De Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, heeft de markt verrast met een ingreep om de rente op langlopende staatsobligaties te drukken. Dit zet de onafhankelijkheid van de Federal Reserve onder druk en roept vragen op over de geloofwaardigheid van Fed-voorzitter Kevin Warsh.
De Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, heeft deze week een opmerkelijke stap gezet door aan te kondigen in te grijpen op de markt voor staatsobligaties. Zijn doel is de kosten van de overheidsschuld te verlagen. Deze actie, waarbij de overheid langlopende obligaties zal opkopen en de aankoop financiert door kortlopende schatkistpapier te verkopen, heeft echter onmiddellijk vragen opgeroepen over de onafhankelijkheid van de Federal Reserve en de geloofwaardigheid van Fed-voorzitter Kevin Warsh.
De ingreep komt er nadat de rente op dertigjarige Amerikaanse staatsobligaties een negentienjarig hoogtepunt bereikte. Bessent stelt dat deze stijging niet gedreven wordt door economische fundamenten. Door langlopende obligaties te kopen en kortlopende te verkopen, wil hij de rentecurve ’twisten’: langetermijnrentes naar beneden duwen en kortetermijnrentes omhoog. President Donald Trump herhaalde tegelijkertijd zijn oproep aan de Fed om de rentetarieven te verlagen, wat de situatie nog complexer maakt.
Spanning Tussen Financiën En Fed
De actie van Bessent, gecombineerd met de aanhoudende druk van het Witte Huis, doet vermoeden dat de onafhankelijkheid van de Fed mogelijk afbrokkelt. Gregory Daco, hoofdeconoom bij EY-Parthenon en voorzitter van de National Association for Business Economics, ziet hierin hints van een potentiële erosie van de Fed’s onafhankelijkheid en stelt de geloofwaardigheid van Warsh in vraag. Wij zien vooral een Treasury Department dat meer controle wil over de marktprijzen, wat een risico inhoudt op ‘fiscale dominantie’, waarbij de Fed instructies van Financiën zou opvolgen.
Bessents opmerkingen dat obligatiehandelaren de economische fundamenten verkeerd inschatten, staan haaks op de uitspraken van Fed-voorzitter Warsh. Die verwelkomde de hogere rentes net als een mechanisme dat de centrale bank hielp in de strijd tegen inflatie. Warsh, die in mei aantrad, staat bekend als een ‘havik’ die doorgaans hogere rentes verkiest om inflatie te beteugelen. De markt wacht met spanning af wat hij volgende week zal zeggen tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van centrale bankiers in Jackson Hole, Wyoming, een evenement waar vaak belangrijke beleidswijzigingen worden aangekondigd.
Historische Echo’s En Toekomstige Risico’s
Lou Crandall, hoofdeconoom bij Wrightson ICAP, merkt op dat Bessent met zijn actie ‘een paar blikken wormen heeft geopend’, wat de communicatie tussen de Fed en Financiën bemoeilijkt. De markt weet nu niet meer wat de echte boodschap is. Crandall waarschuwt dat dit op lange termijn de leenkosten voor de overheid kan verhogen, wat de belastingbetaler duurder uitkomt. Het Treasury Department heeft decennia lang geïnvesteerd in het imago dat het niet opportunistisch zou handelen, en die reputatie staat nu op het spel.
De situatie doet denken aan de periode na de Tweede Wereldoorlog, toen de Fed en het Witte Huis botsten over het beleid van lage rentes. Dat leidde uiteindelijk tot het Treasury-Fed Akkoord van 1951, dat de Fed de onafhankelijkheid gaf om kortetermijnrentes te bepalen. Warsh heeft in het verleden aangegeven open te staan voor een herziening van dit akkoord, maar gaf daarover geen details. Een grootschalige ‘Operation Twist’ door Bessent, waarbij langlopende obligaties worden gekocht en kortlopende verkocht om de langetermijnrente te verlagen, kan bovendien leiden tot een zwakkere dollar en dus meer inflatie, wat de Fed zou kunnen dwingen de rentes te verhogen en zo het federale begrotingstekort verder te vergroten.
Een reactie achterlaten