Daarnaast heeft het bedrijf een cashpool van 1,47 miljard euro (1,59 miljard dollar) gecreëerd, die flexibeler kan worden ingezet.

    Michael Saylor, uitvoerend voorzitter van MicroStrategy, gaf via X aan dat deze cashpool de financiële structuur van het bedrijf verbetert. Het geld kan gebruikt worden voor algemene bedrijfsdoeleinden, zoals het aankopen van bitcoin, het betalen van dividenden en rente, het terugkopen van aandelen en het aflossen van converteerbare obligaties. Wij lezen dit als een signaal dat MicroStrategy zich voorbereidt op verschillende scenario’s en zijn opties openhoudt, of het nu gaat om verdere bitcoinacquisities of het versterken van de eigen aandelen.

    Preferente Aandelen Herstellen

    De preferente aandelen van MicroStrategy (STRC), die een variabele rente hebben, zijn met meer dan 35 procent gestegen sinds hun dieptepunt in juni. Ze noteren nu op 90,2 euro (97,23 dollar), nog steeds onder hun nominale waarde van 92,8 euro (100 dollar). Dit herstel wordt ondersteund door de stijging van de bitcoinprijs richting 74.000 euro (80.000 dollar) en de voortdurende terugkoop van STRC-aandelen door MicroStrategy.

    Eerder dit jaar, in mei, heeft MicroStrategy al een deel van zijn schuldenlast verminderd door voor 1,39 miljard euro (1,5 miljard dollar) aan converteerbare obligaties terug te kopen die in 2029 aflopen. Hoewel een volledige aflossing van de schuld de positie van de preferente aandelen in de kapitaalstructuur zou versterken, zorgen de huidige terugkopen, de ruime dollarliquiditeit en de herstellende bitcoinprijs voor de meest directe ondersteuning om de preferente aandelen weer naar hun nominale waarde te duwen. Dit toont aan dat het bedrijf actief bezig is met het optimaliseren van zijn kapitaalstructuur en het creëren van waarde voor zijn aandeelhouders.

  • Trump’s Handelsoorlog Met Canada Kan De Verenigde Staten Terug Dwingen Naar Kwantitatieve Verruiming

    Trump’s Handelsoorlog Met Canada Kan De Verenigde Staten Terug Dwingen Naar Kwantitatieve Verruiming

    Een analyse van MarketWatch stelt dat de Verenigde Staten mogelijk opnieuw de geldpers moeten aanzetten als een handelsoorlog met Canada de obligatiemarkt onder druk zet, omdat Canada een belangrijke koper is van Amerikaanse staatsobligaties.

    De Verenigde Staten dreigen opnieuw in een cyclus van kwantitatieve verruiming terecht te komen, mocht een handelsoorlog met Canada escaleren. Dat is de inschatting van MarketWatch-analist Brett Arends. De voormalige president Donald Trump heeft namelijk voorgesteld om 50 procent importheffingen in te voeren op Canadese goederen. Dit zou een onverwachte impact kunnen hebben op de Amerikaanse obligatiemarkt.

    Canada is de voorbije jaren uitgegroeid tot een van de grootste kopers van Amerikaanse staatsobligaties. Het land heeft zijn bezit aan Amerikaanse Treasuries de laatste vijf jaar verdrievoudigd tot een bedrag van 460 miljard dollar (ongeveer 425 miljard euro). Deze aankopen hebben grotendeels de verkoop van Amerikaanse obligaties door China gecompenseerd. Een handelsoorlog zou deze belangrijke financieringsbron voor de Amerikaanse overheid onder druk zetten.

    Gigantische Schuldenberg

    De timing van Trumps voorstel is opmerkelijk, gezien de huidige financiële situatie van de VS. Het Congressional Budget Office (CBO) voorspelt dat de federale overheid de komende tien jaar maar liefst 24 biljoen dollar (ongeveer 22 biljoen euro) zal moeten lenen. Dit zou de nettoschuld met 75 procent doen toenemen tot 56 biljoen dollar (ongeveer 52 biljoen euro). Alleen al dit jaar en volgend jaar is er een leenbehoefte van 1,9 biljoen dollar (ongeenveer 1,75 biljoen euro) per jaar, en in 2028 nog eens 2,1 biljoen dollar (ongeveer 1,9 biljoen euro).

    Deze cijfers zijn volgens MarketWatch zelfs een onderschatting, omdat ze uitgaan van scenario’s die waarschijnlijk niet zullen uitkomen, zoals het aflopen van bepaalde belastingvoordelen en het snijden in sociale zekerheidsuitkeringen. De rente op de nationale schuld is inmiddels goed voor meer dan de helft van het federale begrotingstekort en overtreft zelfs de kosten van Medicare. Wij zien hier een situatie ontstaan waarbij de VS steeds meer afhankelijk wordt van externe kopers voor zijn schulden.

