De Amerikaanse obligatiemarkt reageerde sterk op de uitspraken van de nieuwe Fed-voorzitter Kevin Warsh. Zijn waarschuwing over aanhoudende inflatie deed de verwachtingen voor een renteverhoging in september fors stijgen, al blijft de langetermijnrente vooral beïnvloed door de overheidsschuld.
De nieuwe voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, Kevin Warsh, heeft de obligatiemarkt overtuigd van zijn vastberadenheid om de inflatie aan te pakken. Tijdens zijn eerste toespraak op het jaarlijkse Jackson Hole Economic Policy Symposium liet Warsh weten dat de hoge inflatie van de afgelopen maanden nog steeds reden tot zorg geeft. Ook stelde hij dat de huidige financiële omstandigheden niet restrictief genoeg zijn om de economische groei af te remmen.
De markt nam zijn woorden serieus. Handelaren in federal-funds futures schatten de kans op een renteverhoging in september op bijna 60 procent, een aanzienlijke stijging ten opzichte van de ruim 30 procent eerder die week. De rente op tweejarige Amerikaanse staatsobligaties steeg met 12 basispunten (0,12 procentpunt) naar 4,352 procent, het hoogste niveau in vijf weken. De dertigjarige rente bleef met 5,207 procent nagenoeg onveranderd.
Vlakker Wordende Rentecurve
Deze beweging, waarbij de kortetermijnrente fors stijgt terwijl de langetermijnrente veel minder beweegt, duidt op een ‘vlakker wordende rentecurve’. Dit betekent dat de markt de hawkish houding van de nieuwe Fed-voorzitter serieus neemt. Men prijst hogere rentes voor langere tijd in op de korte termijn, in de verwachting dat dit beleid de inflatie op de lange termijn succesvol zal afkoelen, zelfs als dat ten koste gaat van een tragere economische groei.
De spreiding tussen de twee- en dertigjarige Amerikaanse staatsobligaties bedroeg vrijdag ongeveer 87 basispunten, wat het laagste niveau in een maand was. Eric Wallerstein, hoofd macrostrategie bij Clocktower Group, merkt op dat handelaren behoefte hadden aan duidelijkheid van de Fed, na enkele vergaderingen waarin de koers van de nieuwe voorzitter nog onzeker was. Hij benadrukt echter dat de langetermijnkosten van lenen niet alleen door de Fed worden bepaald.
Schuld en AI-investeringen
Warsh’s uitspraken gaven de obligatiemarkt vertrouwen in de inflatiebestrijding van de Fed, maar de inflatie was de laatste tijd niet de voornaamste drijfveer achter de stijging van de langetermijnrentes. De Amerikaanse overheidsschuld, die recent de grens van 40 biljoen dollar (ongeveer 37 biljoen euro) overschreed, en het begrotingstekort van 1,8 biljoen dollar (ongeveer 1,67 biljoen euro) zijn de belangrijkste redenen voor de recente verkoopgolf in langlopende staatsobligaties.
Daar komt nog bij dat een vloedgolf aan langlopende bedrijfsobligaties van grote technologiebedrijven, die hun AI-datacenters financieren, de situatie verergert. Deze obligaties concurreren direct met Amerikaanse staatsobligaties om kapitaal van investeerders, wat de langetermijnrentes verder opdrijft. Wallerstein stelt dat de lange kant van de curve veel meer wordt beïnvloed door factoren buiten de controle van de Fed, zoals de economische toestand, de fiscale vooruitzichten en de uitgifte van bedrijfsobligaties. De Fed is op dit moment niet de belangrijkste variabele die de langetermijnkosten van lenen bepaalt, zo luidt zijn analyse.
Een reactie achterlaten