    Inflatie Als Uitweg?

    De Amerikaanse overheid kan het probleem niet oplossen door simpelweg de uitgaven te verminderen, zo stelt de CBO. De huidige begrotingsprognoses gaan immers al uit van een daling van de federale uitgaven als percentage van het bruto binnenlands product, exclusief sociale zekerheid, Medicare en rentebetalingen. Zelfs non-defensieve discretionaire uitgaven en defensie-uitgaven zullen naar verwachting krimpen in verhouding tot de economie.

    Een politiek haalbare oplossing zou kunnen zijn om de inflatie te laten oplopen. Dit zou de reële waarde van de schuld uithollen, een strategie die na de Tweede Wereldoorlog bijna veertig jaar lang werd toegepast. Als Canada als belangrijke geldschieter wegvalt, blijft de Federal Reserve als voor de hand liggende optie over. De centrale bank zou dan opnieuw een programma van kwantitatieve verruiming kunnen opstarten, wat in essentie neerkomt op het creëren van nieuw geld om staatsobligaties op te kopen. Wij volgen dit scenario nauwgezet, want het zou de financiële markten wereldwijd beïnvloeden.

  • MarketWatch-Lezer Twijfelt Of Hij 1.000 Euro Uit Beleggingen Haalt Voor Autolening

    MarketWatch-Lezer Twijfelt Of Hij 1.000 Euro Uit Beleggingen Haalt Voor Autolening

    Nu de aandelenmarkt ‘in vuur en vlam staat’, overweegt een belegger winst te nemen om een schuld af te lossen. De vraag is of dat financieel verstandig is.

    Een lezer van MarketWatch, die zichzelf ‘Working Stiff’ noemt, zit met een dilemma. Hij overweegt 1.000 euro uit zijn beleggingsrekening te halen om zijn autolening af te betalen. De aanleiding? De aandelenmarkt staat volgens hem ‘in vuur en vlam’ en voelt ‘oververhit’. Hij vraagt zich af of het verstandig is om nu winst te nemen.

    De lezer heeft eerder succesvol belegd in Royal Caribbean-aandelen, die hij voor ongeveer 20 euro per stuk kocht tijdens de coronapandemie. Nu staan ze rond de 320 euro. Een deel van die winst zou hij willen gebruiken om zijn autolening af te lossen. Wij zien hierin een herkenbare afweging die veel beleggers op een bepaald moment maken: moet je winst verzilveren om schuld af te bouwen, of laat je het geld verder renderen op de markt?

    De afweging tussen schuld en rendement

    Quentin Fottrell, de ‘Moneyist’ van MarketWatch, benadrukt dat de rentestand van de autolening cruciaal is. Betaal je 10 procent rente, dan is aflossen aantrekkelijk. Bij een rente van 2 of 5 procent ligt de zaak anders. Dan is het argument sterker om het geld geïnvesteerd te houden, zeker als je enige marktvolatiliteit kunt verdragen. Historisch gezien belonen aandelen beleggers die op lange termijn blijven investeren.

    Het aflossen van een lening biedt een gegarandeerd ‘rendement’ in de vorm van vermeden rentekosten. Als je een autolening van 5 procent hebt, bespaar je door af te lossen gegarandeerd 5 procent. Een belegging kan weliswaar meer opleveren, maar dat is onzeker en bovendien potentieel belastbaar. Een belegging van 1.000 euro kan de komende jaren 30 procent stijgen, maar ook 20 procent dalen, zoals in 2022 gebeurde.

    Niet altijd de beste financiële beslissing

    Fottrell stelt ook de vraag of de lezer een noodfonds heeft. Als dat niet het geval is, zou het opbouwen daarvan prioriteit moeten hebben. Het aflossen van 1.000 euro van een autolening is in de meeste gevallen geen noodsituatie. Als de rentestand van de autolening redelijk is en de beleggingen meer opbrengen, is het vaak verstandiger het geld geïnvesteerd te houden.

    De lezer verwijst ook naar het principe van ‘dollar-cost averaging’, waarbij je geleidelijk investeert, ongeacht de marktomstandigheden. Dit principe pleit ervoor om niet te proberen de markt te timen, maar te vertrouwen op de lange termijn. Het verkopen van aandelen omdat de markt ‘oververhit’ aanvoelt, druist hier deels tegenin. Het is een menselijke neiging om winsten te verzilveren en schulden af te lossen, maar dat maakt het niet altijd de beste financiële beslissing op papier. Wij volgen dit soort persoonlijke financiële vraagstukken op de voet, omdat ze een goed beeld geven van de overwegingen die bij veel mensen spelen.

  • Trump Valt Federal Reserve Aan Over Rentetarieven

    Trump Valt Federal Reserve Aan Over Rentetarieven

    Voormalig president Donald Trump heeft opnieuw de Federal Reserve bekritiseerd. Hij vindt dat de centrale bank de rente moet verlagen, ongeacht de economische prestaties, en noemt het bestuur ‘politiek’.

    Voormalig Amerikaans president Donald Trump heeft op woensdag 19 augustus 2026 opnieuw de Federal Reserve (Fed) onder vuur genomen. Hij stelde dat de Amerikaanse centrale bank de rente moet verlagen, zelfs als de economische cijfers positief zijn. Volgens Trump zou de Fed de financieringslast van de nationale schuld, die bijna 40 biljoen dollar (ongeveer 36,8 biljoen euro) bedraagt, moeten helpen verlichten.

    Trump herhaalde zijn eerdere bewering dat de Fed-bestuurders politiek gemotiveerd zijn. Hij maakte daarbij een uitzondering voor voorzitter Kevin Warsh, die hij eerder dit jaar zelf benoemde. “Het probleem is dat hij een bestuur heeft, en het is een politiek bestuur,” zei Trump tegen verslaggevers, verwijzend naar leden die door eerdere presidenten werden aangesteld. Hij suggereerde dat deze leden stemmen voor renteverhogingen, mogelijk om politieke redenen.

    Warsh Doet ‘Geweldig Werk’, Bestuur Is ‘Politiek’

    De Fed heeft de referentierente in feite al meer dan drie jaar niet verhoogd. In 2025 verlaagde het Federal Open Market Committee (FOMC) de rente driemaal, na evenveel verlagingen het jaar daarvoor. Deze verlagingen waren echter onvoldoende voor Trump, die vindt dat de rente veel sneller omlaag moet om de economische groei te ondersteunen en de schuldenlast te verminderen.

    De kritiek van Trump kwam op dezelfde dag dat de notulen van de Fed-vergadering in juli werden vrijgegeven. Daaruit bleek dat “velen” van de bestuurders hogere rentetarieven noodzakelijk achtten, tenzij de inflatie meer vooruitgang boekt richting de doelstelling van 2 procent. Hoewel de inflatiegegevens sindsdien over het algemeen positief waren, blijft het jaarlijkse percentage ruim boven die 2 procent.

    Zwitserland Als Voorbeeld

    Trump trok een vergelijking met andere landen, zoals Zwitserland, waar de referentierente rond de nul procent schommelt. “Ik zie landen zoals Zwitserland waar de rente het laagst is, een half procent, en wij betalen drie en een half procent,” merkte hij op. Hij voegde eraan toe dat hij “het absolute recht heeft om alle zaken met een land als Zwitserland stop te zetten” als reactie op dit verschil. De Amerikaanse economie groeide in het tweede kwartaal van 2026 met slechts 1,5 procent op jaarbasis, wat lager was dan verwacht.

    Hier bij Block #9 kijken we er zo naar: de uitspraken van Trump, hoewel scherp, zijn niet nieuw. Hij heeft tijdens zijn presidentschap vaker druk uitgeoefend op de Fed om de rente te verlagen. Het is een terugkerend thema dat de politieke onafhankelijkheid van centrale banken onder druk zet, zeker in aanloop naar verkiezingen. Of deze retoriek daadwerkelijk invloed zal hebben op het beleid van de Fed, die doorgaans vasthoudt aan haar mandaat van prijsstabiliteit en maximale werkgelegenheid, valt nog te bezien.

  • Carvana Aandeel Duikt 4,3% Na Tegenwallende Winstverwachting

    Carvana Aandeel Duikt 4,3% Na Tegenwallende Winstverwachting

    De online autoverkoper Carvana zag zijn aandelenkoers vandaag fors dalen. Een lagere winstverwachting voor het hele jaar en zorgen over de schuldenlast drukken op het sentiment, ondanks positieve signalen van analisten.

    De aandelen van online autoverkoper Carvana (CVNA) zijn vandaag met 4,3 procent gedaald, tot een koers van 67,08 dollar (ongeveer 62,50 euro). Deze daling volgt op de publicatie van de kwartaalcijfers voor het tweede kwartaal van 2026, waarbij de vooruitzichten voor de aangepaste EBITDA (winst voor rente, belastingen, afschrijvingen en amortisatie) voor het volledige jaar beleggers teleurstelden. Carvana verwacht een aangepaste EBITDA tussen 2,7 miljard en 3,0 miljard dollar, wat onder de verwachtingen van veel analisten ligt die rekenden op minstens 3 miljard dollar.

    Hoewel Carvana een recordomzet rapporteerde en het aantal verkochte voertuigen met 38 procent zag toenemen, kon dit de bezorgdheid over de winstgevendheid niet wegnemen. Het management van het bedrijf wijst op een lagere brutowinst per verkochte eenheid en stijgende herconditioneringskosten als oorzaken voor de bijgestelde prognose. Dit heeft geleid tot een reeks koersdoelverlagingen door analisten, wat de druk op het aandeel verder opvoert.

    Schuldherschikking en Insiderverkopen

    Een recente aankondiging van Carvana over een nieuwe leningfaciliteit van 1,66 miljard dollar (ongeveer 1,54 miljard euro) heeft ook gemengde reacties op de markt teweeggebracht. Deze lening, een senior secured Term Loan B, is bedoeld om duurdere obligaties uit 2030 te herfinancieren. De transactie zou de jaarlijkse contante rentelasten met ongeveer 45 miljoen dollar (ongeveer 42 miljoen euro) moeten verlagen en de looptijd van de schulden verlengen. Toch interpreteren sommige beleggers dit als een teken van aanhoudende afhankelijkheid van de schuldmarkten.

    Daarbovenop komt nog de verkoop van aandelen door twee bestuursleden, J. Danforth Quayle en Ira Platt. Zij verkochten op 13 en 14 augustus voor een gecombineerd bedrag van ongeveer 3,3 miljoen dollar (ongeveer 3,06 miljoen euro) aan aandelen via vooraf afgesproken handelsplannen. Dit soort insiderverkopen kan soms als een negatief signaal worden gezien door de markt, al zijn ze vaak gepland en niet direct gekoppeld aan actuele bedrijfsprestaties.

    Analisten Blijven Gematigd Positief

    Ondanks de recente koersdaling en de uitdagingen, blijven sommige analistenconstructief over Carvana. Zo herhaalde BTIG zijn ‘Koop’-advies en een koersdoel van 87 dollar (ongeveer 81 euro), nadat het zijn EBITDA-schatting voor het derde kwartaal van 2026 verhoogde. Ook Wells Fargo verhoogde zijn winst per aandeel-schattingen, wijzend op aanhoudende marktaandeelwinsten, vooral in het noordoosten en middenwesten van de Verenigde Staten.

    Deze positieve geluiden konden de bredere verkoopdruk echter niet compenseren. De NASDAQ daalde met 1,1 procent, de S&P 500 met 0,5 procent en de Dow Jones met 0,1 procent, wat een ongunstige macro-economische omgeving creëerde voor een cyclisch consumentenbedrijf als Carvana. Het blijft afwachten of de operationele verbeteringen en de schuldenherschikking op termijn het vertrouwen van beleggers kunnen herstellen.

  • VS Op Weg Naar $64 Biljoen Schuldenlast: Wat Betekent Dit Voor De Wereldeconomie En De Bitcoin?

    VS Op Weg Naar $64 Biljoen Schuldenlast: Wat Betekent Dit Voor De Wereldeconomie En De Bitcoin?

    De fiscale dynamiek van de Verenigde Staten nadert een drempelwaarde die markten niet langer kunnen negeren. De huidige situatie herinnerde ons aan tijden waarin de nationale schuld in verhouding tot het bruto binnenlands product (BBP) nog niet zo hoog was sinds de laatste wereldoorlog. De meest recente begrotingsprognose van Washington laat zien dat het land zich op een pad bevindt om in het komende decennium bijna $64 biljoen aan federale schulden te accumuleren.

    Volgens de meest recente langetermijnvooruitzichten van het Congressional Budget Office (CBO) staat een aanhoudende stijging van de nationale verplichtingen ons te wachten. Voor het boekjaar 2026 wordt een federale begrotingstekort van ongeveer $1,9 biljoen verwacht, dat naar schatting zal oplopen tot $3,1 biljoen tegen het jaar 2036. Dit zal ertoe leiden dat de publieke schuld zal stijgen van ongeveer 101% van het BBP in 2026 tot circa 120% in 2036, een niveau dat zelfs het hoogste na de Tweede Wereldoorlog overtreft.

    Voor wereldwijde investeerders is de totale omvang van deze schuldenlast vaak minder verontrustend dan de kosten om het te financieren. Gegevens van het CBO wijzen erop dat de rentekosten op weg zijn om een van de belangrijkste uitgavenposten van de overheid te worden. Naar verwachting zullen de jaarlijkse netto rentebetalingen in de midden van de jaren twintig rond de $2,1 biljoen liggen.

    Deze prognose komt te midden van een pessimistische stemming tegenover de Amerikaanse dollar, die op zijn hoogste niveau in jaren is, wat leidt tot een grillige macro-economische achtergrond die steeds meer in lijn is met de lange termijn investeringsstrategie voor harde activa zoals Bitcoin.

    Een realiteitscheck voor de obligatiemarkt

    Hoewel de headline-cijfers de aandacht trekken, wordt de markt voor staatsobligaties gedreven door meer directe mechanismen. De dataset “Debt to the Penny” van het Ministerie van Financiën registreerde dat de totale Amerikaanse schuldenlast op 12 februari ongeveer $38,65 biljoen bedroeg. De weg van dit niveau naar de verwachte $64 biljoen hangt echter sterk af van hoe de bijkomende dollars gefinancierd worden. Investeerders richten zich steeds meer op de compensatie die vereist is om obligaties met een lange looptijd aan te houden te midden van beleidsonzekerheid.

    Dit komt tot uiting in de term premie, de extra rente die investeerders eisen om langlopende obligaties aan te houden in plaats van kortlopende schatkistcertificaten die regelmatig worden vernieuwd. Hoewel deze term premie lange tijd onderdrukt kan blijven, duwt een stijgende premie de rendementen op lange termijn hoger, zelfs zonder een verandering in de verwachte kortetermijnrente.

    Dit heeft als effect dat de financieringskosten van de nationale schuld toenemen en dat de financiële omstandigheden binnen de economie verstrakken. Een stijgende term premie wordt niet alleen gezien als een weerspiegeling van inflatieverwachtingen, maar ook als een risicopremie vanwege fiscale en regelgevingsonzekerheid. Recent marktonderzoek suggereert dat deze verschuiving al gaande is. Een enquête van Reuters van 5 tot 11 februari vond dat strategen verwachten dat de rendementen op langlopende staatsobligaties later in 2026 zullen stijgen.

    Vraagstukken zoals aanhoudende inflatie, zware schulduitgifte en bezorgdheid van investeerders over het beleidsrichting dragen bij aan deze verwachtingen. Strategen noemden ook dat het moeilijker wordt voor de Federal Reserve om de balans te verkleinen in een wereld die overspoeld is met aanbod van schatkistcertificaten. Dit vormt een kritische “macro fork” voor de cryptomarkt. Als de obligatiemarkt aanhoudend hogere term premies eist om het aanbod van schatkistcertificaten te absorberen, kan de Amerikaanse overheid zijn operaties nog steeds financieren, maar alleen ten koste van hogere rentetarieven voor de gehele economie.

    Deze situatie kan de politieke prikkel verhogen om alternatieve maatregelen te overwegen, zoals lagere rentetarieven, regelgevende prikkels voor particuliere kopers om schulden te kopen, of een grotere tolerantie voor inflatie. Dit zijn de klassieke ingrediënten van “financiële repressie”, een strategie die historisch gezien wordt geassocieerd met de outperformance van harde activa.

    De valutamarkt geeft tegelijkertijd blijk van onrust. De kwetsbaarheid van de Amerikaanse dollar wordt steeds minder gezien als een cyclisch economisch verhaal, maar veeleer als een kwestie van governance en geloofwaardigheid. Het afgelopen jaar registreerde de dollar zijn slechtste prestaties sinds 2017, met een daling van meer dan 10% als gevolg van het beleid van voormalig President Donald Trump.

    Strategen voorzien ook dat deze zwakte in 2026 aanhoudt, mede door potentiële renteverlagingen en groeiende zorgen over de onafhankelijkheid van de centrale bank. Sommige investeerders heroverwegen zelfs de “automatische veilige haven”-status van de dollar door geopolitieke en beleidsmatige onrust. Dit bevestigt de verschuiving in sentiment ten aanzien van de dollar. De Financial Times berichtte dat fondsbeheerders hun meest negatieve houding ten aanzien van de dollar in meer dan een decennium aannemen.

    Een enquête van Bank of America toonde aan dat de blootstelling aan de dollar het laagste niveau sinds tenminste 2012 bereikte. Deze pessimistische houding wordt toegeschreven aan beleidsonvoorspelbaarheid en toenemende geopolitieke risico’s. De verschuiving weg van de dollar in globale reserves is echter genuanceerd. De COFER-gegevens van het IMF tonen aan dat het aandeel van de dollar in de toegewezen wereldwijde reserves in het derde kwartaal van 2025 56,92% bedroeg, een lichte daling ten opzichte van 57,08% in het tweede kwartaal. Deze trend laat een langzame drift zien en wijst op een aanhoudende dominantie van de dollar in de mondiale financiële infrastructuur.

    Dit blijkt ook duidelijk uit de markten voor grondstoffen. De World Gold Council meldt dat centrale banken in 2025 863 ton goud hebben aangeschaft. Hoewel dit aantal lager is dan de jaren waarin aankopen meer dan 1.000 ton bedroegen, blijft het aanzienlijk boven het gemiddelde dat werd geregistreerd tussen 2010 en 2021. Deze aanhoudende aankopen onderstrepen de gedachte dat diversificatie door de officiële sector een structurele trend is.

    Bitcoin’s macro-argument: drie routes voor investeerders

    Tegenwoordig wordt de lange termijn bull-case voor Bitcoin vaak gepresenteerd als een bescherming tegen inflatie en beleidsdiscretie. De vraag is echter onder welke macro-omgeving de markt zich begeeft, want elke omgeving beïnvloedt de reële rente, liquiditeit en vertrouwen op verschillende manieren.

    Één scenario beschrijft een ordelijke groei. In dit geval blijven de tekorten groot, is de uitgifte overvloedig, maar blijven inflatie en beleidscredibiliteit onder controle. De dollar kan verder verlagen zonder het systeem te verstoren, en de veilingen van schatkistcertificaten kunnen matig worden afgerond terwijl de term premie geleidelijk stijgt. In deze wereld neigt Bitcoin ernaar voornamelijk te handelen als een liquiditeit-gevoelige risicovollere activa. Het kan profiteren van nieuws omtrent inflatie maar blijft gebonden aan reële rendementen en bredere risikobereidheid.

    Een tweede pad volgt een regime van fiscale risicopremie. Investeerders eisen aanzienlijk meer compensatie voor het aanhouden van obligaties met een lange looptijd. De term premies stijgen, rendementen verscherpen, en hogere financieringskosten gaan zich weerspiegelen in de politiek. De narratief verschuift van “schulden zijn groot” naar “schulden zijn duur.” In dat geval vormen schaarse activa een aantrekkelijkere deal, terwijl investeerders op zoek gaan naar bescherming die geen aanspraak maken op een zwaar belastende soeverein.

    Dit biedt een analogie met de officiële vraag naar goud. Bitcoin’s vaste aanbod wordt aantrekkelijker voor investeerders die geloven dat fiscale dominantie, waarbij het monetair beleid door de schuldendienst wordt beperkt, de richting van de toekomst bepaalt.

    Een derde pad is het dollarparadox. Dit is een wending die de eenvoudigere dollar-bear verhalen in de crypto-ruimte bemoeilijkt. Een werkdocument van de Bank for International Settlements, gepubliceerd in februari, toont aan dat grote instromen naar dollar-gebaseerde stablecoins de rendementen van drie maanden durende schatkistcertificaten met ongeveer 2,5 tot 3,5 basispunten kunnen verlagen voor een tweestandaard-afwijkingsstroom. Dit betekent niet dat stablecoins het langetermijnschuldprobleem oplossen, maar dat de groei van stablecoins een marginale vraag naar kortlopende schatkistcertificaten kan creëren.

    Dit is belangrijk, omdat crypto tegelijkertijd het narratief van Bitcoin als hedge kan ondersteunen terwijl het dollarization via stablecoin-rails verdiept. Bitcoin en stablecoins kunnen op verschillende manieren elkaar tegenspreken, terwijl ze tegelijkertijd dezelfde dollar-gebaseerde afrekeninfrastructuur versterken op systeemniveau.

    Wat investeerders de volgende keer in de gaten houden

    Voor nu heeft de $64 biljoen prognose jaren van verandere in één figuur gecomprimeerd die wereldwijd alarm slaan. Crypto traders die deze verhalen willen vertalen naar verhandelbare signalen, zullen vooral letten op ontwikkelingen in rentes en geloofwaardigheid.

    De eerste set signalen bevindt zich in de rentes. Investeerders zullen goed opletten of de markt een aanhoudende risicopremie aanrekent voor het absorberen van aanbod op de lange termijn, en of veilingresultaten tekenen van stress beginnen te vertonen die langer aanhouden dan een enkele nieuwsronde. Een duurzame stijging van de term premie zou kunnen wijzen op onzekerheid, niet alleen inflatieverwachtingen, die op lange termijn worden verdisconteerd in de rendementen.

    De tweede set signalen betreft geloofwaardigheid. Hoofdartikelen over de onafhankelijkheid van centrale banken functioneren als versnellers, omdat ze een geleidelijk schuldverhaal kunnen omzetten in een snel bewegend verhaal rondom de forex. Als er meer geloofwaardigheidschokken optreden, zal de discussie over inflatie en harde activa doorgaans luider worden, zelfs als de dollar dominant blijft in reserves en afrekening.

    De derde set is de afdaling van reserves en de vraag naar goud. COFER-gegevens die een langzame daling van 57,08% in Q2 van 2025 naar 56,92% in Q3 van 2025 aantonen, ondersteunen het idee dat de de-dollarization geleidelijk verloopt. Centrale bank aankopen van goud ter hoogte van 863 ton in 2025 onderstrepen dat de officiële diversificatie aan de gang blijft, zelfs zonder een breuk.

    De vierde set signalen betreft de stromen naar stablecoins en vraag naar schatkistcertificaten. Als de groei van stablecoins blijft zorgen voor een constante vraag naar kortlopende schatkistcertificaten, kan dit het verhaal voor de kortetermijnfinanciering verzachten, zelfs terwijl de langetermijnschuld dynamiek verergeren. Dit kan tijd kopen voor het systeem, terwijl de langetermijnmarkten de grotere lasten van geloofwaardigheid en durationrisico dragen.

    Al met al helpt deze opstelling te verklaren waarom Bitcoin blijft opduiken in het macro hedge-handboek. Het vereist geen instorting van de dollar, noch een plotselinge verandering in het reservestelsel. Het vraagt om iets subtielers en voor de markten, iets verhandelbaars: een toename van het ongerustheid over de toekomstige regels van geld, gecombineerd met voldoende liquiditeit om de hedgehandel levend te houden.

    Vraag & Antwoord

    Wat zijn de belangrijkste implicaties van de stijgende Amerikaanse schuldenlast voor investeerders in cryptocurrencies?
    De stijgende schuldenlast maakt de Amerikaanse dollar kwetsbaarder en creëert een onzekere macro-omgeving die de vraag naar alternatieve activa zoals Bitcoin kan versterken. Het kan een stimulans zijn voor hedges tegen inflatie en andere economische risico’s.

    Hoe beïnvloedt de term premie de obligatiemarkt en de bredere economie?
    Een stijgende term premie betekent dat investeerders hogere rendementen verlangen voor langlopende staatsobligaties, wat leidt tot hogere financieringskosten voor de overheid en uiteindelijk ook voor bedrijven en consumenten. Dit kan de politieke dynamiek beïnvloeden en leiden tot beleidsveranderingen.

    Wat is de rol van stablecoins in de huidige geldsystematiek?
    Stablecoins spelen een groeiende rol door een marginale vraag te creëren naar kortlopende schatkistcertificaten, wat helpt de near-term financieringsverhaal te stabiliseren, zelfs in een omgeving met toenemende langetermijnschuldproblemen.

  • Bitcoin Prijs Moet Deze Hoogte Bereiken Om $38 Trillion Schuld Te Verwijderen

    Bitcoin Prijs Moet Deze Hoogte Bereiken Om $38 Trillion Schuld Te Verwijderen

    De Verenigde Staten bevinden zich in een ongekende financiële situatie. De nationale schuldenlast is inmiddels de 38 biljoen dollar gepasseerd, wat bijna 31% meer is dan het jaarlijkse bruto binnenlands product (BBP) van het land. Dit cijfer markeert niet alleen een alarmerende mijlpaal, maar getuigt ook van een van de snelste schuldopbouw in de moderne geschiedenis. De Kobeissi Letter heeft bericht dat er deze maand meer dan 500 miljard dollar aan nieuwe schulden is toegevoegd, wat neerkomt op ongeveer 23 miljard dollar per dag.

    Wat betekent dit voor investeerders en beleidsmakers? Het is een krachtig signaal dat de huidige fiscale beleidsvoering van de Amerikaanse overheid onhoudbaar is. Bitcoin-voorstanders zien dit als een bewijs dat fiatgeld (door overheid uitgegeven geld) aan zijn grenzen van geloofwaardigheid is gekomen. Dit heeft geleid tot de provocerende vraag: kan Bitcoin ooit helpen om de Amerikaanse schuld te verlagen?

    Bitcoin als Oplossing?

    Aanvankelijk klinkt het idee dat Bitcoin (een digitale valuta die gebruikmaakt van blockchain-technologie) de oplossing zou kunnen zijn als een soort moderne alchemie. In de afgelopen jaren heeft het voorstel om een strategische Bitcoin-reserve op te richten aan momentum gewonnen. Zelfs voormalig president Donald Trump suggereerde tijdens zijn campagne dat de VS zijn schulden zou kunnen aflossen via Bitcoin. Hij stimuleerde de oprichting van een Bitcoin-reserve, daarbij wijzend op de voordelen van de toonaangevende cryptocurrency.

    Senator Cynthia Lummis, een prominente pleitbezorger van crypto, heeft betoogd dat een staatsreserve aan Bitcoin zou kunnen bijdragen aan de stabilisatie van de Amerikaanse dollar door een “harde, controleerbare activa” in het spel te brengen. Volgens haar kan het aanhouden van Bitcoin naast staatsobligaties hetzelfde doel dienen als goud in het verleden had: het bieden van geloofwaardigheid en bescherming tegen inflatie.

    Hoe Hoog Moet Bitcoin Stijgen?

    De wiskunde lijkt eenvoudig. Wanneer men de nationale schuld van 38 biljoen dollar deelt door de circulerende voorraad van 19,93 miljoen bitcoin, zou elke bitcoin bijna 1,9 miljoen dollar waard moeten zijn om de totale trends in de schuld te dekken. Dit cijfer is echter misleidend, want de Amerikaanse overheid bezit slechts een fractie van het totale bitcoin-aanbod, namelijk zo’n 326.373 BTC, voornamelijk verkregen via strafrechtelijke procedures.

    Dit eenvoudige rekenkunst leidt opnieuw tot de vraag: wat zou er gebeuren als de VS alleen deze hoeveelheid zouden gebruiken om hun schuld te verlagen? De uitkomst is dramatisch. Verdeel 38 biljoen dollar over 326.373 bitcoins en de waarde per bitcoin stijgt naar een onwerkelijke 116,5 miljoen dollar. Bij een dergelijke waardering zou de totale marktwaarde van Bitcoin stijgen tot ongeveer 230 biljoen dollar — meer dan het dubbele van het wereldwijde BBP.

    Dit is echter niet het enige probleem. Bitcoin verhandelt momenteel voor ongeveer 60 tot 70 miljard dollar per dag, wat een fractie is van de liquiditeit die in de wereldwijde obligatie- of valuta-markten aanwezig is. Zelfs een poging om een klein aandeel van de Bitcoin-voorraad te verkopen zou onmiddellijk de vraag doen kelderen en de prijs dramatisch beïnvloeden.

    Daarnaast is er minder bitcoin beschikbaar dan veel mensen denken. Schattingen suggereren dat ongeveer 20% van alle geminede munten, bijna 4 miljoen BTC, verloren zijn gegaan door vergeten sleutels of vernietigde portemonnees. Dit laat de effectieve circulatie rond de 16 miljoen BTC. Wanneer deze cijfers worden aangepast, stijgt de benodigde waarde per bitcoin voor “schuldpariteit” naar meer dan 2 miljoen dollar.

    Hoewel het ongetwijfeld onrealistisch is om te denken dat Bitcoin Amerika’s schuld kan aflossen, onthult deze oefening een diepere waarheid over de moderne financiën. Het toont aan dat overheden verplichtingen kunnen creëren sneller dan de markten geloofwaardige activa kunnen produceren. Iedere nieuwe lening vergroot de kloof tussen wat geld vertegenwoordigt en wat het meet.

    Deze asymmetrie verklaart waarom Bitcoin steeds relevanter wordt in zowel beleidsdebatten als investeringsstrategieën. Met een maximale voorraad van 21 miljoen BTC staat Bitcoin in schril contrast tot een financieel systeem dat steeds verder uitbreidt. Schaarste, ooit beschouwd als een overblijfsel uit de gouden eeuw, is nu een van de meest waardevolle eigenschappen van geld.

    Met elke biljoen dollar die aan de Amerikaanse schuld wordt toegevoegd, versterkt Bitcoin zijn verhaal van beperkte toevoer tegenover oneindige kredietmogelijkheden. Dit helpt ook te verklaren waarom de interesse van instellingen steeds dieper wordt, door middel van spot ETFs, bedrijfsreserves en zelfs speculaties over staatsreserves. Voor investeerders transformeert Bitcoin van een curiositeit naar een macro-economische hedge in een wereld waar de waarde van de dollar steeds minder vast lijkt.

    Vraag & Antwoord

    Hoe kan Bitcoin helpen bij het verlagen van de Amerikaanse schuld?
    Bitcoin kan fungeren als een alternatieve asset class met een vaste toevoer, die mogelijk kan helpen om de geloofwaardigheid van de dollar te waarborgen. Echter, de praktische uitvoering is bijzonder complex en onwaarschijnlijk.

    Wat zou de waarde van Bitcoin moeten zijn om de schuld te dekken?
    Als de VS alleen op haar huidige bitcoin-inventaris zou vertrouwen, zou de waarde per bitcoin astronomisch omhoog moeten, tot ongeveer 116,5 miljoen dollar, wat bijna 1.000 keer hoger is dan huidige marktprijzen.

    Waarom blijft de interesse in Bitcoin toenemen onder institutionele investeerders?
    De aantrekkingskracht van Bitcoin ligt in zijn schaarste en potentieel als waardeopslag in een wereld die wordt gekenmerkt door inflatie en onzekerheid in traditionele fiat-valuta’s.